"Bülbülün çektiği dili belasıdır": İrticaî bir görüş

Ben kendi payıma, kelam hürriyetinin "para" ile bu derece içiçe geçmiş bir yorumuna şimdiye kadar rastlamadım.

İki büyük gazetenin başyazarlarının dünkü yazıları ülkemizdeki "demokrasi"nin "kendini savunması" ve "gücü" üzerineydi. Oktay Ekşi ve Güngör Mengi''nin demokrasiyi konu edinen bu denemelerinin (bir yazı türü olarak değil, sözcüğün gerçek anlamında birer "deneme") nereden hareketle kaleme alındıklarını tabii ki tahmin etmişsinizdir. Yazarlarımızın demokrasi üzerine bir kez daha derin düşünmesine vesile olan olay, Erbakan''ın 312''den hüküm giymesiydi. Sabah''ın başyazarı, "Diyarbakır DGM''nin kararı, laikliği ve ülke bütünlüğünü savunmakta 312''nci maddenin taşıdığı önemi, somut bir olaydan yola çıkarak vurguluyor" fetvasından sonra şu sonuca varıyor: "Erbakan''ın hüküm giymesi demokrasinin zaafı değil hukuk devletinin gücüdür."(!) Hürriyet''in başyazarı için de durum aşağı yukarı aynı. "Aslını ararsanız, Erbakan demokrasiyi tasfiye etmeye çalışıyordu, şimdi demokrasi onu tasfiye ediyor. Tıpkı Fransa''da Le Pen''in, Avusturya''da Jörg Haider''in, kendini korumak isteyen demokratik sistem tarafından tasfiye edilmeleri gibi. Ne var ki, Türkiye''de uygulanan metot, demokrasinin kılıfına uygun değil."(!) Dünyadan habersiz ve kendi içinde tutarlılıktan uzak bu cümleler de Oktay Ekşi''ye ait. Haider ve Le Pen kim, Erbakan kim? Irkçı iki siyasetçiye "dur" diyen AB ve ABD, Erbakan''ın mahkumiyetinden niçin rahatsız? Hem nasıl oluyor da, bir ülkedeki "demokratik sistem" kendini, "demokrasinin kılıfına uygun" olmayan bir "metot"la koruyabiliyor? Bütün bunlar demokrasi kılıfına uymayan ne gülünç demokrasi denemeleridir böyle!

Bütün bunlar da bir şey değil; Oktay Ekşi''nin başyazısına başlarken kullandığı bir benzetme var ki, insana, tek başına, "İşte, eksiksiz bir kelam hürriyeti ancak böyle savunulabilir" dedirtiyor. Bu giriş cümleleri de şöyle: "Bülbülün çektiği dili belasıdır derler. Gerçi, Necmettin Erbakan''ın bülbül olduğunu iddia edecek halimiz yok... Yok ama, ne çekiyorsa dilinden çekiyor diyecek kadar kendisini tanıyoruz."(!) Demek, "Bülbülün çektiği dili belasıdır" ve de bu "bela"nın 141-142, olmadı 163, daha da olmadı 312 filan diyerek savuşturulmasının kamuoyuna açıklanması bir başyazar gazetecinin üzerine vazifedir? Demek bir insanın sadece "dilinden" dolayı çektiklerini "anlayışla" karşılamak da bu ülkede gazetecilik mesleğinin bir icabıdır. "Bülbül"ün dilinden şikayetçi bir "dil"; insanın "papağan dili" diyesi geliyor...

Oktay Ekşi''nin -bu kez Basın Konseyi''ndeki mevkiini de hatırlatarak- "Bülbülün çektiği dili belasıdır" özdeyişine getirdiği önemli bir yorum daha var. Birlikte okuyalım: "Bu sütunda sayısız defa yazdığımız gibi, gönül isterdi ki insanlar düşüncelerini ifade ettikleri için hapis cezasına mahkûm edilmesinler. Bir başka deyişle, mahkûm edileceklerse bu, çok yüklü bir para cezası şeklinde olsun. (Onu ödeyemezse zaten 3 yıla kadar hapis yatıyor.) Nitekim Basın Konseyi..." Evet, ne yazık ki, bu cümleler de -hem bu kez Basın Konseyi''ni de araya sokarak- ülkenin en büyük gazetesinin başyazarının kaleminden çıkma. Özetle şöyle bir teklif: Kelam hürriyetini eksiksiz bir biçimde savunmaktan tamamen uzak, "bülbül"ün kafese konulması yerine tüylerinin yolunmasının önerilmesi. Hem de ne kadar çirkin, hem de ne kadar kaba... "Çok yüklü para cezası"nı ödeyebilirsen "öt" ötebildiğin kadar; yok eğer tüylerin zaten sürekli yolunduğu için bu parayı ödeyemeyecek durumda isen, o zaman gir içeri 3 yıl! Ben kendi payıma, kelam hürriyetinin "para" ile bu derece içiçe geçmiş bir yorumuna şimdiye kadar rastlamadım. Bir gazeteci, bir Basın Konseyi Başkanı böyle bir "uygunsuz teklif"i nasıl dile getirebilir?

İsterseniz yazıyı bizim bakışımızı özetleyerek bitirelim: "Bülbülün çektiği dili belasıdır" lafını külliyen reddederiz; eğer bir "bela" varsa, bu belayı bülbülleri taciz edenler ve de bu uygulamayı alkışlayanların muhitinde aramak lâzım gelir.