"Kurmay köşe yazarları" yine iş başında!

Nedense hep böyle oluyor... Hava ne zaman "ısınsa", ortada ne zaman "sıcak takip" ya da "sorti" lafları dolaşmaya başlasa, bazı köşe yazarları (ki ben onlara "kurmay köşe yazanları" diyeceğim) bir yerlere sakladıkları haritalarını hemen önlerine açıp başlıyorlar harekatı yürütmeye... Ayrıca bu yazarlar doğrudan "terör uzmanı" ya da "stratejist" filan gibi son on onbeş yıldır sayıları hızla artan (ve ne işe yaradıkları -benim açımdan- meçhul olan) ihtisas sahibi kişiler de değil; "sulh" zamanının kendi hallerinde birer köşe yazarı bunlar. Ama bir kere hava "ısınmaya" görsün...

Mesela son günlerde hakkında epeyce yazılıp çizilen "Kandil Dağı" meselesi. Biliyorsunuz, şehit sayısının son günlerde artmasının üzerine İsrail'in esir alınan iki askerini kurtarma bahanesiyle Lübnan'a girmesi de eklenince ülkede neredeyse bir seferberlik havası doğdu. Hükümet başta olmak üzere pek çok oluşum ve kalem sahibi "Ne duruyoruz, doğru Kandil'e!" diyerek sabırsızlanmaya başladı.

Hükümetin, muhalefet partilerinin, diğer muhaliflerin, muhalif olmayan diğer çevrelerin "Kandil'e!" çağrısına niçin sarıldıklarını anlamak zor değil. Hükümet'in bu işe önayak olmasının (Cengiz Çandar, bunu "popülizm yapmak" diye değerlendiriyor) nedeni -besbelli ki- "şehitler"i merkeze alarak sesini yükselten muhalefet partilerinin gerisinde kalmamak ve hatta mümkünse önlerine geçmek... Muhalefet partilerinin hükümeti "Hadi, arkandayız!" diye cesaretlenmesinin nedeni ise -yine besbelli ki- hükümetin bu "cesur adımı" atmasının nimetlerini şimdiden kucaklarında görmeleri. "Hükümet bunu yaparsa bizim elimizi kımıldatmamız bile gerekmez" diyerek ellerini ovuşturmaya başlamışlardır bile herhalde. Diğer muhaliflerin (ulusalcılar, milliyetçiler...) derdine -amacına değinmek bile gereksiz. Bu seferberlik çağrısında en samimi olanlar mutlaka muhalif olmayan diğer çevreler, yani anlamadıkları bir savaşta evlatlarıyla bir daha dünya gözüyle karşılaşmayacakları için kahrolan aileler. Ancak söylemek zorundayız ki, "Kandil'in zaptedilmesi" onların acılarını hiç -ama hiç- dindirmeyecek. Sevgili evlatları artık yanlarında olmadıktan sonra....

"Kurmay köşe yazarları"nın sayısı bayağı çok. İsterseniz, içlerinden ikisinin haritayı nasıl okuduklarına kısaca göz atalım: Bu "kurmaylar"dan birisi bakın ne yazıyor: "Son birkaç yıldır Kandil Dağı PKK'nın Kuzey Irak'ta barınağı. Kampı orada. Ancak son zamanlarda sınır ötesi operasyon haberlerinin yayılması üzerine, PKK'nın Kandil Dağı'nı boşalttığı bilgisi ulaşıyor. (...) Teröristlerin dağı boşaltması, Türkiye'nin Kandil Dağı'na hava harekatından vazgeçtiğini göstermiyor. Bu durumda, ağırlık kara harekatında. Tam sıcak takip."(!) İkinci "kurmay" da benzer bir değerlendirme yapmış: "Biz şimdi Kuzey Irak'a girsek! PKK'ya karşı operasyon düzenlesek!... Zannediyor musunuz ki, o kamplarda herhangi birini bulup zarar verebiliriz! Asker değilim, işin uzmanı değilim ama hiç kuşkum yok, o kamplar şu anda geçici olarak boşaltıldı. Terörist takımı başka bölgelere tüydü." İyi güzel ama şu satırlar da aynı yazara ait: "... "Kuzey Irak'a giremiyoruz. Çünkü ABD izin vermiyor, hükümet bizi uyutuyor. Bu nasıl iştir?"

Gerçekten de "bu nasıl iştir", sormak gerekir... "Kandil Dağı"nda kimseyi bulmak mümkün değil ama ille de "Tam sıcak takip", ille de "Kuzey Irak'a giremiyoruz çünkü hükümet bizi uyutuyor".

"Kandil Dağı harekatı"na ilişkin bu herşeyden önce mantık yoksunu değerlendirmelerin karar alma sürecinde etkili olanlarca ciddiye alınmadığını -hatta gülünüp geçildiğini- umarız. "Askercilik" oynamanın sırası değil herhalde. Manipülasyon amaçlı bu değerlendirmelerin sahipleri PKK'nın önemli bir bölümünün Kandil'de değil Türkiye içinde olduğunu bilmiyorlar mı? Tarhan Erdem'in haklı olarak sorduğu gibi (Radikal, 20 Temmuz), "Yoksa, terörün tek yönetim yerinin Kandil mi olduğunu sanıyoruz?"

"Bölücü başı" İmralı'da, ama Türkiye Kandil Dağı'nda!

Bu kadar olur yani....