Biliyorsunuz, son iki günün önemli gündem maddelerinden birisi de “dershanelerin kaldırılması” projesi. Başbakan''ın bayağı uzun süren uçak yolculuğunda beraberindeki gazetecilere bu proje hakkında yaptığı ayaküstü açıklamanın yeni bir polemik konusuna dönüşeceği şimdiden belli. “Ayaküstü açıklama” diyorum, çünkü Başbakan''ın dershanelerin kaldırılacağına ilişkin sözleri -belli ki- henüz düşünce aşamasının ilk aşamasında bulunan bir “proje”nin ürünü. Böyle olduğunu sanıyorum, çünkü memleketin ilk ve orta öğretimini yıllardır esir almış bir sistemin (“dershane sistemi”) bugünden yarına yerinden edilebilmesi imkansız. “Okul” meselesinin “TOKİ” meselesine benzemediği de aşikâr... Aklı başında bir öğretim sistemi için dershane sistemini devre dışı bırakmak tabii ki zorunlu. Ama onun yerine neyi koyarak? Ülkenin “Okul”u o derece yanlış bir yola girmiş ve ilerlemiş ki, ben bu yüzden bu bahis açıldığında her zaman şu önerinin mevcut sistemden daha makul olduğunu söylemişimdir: “Orta öğretim kurumlarını kapatıp dershanelere devamı zorunlu kılalım!” Dershaneden (hem de iyisinden) geçmeden yüksek öğretime ulaşmak imkansız ise, liseye devamın ve hatta “lise diploması” sahibi olmanın “optik okuyucu” adı verilen “akılsız” bir hakemin kararına teslim edilen ÖSS''ye katılabilmek için niçin gerekli olduğunun makul bir açıklaması var mıdır?
Başbakan''ın gazetecilere uçakta açıkladığı (bu da bir başka sorun: önemli açıklamalar niçin yerde değil de havada yapılır?) “dershaneler” konusu ortaya bayağı “eğlenceli” bir gelişmeye de neden oldu. Duymuş ya da okumuş olmalısınız; CHP, konuya ilişkin yaptığı açıklamada hükümeti “proje intihali” yapmakla suçluyor! CHP''nin “bedelli askerlik”,”intibak yasası” gibi bazı projelerinin iktidar partisi tarafından “çalındığına” ilişkin iddialarını biliyorduk. Hükümetin “dershaneler”e ilişkin projesi de bunlara eklenmiş bulunuyor. CHP açıklamasından: “Hükümet, CHP''nin projelerini kaynak belirtmeden kendi projesiymiş gibi kullanırken, CHP bu projeleri açıkladığında görmezden gelen yazarların, çizerlerin, gazetecilerin ''CHP proje üretmiyor'' demeye devam etmesi ise hükümetin intihalci eğilimine medyanın göz yumması anlamına gelmektedir.”(!)
CHP''nin bu açıklamasını nasıl anlamalı? Ben bu yönde iki ihtimalin olduğunu sanıyorum:
1- Eğer “intihal” durumu söylendiği gibi işliyor ise, CHP''nin anamuhalefet partisi olarak bu işleyişten şikayetçi değil, tam tersine memnun olması gerekir? Mesela şöyle söylemesi gerekmez mi: “CHP olarak o derece etkili ve yerinde bir muhalefet sergiliyoruz ki, projesizlikten kıvranan hükümet geliştirdiğimiz projelere kayıtsız kalamadığı gibi hemen üzerine atlıyor!” Bir muhalefet partisi daha ne ister... Ortaya hangi “projeyi” atsa, hükümet hemen kendisine mal ediyor... Dolayısıyla, CHP iktidar olduğu zaman gerçekleştirmeyi düşündüğü “projeler”i daha sıklıkla kamuoyuna açıklayarak, planının-programını iktidara gelmeden gerçekleştirmiş olur...
2- CHP''nin projeleri hükümet tarafından o derece sıklıkla intihal edildiğine göre, anamuhalefet partisinin “projeciliği”nin hükümetinkinden bir farkı yoktur. Dolayısıyla iktidar ve anamuhalefet partisinin arasında cereyan eden kavga-gürültünün nedeni milleti oyalamaktan başka bir şey değildir...
Yanılıyor muyum? Eğer “projeler” meselesinde durum böyle ise projelerin “yayın hakkı”nın kimde olduğunun ne gibi bir önemi olabilir ki? Yeter ki memleket bir “projeler şantiyesi”ne dönüşsün!
Aslına bakacak olursanız, CHP''nin bu ve benzer açıklamalarla tuhaf hatta komik duruma düşmesinin nedeni sadece kendi tutumundan kaynaklanmıyor. Nedenler arasında, yeni açıklamasında şikayetçi olduğu “medya” da dahil olmak üzere kendisini destekleyen çevrelerin partinin daha “projeci” olması yönündeki ısrarlı talepleri ve telkinleri de var. CHP''ye bugün de bir kere daha “intihal var!” açıklaması yaptıran asıl neden de bu “projecilik” tutkusu. Yani daha açıkçası CHP''nin siyaseti “projecilik” sanması... (Bu tespiti sadece CHP''yi düşünerek değil hemen bütün siyasi partileri -tabii ki AK Parti''yi de- yaptığımı hatırlatmama gerek var mı(ydı)? ) Oysa “siyaset” bambaşka bir şey. Aklımızda -büyük/küçük fark etmez- bir “proje” olmadan mutfağa bile girilemeyeceğini unutuyor değilim. Ama “siyaset” asla “projecilik”ten başlayarak tarif edilebilecek bir şey değil. Siyaset-siyaset yapmak esas itibariyle (hele de bir siyasi parti söz konusu ise) “dershaneler” gibi “bedelli askerlik” ya da “intibak yasası” gibi “projeler” ile sınırlı kalsaydı bilim adamlarından ya da teknokratlardan oluşan “kurullar” marifetiyle oluşturulan planlar-projeler vasıtasıyla her sorunun hakkından gelmek çok daha kolay olurdu. Oysa siyaset bugün artık toplumsal hayatın kuruluşu ve işleyişini (Yasa''sını) –seküler ya da değil- geçmiş zamanın ve geçmişin kurucu otoritelerinin etkisinden –yani “heteronomi”den- uzaklaştırmak, hiyerarşi yerine eşitliği, “bütün”ün yerine bireyselliği geçirerek onu kısaca “otonom” kılmak değil mi? İtiraz ediyorsanız açın bakın Türkiye''nin çok da uzun olmayan siyasi tarihine: Bugüne kadar hangi “proje” ve “projecilik” tek başına “siyaset”in yerine geçerek seçmenleri arkasına takabildi?
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.