"Koyun kurt ile gezerdi Fikir başka başka olmasa" (2)

Seçimleri izleyen günlerde Yeni Şafak''ta, pek alışmadığımız türden haberler yer almaya başladı: "Yaklaşık 130 milletvekilliği ile DSP''yi az bir farkla takip eden MHP''nin ANAP, DYP ve FP''den herhangi ikisi ile sağ bir iktidar oluşturmak yerine DSP''li bir formül üzerinde durması ihtimali parti tabanını rahatsız ediyor (...) değerlendiren bazı parti yetkilileri, MHP''ye oy veren seçmenin partinin DSP iktidarına payanda olarak kullanılmasından büyük rahatsızlık duyacağı belirtiliyor."; "Medya tarafından öne sürülen MHP-DSP formülünün yerine, MHP lideri Devlet Bahçeli''nin önünde FP, ANAP ve DYP''den herhangi ikisi ile bir sağ hükümet kurmak gibi tarihi bir fırsat olduğu vurgulanıyor."(!) Hepimiz biliyoruz ki, ortada, bütün bu "belirtiliyor", "vurgulanıyor"ları haklı çıkaracak hiçbir gelişme yok. Ama bir gayret olduğu açık; FP''nin de içinde yer alabildiği bir "sağ" koalisyon oluşturulabilmesi yönünde bir gayret. Bütün bu partiler zaten "sağ, muhafazakar ve milliyetçi" değil mi? Bir araya gelmemek için ne gibi bir engel olabilir? İşte size 400 milletvekilini aşan bir meclis çoğunluğu, bütün özgürlükleri getirebilirsiniz!

Ben bu tür "haber" ve yorumları siyaset açısından (eğer adına "siyaset" denen gerçek bir teorik ve pratik çaba varsa) yanlış bulduğum gibi, seçmenlere yapılmış bir haksızlık olarak da değerlendiriyorum. Olur mu öyle şey? Yoksa eğer birbirinizden farkınız, o halde niçin ayrısınız? Adı geçen dört partinin ne olduğu belirsiz bir "sağ" torba içine atılması yolundaki gayretin Yeni Şafak gibi dikkatli okurlara sahip olduğunu sandığım bir gazetede gözlenmesi daha da şaşırtıcı. Yani yıllardır inceltilmeye çalışılan bir bakışın bir seçim sonrası gelip gelebileceği yer burası mı? Bu ülkenin Cumhuriyetin başından beri zaten her zaman "sağ" tarafından yönetildiğini bilmiyor muyuz?

Bir televizyon programında FP genel başkanı Recai Kutan''a yönelttiğim bir soruya aldığım cevap benim için ülke siyasi tarihinde "milât" gibi bir şeydi. Kutan, başında bulunduğu siyasi hareketin esinlendiği kaynaklardan söz ederken, Terakkiperver ve Serbest Fırka''ya "sempati" ile baktıklarını söylemişti. İşte, demiştim, "46 ruhu"ndan bir adım geri gidemeyen bütün "sağcılar"dan farklı, Tek Parti''den türemiş olmayı en azından sorgulayan bir siyasi parti lideri! Bu cevap çok önemliydi, çünkü Kutan, "sağcı-solcu" gibi "milliyetçi" partilerin de bulunmadığı bir dönemde özgürlüklerin altını çizmeye özellikle özen göstermiş ve ne yazık ki birinci yaş günlerini bile kutlayamadan kapılarına kilit vurulmuş iki siyasi harekete "sempati"sini belirtiyordu. Zaten başka türlüsünü düşünmek mümkün mü? Siyasi hayatımızda "yeni" olmak isteyen her partinin yüzünü özgürlüklere çevirmekten başka yolu olabilir mi?

