Hazırcıyız ve fakat hazırlıksız

Üst üste yığılmış başlangıçların insanlarıyız. Bir şeylere başlanılmış, sonra başka şeylere başlanılmış, hep bir şeylere başlanılmış ve ilâ âhire... Hiç kimse sona erdirmeyi başardığı bir işi savunmuyor. Sona erdirmekten geçtim, geliştirilen veya yoluna konulup da olgunlaşmaya bırakılan bir işin bekçileriyle bile karşılaşmıyoruz. Herkes kendine göre iyi saydığı bir başlangıca bağlı olmakla övünüyor. Hiç kimsenin yetişkinliğini herkese göstererek övündüğü bir esere bağlılığı yok.

23 Nisan 1920(Türkler vatansız kalmayacak), 29 Ekim 1923 (Genç bir Türkiye inşa edilecek), 21 Ekim 1946 (Türkler medeni dünyadan yalıtılmayı reddedecek), 14 Mayıs 1950(Tek parti yönetimi tarihe gömülecek), 27 Mayıs 1960 (TSK gerçeği inkâr edilmeyecek). Anılan tarihlerin her biri bir başlangıcı, bir yönelimi, bir beklentiyi temsil ediyor. Türkiye''deki siyasi yaklaşımların, giderek siyasi reçetelerin her biri bu başlangıçlardan sadece bir tanesinin iyi (en iyi) olduğu kabulünden oluşmuştur. Her başlangıç bir serpilişi mümkün kılacağına inanılan gelişmeye ve gönence elverişli tavrın rüşeym halindeki unsurlarını bünyesinde barındırıyor. Belki de bu yüzden hiç kimse kendi kabul ettiğinin diğer başlangıçla uyumlu bir bağ kurduğu görüşünde değil. Her seferinde yeniden başlıyoruz. Başlangıçlar birbirleriyle halef / selef ilintisi kurmuyor. İlişkisiz ilinekler (irtibatsız arazlar) üst üste yığılıyor. Çünkü siyasi tarihimiz hayatiyet sahibi unsurların daha verimli kılınması yolundaki çabaları yansıtmıyor.

Siyasi tarihimiz günü kurtarma işlemlerinden örülüdür. Devletimiz kendisiyle hayat bağı kurmuş insanlar tarafından hesaba çekilme endişesi taşımadığı için olsa gerek hiçbir dönemde kendini bir bâdireyi atlatma sıkıntısı içinde hissetmedi. Bütün bâdireler atlatıldı; ama hiçbir vakit varta atlatılamadı. Şimdiye kadar sıkıntı gelip çattığında devreye hemen değişen dünya şartlarının gerektirdiği yeni bir unsur sokuldu ve geleceğin güvencesi bu sona eklenen unsurda arandı. Eskisini terk etmede tereddüt etmedik, yenisine kavuşmada yetersiz kaldık. Çünkü karşımıza kavuşulacak yeni bir şey çıkıverdi. Oysa kavuşulacak yeni şey için hiçbir hazırlığımız yoktu. Önceki yaşanmışlıkları göze aldığımız terakkinin basamakları sayarak yükselmeyi denemedik. Bir önceki başlangıcın şimdikine dayanıklık edecek unsurlarını geliştirmediğimiz için bir sonraki için de işe yarar tedarik sahibi değildik. Dar ül Fünun''un Medrese''ye müstenit olmasını istemediğimiz için Üniversite''nin istinat edebileceği esaslardan mahrumduk. Buna mukabil hazırda ne varsa onu yemekten geri durmadık. Eski başlangıçların üst üste yığdıkları istimalimize ve istismarımıza hazırdı. Göçebe kafasıyla düşünüyor ve içimizde terk ettiğimiz çayırlarda taze otların bittiği sevincini taşıyorduk. Yerleşik hayata geçip bağımızı gülistana çevirmek, ellerimizin ürünlerinden ötürü sevinç duymak hissi ve fikri henüz bizden uzaktı.