"Gülen inek" banka reklamında kullanılamaz mı?

Mutlaka siz de karşılaşmışsınızdır: bugünlerde İş Bankası''nın televizyon ekranlarından geçen yeni bir reklam filmi var. "Karıncalar"ı görüyoruz filmde. Hani şu "imtiyazsız, sınıfsız, kaynaşmış bir kitle"den ibaret olan "sosyal böcekler"i. İş Bankası demeye getiriyor ki, biz işte böyle bir çalışma disiplini içinde bugünlere geldik ve ikiz gökdelenimizi yükselttik. Bir kez daha değinmiştim, toplumsal hayattan söz ederken "karıncalar" ya da "arılar" gibi sosyal böceklerden söz edilmesi en azından AGİT esprisine aykırıdır! İnsan toplulukları, insanın "memeli" olmasından dolayı sosyal böcekler âlemine yabancıdır ve bu tür benzerliklerin kurulması artık hoş karşılanan bir "yaratıcılık" değildir. İnsan da "memeliler" sınıfına girdiği için, "karıncalar" gibi yaşamaz ve onlar gibi çalışmaz; onun ailesi, arzuları, kaprisleri, işten kaytarmaları ve sırasında başkaldırma gibi öznitelikleri vardır. Eğer reklamcının kafasından "ütopyalara izin vermeyen bir ütopya", yani kısaca "saat" gibi çalışan ve "birey"i tanımayan bir "toplum" modeli geçiyorsa o başka tabiî! Bu nedenle demiştim ki, insanları anlatmak için "aganigi naganigi", bankanın "karıncalar"dan daha uygun ve tercih edilmesi gereken bir reklam örneğidir.

Geçen hafta, İş Bankası''nın bir şubesinden geçmem gerekti. Bankanın Beşiktaş şubesine gittim ve gişedeki memura isteğimi bildirdim: İş Bankası''nın Beşiktaş şubesinden, yine İş Bankası''nın Beyoğlu şubesindeki bir hesaba ayıptır söylemesi 100 milyon lira çıkarmak istiyordum. Gişedeki memur "masrafı içinden mi keseyim, ayrıca mı ödeyeceksiniz?" diye sordu. "Dışından" olsun istedim ve masrafın ne kadar tuttuğunu sordum. Üçmilyonüçyüzellibin (rakamla: 3.350.000) lira tuttuğunu söyledi. "Nasıl olur?" diye itiraz edecek oldum; havale tutarının % 3.5''ine yakın bir masrafın açıklaması ne olabilirdi? "Benim elimde değil" dedi memur. Ben ısrarla devam ettim: "Buradan Beyoğlu şubesine gitmek için taksiye binseniz en fazla 1 milyon lira tutar; bu derece yüksek bir "masraf" görülmüş şey midir." "Haklısınız" dedi memur, taksiye binmenize de gerek yok, şubenin önünden kalkan dolmuşa 225 bin lira ödeyerek Beyoğlu şubemize kolaylıkla gidebilirsiniz." O gün de vaktim ne kadar sıkışık! Olsun dedim, ben bu 3.5 milyon lirayı "karıncalar dünyası"na katiyen kaptırmam. Nitekim öyle yaptım; 3 milyon lira cebimde kaldı.

Havale tutarının yüzde üçbuçuğuna varan bir havale masrafı! Dünyanın neresinde görülmüş böyle bir bankacılık? Besbelli ki "mudiler"i "karıncalar" gibi gören bir işletme anlayışı. Sanırsınız ki, çıkarılan havale tutarına banka da ortak! Ve bunun adı, ülkemizde son yıllarda özellikle geliştiği söylenen "bankacılık sektörü"!

Başımdan geçen bir olayı naklederek belki canınızı sıktım ama İş Bankası''nın tanıtımdan sorumlu birimine ve reklamcısına bir öneride bulunmadan da edemeyeceğim: Bankanın reklamında "karıncalar"ı kullanmaktan vazgeçin. Eğer "O zaman hangi hayvan?" diye bir sorunuz varsa onun da cevabı kolay. Bu hayvan, benim 3.5 milyon masrafı duyunca ister istemez mırıldandığım "Oh la vâche!" deyiminden esinlenerek "La vâche qui rit" markalı eritme peynirinin seçtiği hayvan pekâla olabilir. Hatırlatmaya gerek yok, biliyorsunuz "karıncalar"ı sağabilmek mümkün değil!