"Kurban"ı mesele hâline getirmenin çirkin yüzü...

Milletimiz en temel dînî hassasiyetlerinin biçilmesine meydan vermeyecek ve Ramazan''ına, orucuna sahip çıktığı gibi, ''kurban''ına ve bayramına da sahip çıkmayı sürdürecektir..

Kurban Bayramı yaklaşıyor ya; birkaç yıldır inançlı kesimler üzerinde uygulamaya sokulan ve kime/neye hizmet ettiği hususunda derin şüphe ve soru işaretleri uyanan o ''kirli proje''nin yeni bir varyantı için düğmeye basıldığına dair tipik işaretler, bir bir karşımıza çıkmaya başladı bile.

Bu ülkede inanan insanların dînî hassasiyetlerini budamaya/köreltmeye yönelik sinsi plân, salt bir düşünce olmaktan çoktan çıktı ve bilindiği gibi, son yıllarda baskı ve dayatmalar biçiminde ortaya konan alenî bir hâl aldı.

Fark etmemek imkânsız: Yukarıdan aşağıya doğru faşizan bir modele göre dizayn edilen ve denenen ''tektip toplum projesi''nin bir ayağı da, Müslüman insanların temel inanç kriterleri alanında kimi boşluklar oluşturmak ve değer aşınması sağlamak şeklinde tezahür ediyor. Amaç o kadar belli ve sırıtkan ki: Müslümanlar''ın şu ya da bu biçimde kafasını karıştırmak; inandıkları akîdevî değerleri şüpheli hâle sokmak; ürkütüp yanıltmak ve korkutmak; ve nihayet, onları, üzerine titizlendikleri inanç ve yaşama biçimlerinden tümüyle soğutmak, izole etmek..

Bütün bunları realize kılabilmek için; kendilerini ''müceddid", "çıplak uyarıcı", "din eksperi", (dönme) "demokrat" vs. sanan ve ''vazife''ye atılmaya çoktan teşne olan ''figüran''lar imâl edip sahneye iteklemeleri, her hâlde hiç de zor değildi. Nitekim, dünden bugüne İslâm dünyası içinde kendi sahalarında birer zirve olan ve dine hizmetleri bakımından şükranla yadettiğimiz belli başlı isimleri ve eserlerini küçük görüp onları aşağılayan bir edâ ve yaklaşım ile vitrine oturtulan kimi abus çehreli, kimi soytarı kılıklı bu zavallı figüranlar sayesinde, inançlı sade vatandaşların gönlünü bulandırmak açısından başarılı(!) oldukları söylenebilir.

Rol dağıtımından sonra, ''yıkıcılık'' vazifesini kapanlardan bazıları ilkin şunu yaptı: İslâm''ın asırlar boyunca geliştirdiği gerek algılama, kavrama, anlama ve anlamlandırma form ve içeriğinin; gerek inşâ ve işaret etme, soru sorma cevap bulma kriterlerinin; gerekse tümel bir hayat tarzı ve kültürel/sosyal bir yapı oluşturmanın bir bakıma sonucu sayılabilecek "Gelenek" olgusunu kör bir bakışla reddetmenin acıklı adı olan "Atalar dini" teranesini dillerine dolayarak sözüm ona milleti uyardılar/uyandırdılar..

Dikkatle bakınız; bu tipler, ''proje''nin hemen her safhasında şurda-burda boy göstererek düğmelerine basılmak için hâzır ve nâzırdırlar: Görüyorsunuz değil mi?

Bakın bakın: Dün, fakülte koridorlarında, bu topraklarda yetişen düşünce/sanat adamlarının eserlerini okumaktan imtina edip ellerinde çeviri kitaplarla volta atarak "İslâm devleti" kavramını sloganlaştırmak yoluyla genç dimağları kışkırtan ve onları ''cihad''(!)a teşvik edenler; bugün, karşımıza geçip ''demokrat poz''lara bürünmekten hiç utanmıyorlar. Üstelik hiç sıkılmadan, kendi yanlışlarını aydınların geneline teşmil ederek, bu işin vebâlinden kurtulduklarını zannediyorlar. Şirinlik hapı kullandıkları da, her hâllerinden belli oluyor bu ''itirafçı'' müsveddelerinin..

