Bu açıklamalara da "yayın yasağı" gerekmez mi?

Cemil Çiçek''in bazı yayınların durdurulması isteğiyle RTÜK''e gönderdiği yazı, RTÜK''ün aldığı karar ve nihayet Danıştay''ın bu kararı durdurması üzerine bugüne kadar tek bir satır yazmadım. Konuya ilişkin –sıcağı sıcağına- BBC''nin Türkçe servisine birkaç laf ettim hepsi o kadar.

İsterseniz, “tutucu” sıfatının yakıştırılmasını göze alarak BBC''ye neler dediğimi de kısaca nakledeyim:

“Siz bakmayın ''Türk medyası''nın ''sansüre karşıyız'' diyerek ayağa kalkmasına; bu medya gönüllü bir otosansürü zaten alışkanlık haline getirmiştir. İtiraz edenlerin çoğunluğunun haberin ülkede eksiksiz bir hürriyet içinde dolaşmasını filan istediği yok. Onlar sadece, şu sıcak günlerde bin türlü efekt kullanarak zenginleştirdikleri ekranlarındaki ''damardan'' yayınlarının önü kesilmemesinin peşinde...”

Durum benim için bu merkezdeydi. Bu kanaatimi bugün de değiştirmiş değilim.

Çiçek''in RTÜK''e gönderdiği yazıda şöyle bir bölüm de yer alıyordu: “... toplumsal psikolojinin olumsuz etkilenmemesi ve çocukların ruh sağlığının korunması amacıyla...”

Bu sözleri ciddiye alırsanız, yapılan uyarının ve istenen önlemin haklılığına hak vermemek imkansız. Ancak işin bir de şu çok (ama çok) dikkate değer yanı da var:

RTÜK''ten bazı yayınlara yasak konmasını isteyen Başbakan Yardımcısı Çiçek, söz konusu yazısının üzerinden iki gün geçmeden şu açıklamayı yapabiliyordu:

“Eğer biz tepkimizi ortaya koyarken teröre lanet mitinglerinde hiç umulmadık sonuçlara işi götürebiliyorsak, iyi niyetle kötü niyetle, geçmişte yaşandı Maraş olaylarına bakın, Çorum''da yaşanan olaylara bir bakın, 6-7 Eylül olaylarına bir bakın, Sivas''ta yaşanan olaylara bir bakın. Birilerinin bir yanlışı sonuçta hepimizi üzen sonuçlara götürmüştür, bu yaraları kapatmak da zor olmuştur.”

Dikkatinizden kaçmamıştır umarım: Çiçek, ülke tarihinin öne çıkan kara günlerini sıralarken söze “iyi niyetle kötü niyetle” diyerek başlamaktadır....

Bana sorarsanız, Çiçek''in bu sözlerine de, RTÜK''e gönderilen yazının özellikle yukarıda aktardığım bölümü dikkate alınarak “yayın yasağı” konmalıydı.

Düne kadar Adalet Bakanı, bugün ise Başbakan Yardımcısı sıfatını taşıyan bir hükümet üyesinin ülkeyi ateşe vermiş, kana bulamış “ısmarlama” bir takım sokak hareketleri için “iyi niyetle kötü niyetle” diyerek söze başlamasının, vazgeçilmez bir unsuru olduğu anlaşılan AKP iktidarını yüceltmediği apaçıktır.

Çiçek''in bu “talihsiz”(!) sözlerin yer aldığı açıklamasında sarı kartı hak eden bir başka bölüm daha var. Başbakan Yardımcısı, bu sefer de tezkereden bahisle terör belasının arkasında olanlara sesleniyor:

“Biz onlara demek istiyoruz ki, ''Bakın iş buraya geldi bıçak kemiğe dayandı. Eğer siz bu kısrağınızı kısa bağlamazsanız, bu itinizi, köpeğinizi doğru dürüst bir yere hapsetmezseniz bir daha zarar vermeyecek tarzda (...) bizden günah gitti.”

Şimdi söyleyin: Bu sözler böylece ortada dururken, yine iyiden iyiye şahinleşti diyerekten “vur abalıya” misali Hürriyet yazarının üzerine bu derece gidilmesi reva mıdır?

Bana sorarsanız, Çiçek''in bu sözlerine de “yayın yasağı” getirilmeliydi.

Madem ki “yayın yasağı”nı hak eden açıklamalardan söz ediyoruz, söz konusu yasağı hak eden şu sözleri de hatırlatalım:

Genelkurmay Başkanı''nın bayram mesajında şöyle bir bölüm yer alıyor:

“Unutulmasın ki, bu Cumhuriyet''i kuranlar bizden çok daha büyük acılar çekmiştir. Bize bu acıları yaşatanlara, o acıları hayal bile edemeyecekleri bir yoğunlukta yaşatacağız ve bu konuda kararlıyız.”

Haddinden fazla “korkutucu”sözler değil mi bunlar? Tamam –demokrasilerde âdetten olmasa da- bir ülkenin genelkurmay başkanının tam da savaşın arefesinde hasım gördükleri karşısında “kararlı” bir dil kullanması yadırganmayabilir. Ama bu kararlılığın “hayal bile edilemeyecek yoğunlukta acılar”dan söz etmeye kadar vardırılması da “yayın yasağı”nın devreye girmesini icabettirmez mi? Tarihteki “Moğol istilalarını” hatırlatan bir savaş diline başvurmak şart mıdır?

Yoksa düşman bildiklerimizin tekrar “Mamma li Turchi!” diye haykırarak kaçışmalarını mı bekliyoruz?