Türklük Türkiye Türklüğü değilse

İnsanların haline baktıkça neler düşündüğümü defalarca yazdım. Gördüğüm şu ki nerede ve hangi zamanda olursa olsun, toplumun hangi katmanında bulunursa bulunsun kişilik bakımından insanları iki bölükte toplamak mümkündür. Bir bölüktekiler dünyadaki mevcudiyetleri itibariyle kendilerini "hep alacaklı" hissedenlerdir. Diğer bölükte ise kendini "hâlâ borçlu" hissedenler bulunur. Herkim alacaklı olduğunu kabul ediyorsa sesini yükseltmekten çekinmez. Ne türden, ne nitelikte ses çıkardığına da pek aldırmaz. (Orman dostlarının ormanda yüksek sesle konuşmadıklarını bilir miydiniz?) Borçluluk hissi taşıyanın ise ödeyecek duruma gelme çabası göstermekten başkaca bir yaptığı yoktur. Türklük bakımından da böyle. Türkiye Türkleri''nin şimdiye kadar birilerine fatura çıkardığını gördünüz mü?

Hayatında bir kez bile "Bu topraklar bana ne verdi?" sorusunu kendi kendine sormamış bir insanın "Acaba ben bu topraklara ne verebilirim?" diye endişelenebileceğine ihtimal vermiyorum. Çünkü henüz aldığı kadarına doymamıştır, gözü daha neler alabileceğindedir. Oysa bazıları vardır ki onların zihni her zaman "Bu toprakların bana verdiklerine mukabil benim bu topraklara verdiğimin mesabesi nedir?" sorusuyla meşguldür. Kazancın menşei sarfiyat sahasını da etkileyecek, hatta belirleyecektir. Bu topraklar herkesin herşeyi olmayabilir. İnsanlar bir toprağın bitki örtüsü değildir. Burası doğru. Belki herkes "Ben bu toprakların hasılasıyım" deme durumunda değil; ama herkese "Bu topraklar olmasaydı, halim nice olurdu?" dedirtecek bir durum mutlaka vardır.

İnsanla toprak ilişkisi geçmişe kilitlenmiş bir bağı ifade etmez. Geçmiş zamandan ençok çıkardığımız toprağın ve insanın birlikte hangi ebatta örgü oluşturduklarıdır. Toprağın insana, insanın toprağa ikram ettiği bir şimdiki zaman ve takdim ettiği bir gelecek zaman da vardır. Onların birbirlerine gösterdiği ihtimama bakarız. Bu şimdiki zamandır. Söz konusu ihtimamdan eser yoksa, şimdiki zamanı da yok sayabiliriz. Toprağın insan dolayısıyla, insanın toprak dolayısıyla duydukları kaygıya verdiğimiz isim gelecek zamandır. Kaygıdan arınmanın verdiği sonuç gelecekten mahrum kalmaktan başka bir şey olamaz.

Türkler örgünün sağlamlığına büyük önem atfediyor. İyi haber. Şimdiki zamanı nasıl Türklerin? Toprağa gösterdikleri ihtimamın derecesini sadece onlarda rastlanılan bir ruh zenginliğiyle ölçebilmemiz gerek. Eğer insanın toprak üzerine ihtimamı varsa toprağın verileni misliyle iade edeceğini bilmeyen yok. Türkler topraklarından ötürü kaygılanmakta mıdır? Türkiyesizlik geleceksizlikten başka bir anlama gelmez.