Bu yazı bir "mizah" denemesi olmasın?

Bugün için niyetim bir yakın zamanda Star gazetesinde kendisine köşe açılan bir yazara, yayımlanmış son üç yazısından hareketle, "hoş geldin" demekti. Hidayet Tuksal bu yazarın adı. Adını köşe yazarlığına başlamadan duyanların sayısı az değildir herhalde. Ben bu "başörtülü" kadın hakları savunucusunu zevkle dinlediğim birkaç konuşmasından tanıyorum. Şimdi görüyorum ki, sadece konuşmalarıyla değil, sıra "yazı"ya gelince de övgüyü hak ediyormuş.

Ama ben bugün Tuksal''ın sözünü ettiğim son üç yazısını ele almayacağım. Bugün için dün önemli gazetelerden birisinde karşımıza çıkan "erkek işi" bir yazıyı gözden geçireceğim.

Gecikmeden söylemeliyim: Ben bu yazının -her şeye rağmen- hâlâ bir "mizah" denemesi olarak kaleme alındığını sanıyorum. Mutlaka öyle olmalı, çünkü aksini düşünmek "çılgınlık" sözcüğünü çağrıştırırdı.

Yazarımızın seçtiği başlıktan başlayalım isterseniz. Başlık aynen şöyle:

"Kimin boyu daha uzun: Başbakan''ın mı, Genelkurmay Başkanı''nın mı?"

Haksız mıyım? Bu başlık bize işin daha başından itibaren bir "mizah" denemesine hazır olmamız gerektiğini hatırlatmıyor mu?

Devam edelim:

"Başbakan Recep Tayyip Erdoğan mı, yoksa Genelkurmay Başkanı İlker Başbuğ mu? Tartışabileceğimiz konu bu. Hangisi daha uzun boylu? Belki yürüyüş stilleri de karşılaştırılmalı. Erdoğan''ın dik, pervasız ve meydan okuyan bir yürüyüş stili var."

Evet evet, bu giriş cümleleri eğlendirici dakikalar yaşayacağımızın birer habercisi niteliğinde açıkça..

"İkisi de sakin ve özgüvenle yürüyor. Eğer söylenen sözlerin ötesinde yüze ve hareketlere yansıyan vücut dilinden derin anlamlar çıkartacaksanız, ülkemiz emin ellerde gözüküyor. Vaziyete hakim, ne yaptığını bilen, olağanüstü şartlarda da isabetli kararlar verebilen bir Başbakan ve Genelkurmay Başkanı, işinin başında görünüyor…"

Doğru bir akıl yürütme sergileniyor bu satırlarda. Tasvir edilen bu "iki uzun boylu" ("Başbakan ondan bir-iki santim daha uzun boylu duruyorsa da") şahsiyetin yan yana duruşundan "ülkemizin emin ellerde gözüktüğü" sonucunu çıkartmamak imkansız doğrusu.

Yazar "HALKIN özlemini duyduğu uyum" ara başlığı altında devam ediyor:

"Ortalamanın epeyce üzerinde uzun boylu bir Genelkurmay Başkanı''mız var. Önceki gün, Aksaz''daki donanma tatbikatında yan yana durdukları fotoğraflara bakarak, sanki Başbakan ondan bir-iki santim daha uzun boylu gibi duruyor. Kemal Reis Fırkateyni''nden SAT komandolarının tatbikatını izlerken çekilen fotoğraflar sivil-asker işbirliğinin ve doğrudan doğruya devletin zirvesindeki uyumun işaretlerini gösteriyor. (…) Başbakan''ın karşısında selam duran askerler bize fazla gelen bir şeyi değil, dünyanın her yerinde normal olanı anlatıyor. Soru şu: Niye normal olan, çok fazla ihtiyaç duyduğumuz bir şey?"

Yazar böyle diyor ama bize göre bu güzellemenin ardından gelmesi icap eden "şu ikinci soru" ihmal edilmiş: Dünyanın her yerinde normal olan bu manzara bize gelince; 1- Niçin "HALKIN özlemini duyduğu uyum" oluyor? 2- Niçin bu durum bir yazı konusu oluyor?