Koronun namlı gediklilerinden kimi ise; inanan insanların hürmet ettiği, elini öptüğü şahsiyetleri ve meydana getirdikleri sevgi hâlesini ağızlarından köpükler saçarak zemmeden tiplerdir. İslâm geleneğinde, ''aşk iklimi'' oluşturmuş ne kadar zât varsa, hepsine, ekranların baş köşesinden zehir akıtmak, bunların yegâne uğraşısıdır artık..

1400 küsur yıllık bir değer ve anlam skalasını eleştirmekte, hafife almakta, yer yer karalamakta hiçbir beis görmeyenler; kendileri ve kitapları hakkında ifade bulan en küçük eleştiri sadedindeki sözler karşısında dengesini yitirerek kabalaşan ve eleştiri sahiplerine hakareti meziyet sanıp bulunduğu yeri bir köy kahvesi düzeyine getiren çok bilmişlerdir. Müstehzî ve mütekebbir resimler vererek; bize, "Kur''an''daki İslâm", "Türkçe Kur''an", "Türkçe ibadet" nutukları çekmekten geri durmuyorlar hâlâ..

Din âlimi olmadığı, dînî bir eğitim görmediği hâlde; millete dînî konularda ahkâm kesenler de, işin cabası..

Faşist ruhlu olduğunu gizlemeyen bir militan eskisinin, çeşitli zaman dilimlerinde bunları ''meydan''a sürerek ''konuşturması''nda hiç mi tuhaflık yok? Şu son ''kurban'' tartışmasının, bu hususu sahneleyenler açısından herhangi bir ''dînî hassasiyet'' ürünü olduğunu söylemeye imkân var mı? ''Kurban'', inanan insanlar nezninde ne zaman bir ''mesele'' olmuştur ki bu ülkede? Peki, koparılan gürültünün anlamı nedir o zaman? "Ben kesmiyorum, siz de kesmeyin!" diyebilme cür''etini, İslâm''ın neresine sığdırabiliriz? Kaldı ki, bunun, insan hakları ve hayvan haklarıyla ilişkilendirilebilmesi mümkün müdür? Sözüm ona "hayvan avukatlığı", inançlı insanların dînî ibadetlerini yerine getirmesine hangii hakla müdahil olabiliyor ki?.. Hem de "din" adına!..

''Karanlık proje'', elbet günün birinde iflas edecektir. Milletimiz en temel dînî hassasiyetlerinin biçilmesine meydan vermeyecek ve Ramazan''ına, orucuna sahip çıktığı gibi, ''kurban''ına ve bayramına da sahip çıkmayı sürdürecektir.. Bu arada, Diyanet''in, inançlı kesimleri kaosa sürüklenmekten kurtaran gerekli ''fetva''yı vermesi, sevindirici ve rahatlatıcı olmuştur. Gücü yeten, imkânı olan vatandaşlarımız ''kurban''larını kesmelidir.. ''Kurban''ı mesele hâline getirmenin bir ucunda da, kurban ''derisi''ne ilişkin bir çapanoğlu olabileceğini hesaba katmalıdırlar..

Ben bu vesileyle, kurban kesmenin dînî bir vecibe olarak Allah''a yaklaşmanın ve O''na, ''kul''luk makamında yönelmenin anlamlı bir göstergesi sayıldığını tekrar hatırlatıyor; tüm Müslümanlar''ın Kurban Bayramı''nı tebrik ederek, bayramın hayırlara dönüşmesini Cenab-ı Hak''tan niyaz ediyorum...