83 yıl sonra atılan ve atılamıyan bazı adımlar

Cumhuriyet''in 83''üncü yılı vesilesiyle hemen her gazetede birçok yazı yayınlandı. Bir kısmını okudum. Önceki yıllarda yayınlanan 29 Ekim yazılarından bir farkları yok. Hamasete devam. Buna karşılık sayıları az da olsa “83 yılda nerden nereye geldik?” tartışması yapanlar da var kuşkusuz.

83 yıl sonra atılan ve atılamayan bazı adımlara ilişkin haberler de mevcut. Bunları şöyle alt alta koyup 83 yıla ilişkin bazı düşünceleri kafanızda çevirebilirsiniz diye düşündüm.

Milliyet''te Osman Ulagay''ın, “Cumhuriyet''in 83''üncü yılında neredeyiz?” başlıklı yazısı en fazla ilgimi çeken yazı oldu. Ulagay''ın, geçenlerde yazdığı Orhan Pamuk''la ilgili yazısının sonunda sorduğu, “Pamuk''a gösterilen tepki müthiş bir özgüven eksikliğinin ve ''Biz yapamayız'' kompleksinin yansıması mı acaba?” sorusuna gelen okuyucu tepkilerinden söz ederek yazısına başlamış. Bu tepkilerin genel olarak soruyu bütün Türklerle ilgili bir soru gibi algılayıp kendisini, “Türkleri küçümsemek ve Türk halkıyla alay etmekle suçladıklarını” belirtmiş.

Yazar olarak okurlarla, Türklerle ya da herhangi bir milletle alay etmeyi aklının ucuından bile geçirmediğini söyleyerek okurlarından özür dilemekle birlikte, sorduğu sorunun arkasında durduğunu da ifade etmiş ve şunları söylemiş:

“Böyle bir sorunun sorulmasına bile tahammül edemeyenlere göre, Türklerde ne özgüven eksikliği var ne de ''Biz yapamayız'' kompleksi. Biz Avrupa ile ve dünyada herkesle boy ölçüşecek bir güce ve inanca sahibiz. Ben bu konuda herhangi bir yorum yapmadan, TİSK''in "Avrupa Birliği''ne üyelik sürecinde AB ülkeleri ve diğer aday ülkeler karşısında Türkiye''nin durumu" başlıklı derlemesinde yer alan bazı karşılaştırmalı verileri dikkatinize sunmak istiyorum.”

Arkasından da şimdi burada sıralamaya gerek görmediğim bazı bilinen gerçekleri, rakamları sıralamış. Sonra da sormuş:

“Bu verilere bakarak, Türkiye''nin her alanda Avrupa ve dünya ile boy ölçüşebilecek bir düzeyde bulunduğunu iddia edebilir miyiz?”

Buradan TESEV tarafından hazırlanan Almanak''ta yer alan yazıları nedeniyle Genelkurmay Başkanı Orgeneral Yaşar Büyükanıt tarafından eleştirilen ( daha doğrusu suçlanan) Polis Akademisi öğretim üyelerinin yazılı savunmalarına geliyoruz. Almanak''ta makaleleleri yayınlanan Güvenlik Bilimleri Enstitüsü Müdürü Prof. Dr. İbrahim Cerrah, Enstitü Müdür Yardımcısı Doç. Dr. Bedri Eryılmaz, Ana Bilim Dalı Başkanı Doç. Dr. Zühtü Aslan, Güvenlik Bilimleri Fakültesi Dekan Yardımcısı Doç. Dr. Önder Aytaç ile Öğretim Üyesi Doç. Dr. Ertan Beşe''nin soruşturma kapsamında istenen savunmaları -ilginç bir tesadüf- 29 Ekim öncesi basına yansıdı. Öğretim üyeleri özetle şunları söylemişler: "Makalelerde Silahlı Kuvvetler ile Polis Akademisi''ni karşı karşıya getirmek istememiz mevzu bahis değildir. TSK ile polis herkesin gözbebeğidir. TSK''yı hedef aldığımız yönündeki iddialar asılsız. Amacımız TSK''yi eleştirmek değil, bahçenin dışından bakıldığında aksaklık gibi görünen konuları gündeme getirdik. AB yolunda da ilerleyen Türkiye''de; hesap verebilirlik, hukukun üstünlüğü, şeffaflık ve demokratik gözetim, olmazsa olmaz unsurlardır. Bu konuda da üzerimize düşeni yapmamız gerekir.”

Ne diyorlar? “Ordu dahi olsa, AB yolunda ilerleyen Türkiye''de denetim, hukukun üstünlüğü, şeffaflık ve demokratik gözetim gerekir.”

Üstelik de tehdidlere rağmen yazdıkları raporların arkasında duruyorlar. 83''üncü yılda gurur verici bir gelişme doğrusu.

Bir de başka örnek var: Kötü örnek. Her ne kadar “Kötü örnek örnek olmaz” deseler de bu örnek örnek olmaya devam ediyor. Bu kötü örneklerin örnek olmaktan çıkarılması için atılması gereken adımları atamayanlar yüzünden…

Geçenlerde Milli Savunma Bakanı Vecdi Gönül, Türk askerinin Afganistan''da Taliban''a karşı mücadelede görev almasının söz konusu olmadığını açıkladı. “NATO''un önerisinin Genelkurmay Başkanı Büyükanıt tarafından reddedildiğini anımsatan Gönül habere bakılırsa, "Genelkurmay Başkanımız reddedince konu benim önüme bile gelmedi" dedi.

Böylece hukuken olmasa da filen bakanlığının Genelkurmay''a bağlı olduğu gerçeğini dile getirmiş oldu. Oysa bir siyasi kişilik olarak tersini savunması gerekmez miydi?

83''ncü yılda bir yanda sorularının, cevaplarının arkasında duranlar, bir yanda halkın verdiği vekeletin bile arkasında duramayanlar.

Adım atanlar ve atamayanlar.

83 yılda gelinen yol bu...