Birkaç adım atlayarak devam ediyoruz:

"Devlet, uyumlu bir uzmanlaşma ile üstlendiği görevleri yerine getiriyor. Denizkurdu Tatbikatı''nda Başbakan''ın ''seçkin gözlemciler'' arasında yerini alması, bu tatbikatın amacına ve ruhuna uygundu. Dosta güven, düşmana korku salacak olan asıl unsur, görüntülere yansıyan devletteki uyumdu. Türkiye''nin sıkıntısı galiba bu uyumu her zaman gösterememek…"

Ama görüyorsunuz, sanırım sizin içinize de şüphe düştü; yoksa bu satırlar "kim kinden uzun" konusuna hasredilmiş bir "mizah" denemesi değil mi? Baksanıza işin içine "devlet", "dosta güven düşmana korku salmak" gibi "a-mizah" öğeler girmeye başladı…

Neyse, aceleci olmayalım, yazının devamına da göz atalım:

"SAT komandolarının bu nefes kesen gösterileri ile aynı saatlerde bir SAT yarbayı, Poyrazköy''de geçen ay bulunan cephanelerle ilgili soruşturma kapsamında savcılığa teslim oldu. İddiaları mahkeme araştıracak; bize düşen, bu subayın onurlu biçimde adalete teslim olmasını takdir etmek olmalı…"

Yok yok, şüphelerimiz temelsiz değil herhalde. Bu "deneme" bayağı ciddi bir deneme olmaya doğru ilerliyor.

"Bütün bunları bir kenara bırakıp, Kemal Reis Fırkateyni''nde oluşan asıl etkileyici ve caydırıcı fotoğrafa odaklanmak lâzım. SAT komandolarının sürükleyici gösterilerini, seçkin gözlemciler arasında güneş gözlükleri ile askerî erkânla birlikte izleyen Başbakan''ın verdiği görüntü. Bu fotoğrafa bakan hain bir düşman sizce ne düşünür? Endişeye kapılmaz mı?..."

Artık iyiden iyiye anlaşıldı gibi. İşin içine "hain düşman" da girdiğine göre işin çehresi bayağı değişti. O zaman söyleyin bakalım: Kemal Reis Fırkateyni''nde, "sürükleyici gösterileri" , "güneş gözlükleri ile askeri erkânla birlikte izleyen Başbakan''ın verdiği görüntü", "hain düşman"ı "endişeye" sevk etmez mi?

Yazının "sorun çözen devlet"in özelliklerinin çizildiği bölümü de dikkate değer:

"Sorun çözen devlet, bizden aldığı yetki ile iş gören ve bize hesap veren devlet. Devlet, güçlü pazulardan ve sağlam bir beyinden meydana gelmeli. Siyasetçi, bu pazulara hakim beyin olmalı…"

İyi oldu; epeydir "pazular" ve "beyin"den hareketle yapılan bir "devlet" tanımına hasret kalmıştık. Bir "kamu yönetimi" hocasının kaleminden dökülen bu satırlarla bu hasret de giderilmiş oldu.

Oldu olacak, bırakın "mizah"ı, artık hepten "can sıkıcı" bir hal alan yazının son paragrafını da kaçırmayalım bari:

"Amerikalıların Hollywood filmlerine konu olan Delta Force''una taş çıkartacak SAT komandolarımız var. Bizi güçlü kılan, bu seçkin askerî birliklerin üstün savaşma yeteneğini sivil kıyafeti ve başında bir donanma kepi ile izleyen bir Başbakan''ın mevcudiyeti. Üstelik boyu, Genelkurmay Başkanı''ndan biraz daha uzun. Yoksa bana mı öyle geliyor?"

Görüyorsunuz; Hidayet Tuksal''ın güzel yazılarından söz etmeye niyetlenmişken önümüze ne çıktı?