Bitmeyen ve bitmeyecek gibi görünen bir büyük acı

Medya bu sefer de üzerine düşen görevi yaptı, önümüzdeki "dosya"ya kadar Allah kerim...

Bu işler böyle oldu artık Türkiye''de. ("Eskiden farklı mıydı sanki?" diye soruyorsanız, siz de haklısınız.)

Yılda bir, iki, bilemediniz üç kere "skandal" medyada patlıyor artık. Çoğunlukla da "gizli kamera" marifetiyle. Aslına bakacak olursanız işin bu faslı da ("gizli kamera") artık tamamen bize özgü bir "tarz" haline geldi. Sanırsınız ki memlekette her şey o derece "kapılar ardında" cereyan ediyor ki, elde "gizli kamera" olmadan bir "skandal"ı ifşa etmek imkansızdır. "Bıçak parası" isteyen cerrah, eşek etini sosise dönüştürmekle meşgul imalathane sahibi, yetiştirme yurdunda "bakıcı" ya da son "skandal"da ortaya çıkarıldığı gibi bir "akıl hastanesi"nde (görüyorsunuz, hastanenin adı bile bir tuhaf) hastalara sabahtan akşama dayak atan "hastabakıcılar"ın varlığından haberdar olabilmek için illâki bir "gizli kamera" edinmek gerekiyor artık...

Oysa kameranın gizlisine filan gerek yok; kameraya takılanların varlığı o kadar ortadaki, görmek isteyenler için çıplak göz yeter de artar bile.

80''in sonbaharı ya da 81''in ilk aylarıydı. Hatırlayanlar vardır: Medya İstanbul Bakırköy "tımarhanesi"ndeki (bu ad mekanı son derece iyi tarif etmekteydi) "skandalı" da ifşa etmiş ve okurlarına (o zaman "izleyiciler" çok azdı) "Bu kadarı da olmaz" dedirtmişti. Ben de o zaman 30''lu yaşlarının başında bir delikanlıyım henüz. Fransa''dan yeni dönmüşüm ve 70''li yılların Avrupası''nda "deliler"e ilişkin yapılan farklı yayınların etkisinde olarak "yabancı basın" için (yayımlanmayan) bir yazı hazırlamak niyetiyle "tımarhane"yi ziyaret izni koparmışım. Gözlerimle gördüm gazetelerde fotoğrafları yayımlanan mekanları. Dante''nin çocukluğumda elime geçen "İlahi Komedya" tercümesinde yer alan bazı "cehennem" tasvirlerinden fazlası var azı yoktu doğrusu...

Ah o insancıklar... "Akılsız" oldukları için "tımarhane"ye tıkılmış o zavallılar... Hele de o soğuk mu soğuk (dışarıda kar yağıyordu) eskinin at ahırına tıkıştırılmış, beton zeminde dışkılar içinde yatan o çıplak kadınlar...

Tamam, bu "ifşa" ve ardından gelen kampanya ile "Bakırköy"e mutlaka biraz çeki düzen verilmişti. Ama -yine hatırlıyorum- bu ifşa ve kampanya diğer "akıl hastaneleri"ni de içine alacak derecede genişlememişti nedense. Oysa, hiç değilse adı çok bilinen "Elazığ"a kadar da uzanmak gerekmez miydi? Acaba orası nasıl bir "cehennem"di, bilmek gerekmez miydi?

"Bakırköy" operasyonunun ardından -tahmin edeceğiniz gibi- toplum da medya da (ve tabii ki devlet de) işin peşini bıraktı."Deliler" yine kalmışlardı "hastabakıcıları" ile başbaşa...

Dolayısıyla, geçen hafta Adana Ekrem Tok Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi''de olup bitenlere ilişkin medyaya düşen haberlere şaşırmamak gerekir. Memleketin bu beşinci büyük "akıl hastanesi"nde yaşananlar, sanıyor musunuz ki bir "kaza"nın sonucudur. Hiç de değil; haberlerde önümüze gelen manzara "kurumsal" yani yerleşik bir "tedavi tarzı"nın birer örnekleridir sadece.

Ah o insancıklar... En galiz küfürler eşliğinde sabahtan akşama dayak yiyen o zavallılar... (Söyleyin: Onlar, yani dün olduğu gibi bugün de ve de bu gidişle yarın da sabahtan akşama dayak insancıklar orada olduğu müddetçe sizler evinizde rahat edebilecek misiniz?)

Peki kimdir bunun sorumlusu? Tabii ki bu kuruma emanet edilmiş ya da terkedilmiş hastaların adama gibi tedavilerini üstlenmeyen Devlet Hastaneleri, yani devlet, yani hükümettir. (Görüyorsunuz "devlet katı" diyerek bir ayrıma gitmiyorum.) Büyük ihtimalle "performans uygulaması"nın yok ya da son derece sınırlı olduğu bu kurumlarda yeterli sayıda doktor, hemşire ve hastabakıcıyı gerekli koşullarda işbaşı yaptırmayan devlettir sorumlu olan.

Kulak verin Adana''daki hastaneden gelen bilgilere: Dayağı atanlar aslında "hastabakıcı" değildir. Bu insafsız insanlar gerekli hiçbir eğitimden geçmemiş "temizlik görevlileri"dir aslında. Öyle bir sistem ki, hastalarının bakımını, sırasında silah zoruyla alınan "ihaleler" sonucunda hastanelere asgari ücretli "hastabakacılar" yetiştirmeyi üstlenmiş birtakım kâr amaçlı gruplara gözünü kırmadan teslim edebilmektedir.

Deli çıkmamak imkansız doğrusu...