21 Ekim halkoylaması olmasaydı…

Medyanın tamamına yakını "yeni süreç"e ilişkin son derece iyimser bir duruş sergiliyor. İyi güzel ama başladığı söylenen "yeni süreç" medyanın konuya ilişkin tutumuna bağlı değil… "Kime bağlı?" demiyorsunuzdur muhakkak, çünkü sorunun cevabını herkes biliyor. Tabii ki "siyaset"e, yani iktidarı-muhalefetiyle birlikte siyasi partilerin tutumlarına.

Muhalefetten başlayacak olursak, karşımıza önce CHP ve MHP"nin "yeni süreç"e ilişkin yaklaşımı geliyor. MHP"nin konuya yaklaşımını uzun uzadıya konuşmak gerekmez herhalde, çünkü genel başkanı Başbakan"a yeni bir ad bulmuş durumda: "Recep Tayyip Öcalan". Dolayısıyla, tartışmaya bu yakıştırmayla başlaşan bir siyasi partiden çıksa çıksa "daha da eski sürece dönüş" önerisi çıkabilir.

"Yeni süreç" CHP"nin de aklını hepten karıştırmış durumda. CHP Genel Başkanı Başbakan"a açtıkları bir "kredi"den söz ediyor ama bu kredinin ne menem bir şey olduğu hakkında en ufak bilgi vermiyor. Ortaya çıkıp "anadilde eğitimi konuşmaya varız", "adı demokratik özerklik olmasa da ülkenin aşırı merkeziyetçi yönetim anlayışından son derece bunalmış durumdayız, bir şeyler yapalım" gibi laflar edilse söz konusu "kredi" tabii ki anlamlı bir hal almaya başlayacak.

BDP"den söz etmeden önce bir ara verip "yeni süreç"e ilişkin iktidar partisinin ne yapıp ettiğine göz atalım:

Bana saracak olursanız, BDP milletvekillerinin İmralı ziyaretlerine izin vermek dışında iktidar partisinin "yeni süreç"e ilişkin nasıl bir "yol haritası" çıkardığı da bilinmiyor. Ortada (medyada) bu konuda epeyce bilgi dolaşmıyor değil, ancak bu bilgiler Kürt sorunu/ PKK sorunu gibi sonuç itibariyle tamamen siyasi nitelikte olan bir konunun gelecekte (hem de söylendiğine göre çok yakın gelecekte) nasıl bir gelişme göstereceğine ilişkin kamuoyunu yeterince aydınlatacak türden değil. Hatta öyle ki, kamuoyu tam da medyanın "merdiven kuramı" çerçevesinde "4. Yargı Paketi"nden çıkacak hediyeler konusunda yaptığı yayınlarla bilgilenip konuyu kendi içinde değerlendirmeye hazırlanırken, iktidar partisinin etkili bir üyesi söz konusu "paket"ten KCK"lıların serbest bırakılması ya da Öcalan"ın koşullarının iyileştirilmesi gibi düzenlemelerin çıkmasının söz konusu olmadığını açıklıyor.

İktidar partisinin siyaseten yapılması düşünülen düzenlemelere ilişkin "suskunluğu" ve biraz önceki örnekte olduğu gibi bir adım ileri atar gibi görünürken –nedense?- aniden iki adım geriye kaçmasını anlayabilmek gerçekten çok zor. "Benim açımdan zor" olduğunu söylüyorum tabii ki, yoksa bakıyorum da "yeni süreci" değerlendiren pek çok kalem ve konuşmacı silahları toplamaya başlamışlar bile…

Şimdi de şu soruya cevap arayalım: Bugün –ve büyük ihtimalle hiç değilse yakın gelecekte de- Kürt /PKK sorununu çözebilecek güçte tek siyasi oluşum olduğu muhakkak olan iktidar partisi "yeni sürece" niçin olması gerektiği gibi asılmıyor ya da asılamıyor?

Ak Parti iktidarının bu yolda kararsız/tereddütlü kılan nedenler nelerdir acaba? Üzerinden kararsızlığı atarsa 2011 genel seçiminde yakaladığı skoru bir daha göremeyeceğini mi düşünüyor acaba? "Milliyetçi" MHP"nin ya da içinde genel başkanlarının "açtığı kredi"ye karşı çıkan "ulusalcılar"ın çok sayıda olduğu CHP"nin karşı hamlesinin kendisini zayıflatabileceği kuşkusu-korkusu mu onu yıldırıyor?

Bu ihtimalleri herkes isteği gibi uzatabilir şüphesiz. Ama bana göre, ilk hükümetini yüzde 33 gibi bir skorla kuran Ak Parti"yi bugün kararsız/tereddütlü kılan nedeni çok daha farklı bir yerde, 21 Ekim halkoylamasında buluyorum. Biliyorsunuz, 2007"nin bu halkoylaması sonucunda cumhurbaşkanının halkoyuyla seçilmesine geçilmişti. Abdullah Gül, MHP milletvekillerinin genel kurul salonunda yer almasıyla cumhurbaşkanı seçilmiş, ancak Ak Parti cumhurbaşkanını halka seçtirecek olan halkoylamasından vazgeçmemişti.

Şöyle toparlayabiliriz: Cumhurbaşkanları eğer eskiden olduğu gibi Meclis tarafından seçilseydi, Ak Parti "yeni süreç"e ilişkin çok daha açık/seçik, kararlı ve cesur bir siyaseti benimseyebilirdi diye düşünüyorum. Ama artık çok geç… 2014 seçiminde –hem de "ilk tur" da- "başkan" seçilebilmeyi garanti edebilmek için "yeni süreç"e fazla da asılmamak gerekiyor. Oysa "başkanlık" projesinin dışında kalınsa Ak Parti, onu barış yolunda destekleyenlerin de el vermesiyle %40, hatta belki birkaç puan daha da altında bir oy oranıyla hükümeti (2002"de olduğu gibi) yine kurardı. Hem de farklı kesimlerin epeyce duasını alarak…

Kötü mü olurdu?