Bu meseleleri daha çok konuşuruz…

Azerbaycanla Ermenistan arasındaki Dağlık Karabağ sorununun iki ülke arasında yapılan görüşmelerle çözülmek üzere olduğuna ve tarafların yakında bir anlaşmaya imza atacaklarına ilişkin bir makale okurken aklıma, Türkiye''nin çözülmeyen, çözülemeyen ve çözülmek istenmeyen sorunları geldi.

Hemen Kıbrıs''ı düşündüm. Sorunu çözmemek uğruna mesele nasıl bir noktaya doğru sürükleniyor?

Devlet terörü, muhaliflere sabotajlar, sorunun çözümünü ve barış isteyenlere yönelik ağır baskılar… Yaratılan hükümet bunalımı… Çözüme yönelik görüşmelerden kaçma… Ada''nın güneyinde yürüyen Avrupa Birliği süreci… Gözlerini bu sürece döndürmüş Kıbrıslı Türkler… Bu gelişmelere sırtını dönerek Kıbrıs''ın kuzeyini Denktaş militarizmine ve despotizmine terketmiş Türkiye…

Öte yandan yıllar sonra çözümü anlaşma masasında bulan iki eski düşman: Azerbaycan ile Ermenistan…

Bunlar uzun konular.

Biz bugünlük, Kıbrıs başta olmak üzere Türkiye''nin hayati siyasi sorunlarını bir tarafa bırakalım.

Çevre sorunlarına gelelim.

Bergama köylülerinin siyanürlü altın madenine karşı sürdürdükleri mücadele 10''uncu yılını bitirdi.

Köylüler hala eylemde… Madenin, mahkeme kararına rağmen faaliyetine devam ederek deneme üretimine başlaması üzerine Bergama köylüleri İzmir-Çanakkale yolunu trafiğe kapattılar.

Mahkeme kararlarının uygulanmasını istiyorlar.

Buna karşılık, ne mahkeme kararı ne de hukukun üstünlüğü devletin umurunda bile değil…

Devlet çevreye, halkın sağlığına önem vermediği gibi bu yolda alınan mahkeme kararlarına da uymuyor.

Sanılıyor ki, eski adı Eurogold, yeni adı Normandy olan çok uluslu şirket, Bergama''daki altın madenini işlemeye başlar ve altın üretimine geçerse Türkiye''nin sorunları azalacak.

Oradaki 6500 ton olduğu sanılan altın rezervine biçilen tahmini değer 70 milyar dolar.

Türkiye ise yılda 180 ton altın ithal ediyor.

Siyanürlü altın üretimi yöntemiyle üretilecek altınla bu ithalatın azalacağı hesap ediliyor.

Peki, ya siyanürün çevreye ve yöredeki insanlara vereceği zararlar?

Bu konuda Danıştay''ın aldığı kararlar?

Bu köylüleri, üretimin çevreye zarar vermediğini kesin olarak ikna etmeden madenin yasa dışı üretime geçmesine izin vermek sorunu çözer mi?

Bu tutum 10 yıldır sorunları çözemedi. Şimdi de çözemeyecek.

İşin başında yöre halkını dikkate almadan, onları ikna etmeden yapılan yatırımların sonu hep böyle oluyor.

İşte Yatağan Termik Santrali de böyle.

Devletin ve bürokratlarının, "Biz yaptık oldu. Bu konularda halkın görüşü alınmaz" mantığının bir sonucu.

Yatağan''da, yapımı büyük tartışmalara neden olan ve şu anda mahkeme kararı ile çalıştırılmayan Gökova Santrali de…

Uzun yıllar çevreye büyük zararlar veren ve şehrin tam içinde olan Yatağan Termik Santrali tam bir çevre faciası…

Ve şu anda yine zehir kusuyor. Muğla valiliği sık sık yaptığı gibi yine bildiri yayınlayarak halkın zorunlu olmadıkça sokağa çıkmamasını istedi.

Çünkü, uzun yıllar mücadelesi yapılan ve ancak iki üniteye takılan filtreler her nedense arızaya geçtiler.

Filtre kullanmak masraflı bir iş. Filtreler büyük oranda enerji kullanıyorlar. Acaba ondan mı?

Yatağan ve çevresinde santralden çıkan zehirli baca gazlarının neden olduğu tahribat trilyonlarla ölçülecek oranda büyük. Çevredeki çam ormanları geçen yıllarda yok oldu, tütün, üzüm ve zeytin üretimi tamamen bitti.

Köylüler daha önce müreffeh bir hayat yaşadıkları toprakları terketmek zorunda kaldılar.

Kalanlar ise devlet aleyhine tazminat davaları açtılar.

Yatağan santralinde devlet, belki de en pahalı elektriği üretiyor. Her yıl ürünleri zarar gören çiftçilere büyük tazminatlar ödendi, ödeniyor. Ama devlet zehir saçan bacalara bir türlü filtre takamadı.

Mahkemeler, santralin faaliyetini durdurması için kaç defa karar verdi ama devlet bu kararları dinlemedi. Ülkenin enerji açığı, yasaları ve mahkeme kararlarını çiğnemede gerekçe olarak kullanıldı.

Sonunda belki 20 yıl sonra iki filtre takılabildi ama onlar da arıza gerekçesiyle çalıştırılmıyor.

Yatağan ise yine zehirli dumanların altında…

Sorun çözülmedi. Sorun, göstermelik filtrelerle de çözülecek gibi değil.

Sorun, o santrallerin o güzelim bölgelerden kaldırılmasıyla çözülebilir.

Siyasi sorunlar ''vatan-millet'' edebiyatıyla çözümsüzlüğe terkedilebiliyor. Ya da devleti yönetenler bunu böyle sanıyor. Uzun vadede Türkiye''nin uğradığı ve uğrayacağı zararlar dikkate alınmıyor.

Ya çevre sorunları?

Burada doğanızı ve insanınızı korumak söz konusu.

Bari bu konularda dayatmacılığı bırakın…

Yatağanlılara, Bergama köylülelerine ve diğerlerinin seslerine kulak verin.