Geçen gün değinmiştim, Şevki Yılmaz''ların sayıklamaları bir yana, RP ve sonra FP dolayımının da yardımıyla, son on yılda epeyce şeyi tartışmayı öğrendik. Din-siyaset ilişkisi, kamusal alan-özel alan, çok hukukluluk, kimlik sorunu ve dolayısıyla dinsel ve etnik kimlikler bahsi, eğitim-öğretim ve özgürlük sorunu, meşruiyet-yasallık, "hukuk devleti" ve "kanun devleti" vb. Az şey midir bütün bunlar Türkiye gibi cumhuriyet tarihini Tek Parti ve soğuk savaş ideolojisinin arasına sıkışmış olarak geçiren bir ülke için? Bütün bu tartışmaları bize "sağcı-muhafazakar-milliyetçi" partiler mi hazırladı ya da kolaylaştırdı? Tabii ki değil; bu, dünyadaki gelişmelerin de etkisiyle, İslami kimlik ve etnik kimlikten hareketle, özgürlükleri temel alarak yolunu bulmaya çalışan, herşeyden önce bir fikir hareketi, bir "bin çiçek açsın" dalgasıydı; nihayet Türkiye''de de, zihinsel bir "devrim"in ipuçları beliriyor, "Ortaçağ"(!) bizim için de geride kalıyordu. Bu süreç, bütün acemiliklerine, tökezlemelerine, yanlışlarına rağmen hepimiz için yararlı sonuçlar bırakmıştır. Ve sanıyorum, temel nitelikleri sorgulama ve arayış olan bu süreç-önümüzdeki yakın dönemde hızını keseceği neredeyse muhakkaksa da devam edecek ve artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır.

Dünkü yazımda Yeni Şafak''dan bazı yazarların seçimler sonrası benimsedikleri tavrı yadırgadığımı belirtmemin nedenleri de doğrudan bu sürecin değerlendirilmesiyle ilgiliydi. Nazlı Ilıcak''ın MHP''yi "demokratik sol"dan uzaklaştırma ve bütün "sağ, muhafazakar ve milliyetçi" partileri bir cephede toplama çabasını bunun için eleştirmiştim. Ele aldığı her konuyu hemen her zaman enine boyuna pek güzel tahlil eden Ahmet Taşgetiren''in özellikle "başörtüsü sorunu" dolayısıyla kaleme aldığı ve MHP''yi "içerden" ikna etmek ister gibi görünen yazılarına şaşırdığımı da bu nedenle söylemiştim. Taşgetiren''in birilerinin "terbiye etmek" alışkanlığından kalkarak FP ve MHP''yi birbirine bu kadar yaklaştırması bence doğru değildir. Herşeyden önce, MHP''nin böyle bir "korkusu" yoktur ve de FP''dekine benzer bir biçimde rejimin "terbiye"sine konu olacak özelliklere sahip değildir. Eğer söz konusu olan husus, Taşgetiren''in ısrarla vurguladığı "başörtüsü sorunu" ise, bizzat MHP''li kadın milletvekili ve parti yöneticilerinin açıklamalarından açıkça anlaşıldığı gibi ortada "ısrar"ı gerektirecek bir durum zaten yoktur. Yok eğer amaç MHP''yi bu konuda etkilemeye çalışmak ise, biliyoruz ki bu da boşuna bir çabadır çünkü tekrar anlaşıldığına göre MHP''yi kimse etkileyememektedir. Ayrıca, "başörtüsü sorunu" niçin (Taşgetiren''in yazdığı gibi) "tabanları birbirine yakın" ve 411 milletvekilini içinde barındıran dört sağ partinin işi olsun? Bu sorunun "sağ"la ne ilgisi var ve bu dört partiden hiç değilse üçü bu "ilgileri"nin çok gevşek bir ilgi olduğunu zaten göstermediler mi? "Başörtüsü sorunu" tamamen (ama tamamen) bu ülkedeki özgürlük sorunundan kaynaklanan ve "hür dünya"da eşine rastlanmayan bize mahsus bir insan hakları ihlali değil midir? Merve Kavakçı eğer başörtüsüyle Meclis''e girebilecekse, bunu sağlayacak olan Türkiye''yi 75 yıldır yöneten "sağ" değil Hukuk olacaktır. Bu bir gün muhakkak olacaktır ama unutmayalım ki bu hiç mi hiç "herşey" olmayacaktır. Başörtüsüyle Meclis''e girebilmek öyle büyütüldüğü kadar belirleyici bir hak da değildir; o kadar "doğal" bir hakdır ki, bu nedenden olacak bu sorunla dünyada bizden başka uğraşan rejim yoktur. "Başörtüsü sorunu"nun, "Bir Grup Öğretmen, Doktor, Hemşire ve Üniversite Öğrencisi"nin Yeni Şafak''ta yayınlanan "çağrı"sında belirtildiği gibi "Nene Hatunlar"la filan da ilgisi yoktur. Dolayısıyla bu "sorun" da özgürlük sorunu çerçevesinde bir anlama sahiptir.

Ben yapılacak en yararlı işin, seçmenin sıraladığı siyasi partileri tek bir açıdan, özgürlüklere yaklaşımı açısından gözden geçirmekten geçtiğine inanıyorum. DSP, ANAP, DYP, FP gibi MHP de önümüzdeki dönem bu sınavdan geçecektir.