Parti kapatmak zorlaşıyor, insan hapsetmek hâlâ kolay...

Siyasi Partiler Kanunu''nda yapılan değişikliklerle parti kapatmak eskisi kadar kolay olmayacak. Bu konuda başsavcının yetkileri biraz kısıtlanıyor. Pari kapatma konusunda özellikle siyasi gerekçelerle kapatma davası açması zorlaşıyor...

Bu, gerçekten olumlu bir değişiklik...

Hangi gerekçeyle ve zorlama ile yapılırsa yapılsın...

Kapatılan siyasi partilerle ilgili olarak Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi''nde açılan davalarda Mahkeme''nin verdiği bazı kararlarda da, Türkiye''nin siyasi partiler mevzuatını bu anlamda değiştirmesi gerektiği üzerinde duruluyor...

Siyasi Partiler Yasası''nda yapılan değişiklik bir anlamda bu eğilime de bir gönderme niteliğinde...

Kuşkusuz ki yeterli değil... Aslında, siyasi nedenlerle hiçbir şekilde siyasi partilerin kapatılmaması gerekiyor...

Siyaset adamlarının da söylediklerinden ve savunduklarından ötürü cezalandırılması yine Avrupa insan hakları normlarına aykırı...

Yani, düşüncelerinden, savundukları fikirlerden ve yaklaşımlarından ötürü ne siyasi partiler ne de insanlar kapatılmamalı... Cezalandırılmamalı...

Uluslararası esaslar bunlar...

Aynı uluslararası esaslar, insanların düşüncelerini ifade etmelerinden, farklılıklarını açıklamalarından ve devleti eleştirmelerinden ötürü hapsedilmelerini olağan karşılamıyor.

Türkiye''de garip şeyler oluyor...

İstanbul Barosu''nun eski Başkanı Turgut Kazan''ın da ifade ettiği gibi, duvarlara yazı yazan gençler affın kapsamına alınmıyor... İşkenceciler ise af kapsamına giriyor.

Tabii, aslında hukuk sistemini elden geçirmek ve yargı adaleti sağlayacak köklü önlemleri almak yerine, bu tür palyatif çözümlere yöneldiğimiz için af konusu kimseyi fazla memnun etmiyor... Etmesi de zaten mümkün değil...

Oysa yasaları ele almak daha doğru değil mi?

Yasalardaki haksız ve antidemokratik hükümlerle, yargı sistemindeki tıkanmışlıkla insanların mağduriyetlerini ileri sürmesi çok olağan...

Kim Ceza Kanunu''nun 312''uncu maddesini bu hali ile savunabilir?

Kim keyfi bir biçimde uygulanan ve devletin ve devlete bağlı kurum ve kişilerin eleştirilmesini engelleyen 159''uncu madde gereğince verilen cezaları içine sindirebilir.

Şimdi aynı durum, Siyasi Partiler Yasası''nın değiştirilmesiyle Erbakan ve arkadaşlarının siyasi yasaklarının kaldırılması, buna karşılık 312''inci madde gereğince ceza alan Recep Tayyip Erdoğan ve başka siyasetçilerin siyaset yasaklarının devam etmesi örneğinde görülüyor.

Siyasi partilerin kapatılması zorlaştırılıyor... -Tabii öyle olması gerekir.-

Buna karşılık 312 ve diğer maddelerden ceza alanların yasakları devam ediyor...

Bu ilginç olayın siyasi boyutları da kuşkusuz var, ama insani boyutu bence daha çarpıcı.

Ve görmezden gelinen bu boyut, aslında Siyasi Partiler Yasası''ndaki değişim nedeniyle bazı yasakların kaldırılmasındaki olumluluğu bile gölgeliyor...

Türkiye, Avrupa normlarına uymayan yasalarını ve uygulamalarını hangi gerekçeleri ileri sürerse sürsün, peki istekli davranmasa da değiştiriyor... Değiştirmek zorunda kalıyor...

Günün birinde, 312, 159 ve diğerleri de değişecek...

Buna inanıyorum...

Çünkü, duvara yazı yazan bir gencin 15 yıla mahkum edilmesi nasıl kamu vicdanını yaralıyorsa, sivil kişilerin askeri mahkemelerde yargılanması nasıl apaçık hukuk dışı bir işlemse, insanların yaptıkları bir konuşma nedeniyle türlü cezalara çarptırılarak üstelik de siyasi haklarının ellerinden alınması adalet duygularını isyan ettirebiliyorsa, bu maddelerin de değiştirilmesi kaçınılmaz olacak...

Türkiye 21''inci yüzyıla en azından, ifade, inanç, basın ve örgütlenme özgürlüklerinin önündeki yasakları kaldırarak, yargı sisteminde reform yaparak girebilse daha da büyüyecek...

Bunun için Türkiye''yi yönetenlerin de ''büyük'' düşünmesi gerekiyor...

Ama sadece yaşları ''büyük'' yöneticilerin yapabildikleri bu kadar...

Gerisi yine dış baskılarla gerçekleşecek...

Öyle görünüyor!..