Toplumsal hayat kendini militarizmden kurtarmadan asla

Dünkü yazıda bir miktar değinmiştim. "Askerden şikayet" başka, toplumsal hayatı militarizmin rüzgârından arındırmayı amaçlamak bambaşka bir iştir.

Ve de tabii ki, gönlünden sivil toplumun güçlenmesini, sivil değerlerin yükselmesini geçiren herkes her şeyden önce militarizmden arınmanın yollarını aramaya koyulmalıdır.

Geçen gün Hürriyet''te okuduk. Gazete "Sancak açılımı" diyordu. Ve bu tür bir "açılım"ın önce kendi başına ne dertler açacağının farkında olmayan (genç?) muhabir okurlarına insanın içini titreten cinsten dört dörtlük bir haber yapmaya koyulmuştu.

"Sancak" nedir? Hangi kumaştan dikilir? Sadece kimi selamlar? Nerede korunur? Ve de tabii: "Karargahta özel bir bölümde korunan sancağın nöbeti devamlı ve kutsaldır. Korumak uğruna gerekirse ölmenin şart olduğu bir nöbettir." ("Ölmenin şart" olduğu da nereden çıktı şimdi?)

Gazete meseleyi burada kesmemiş, bu yılki Zafer Bayramı törenleri dolayısıyla sancakların Ankara''ya çağrılışını bu işin uzmanlarına yorumlatmıştı da.

Mesela emekli Jandarma Komutanı ve eski MİT Müsteşarı Teoman Koman "Bu uygulama 30 Ağustos Zafer Bayramlarının bir parçasıdır. Genelkurmay böyle takdir etmiştir. Sancaklar Ankara''da toplanmıştır" diyordu.

Başlıklarından anlaşıldığına göre mesleki olmaktan çok "köşe yazısı" tadında içeriğe sahip epeyce kitap yazdığı söylenen bir başka emekli general ise meseleyi daha açık sözlü olarak şöyle açıklıyordu:

"Sancak bir ülkenin birliğini temsil eder. Genelkurmay bu yılki Zafer Bayramı törenlerinin ihtişamla geçeceğini ifade etti. Sancağın anlamını doğru bir şekilde okursanız, törenlere tüm sancakların neden ilk kez çağrıldığını anlarsınız"

Anladığınızı tahmin ediyorum…

Önceki gün içerisinde internete de şöyle bir haber düşmüştü:

Genelkurmay Başkanı Başbuğ, ''resmi geçit''in ardından tören alanında vatandaşlarla bir araya gelince bir genç kız ağlayarak kendisine yaklaşmış ve "Kürt açılımı istemiyoruz, ülkemiz parçalanmasın" diyerek komutana sarılmış. Başbuğ da hıçkırıklar içindeki genç kıza sarılarak "Türkiye''yi kimsenin parçalayamayacağını" hatırlatmıştı. Olayın fotoğrafı da vardı bir gazetenin internet sayfasında. Genelkurmay Başkanı''nın yüzünde hafif bir gülümse olsa da etraftaki zevat son derece ciddi idi.

Sanmayın ki bu olayın kahramanı genç kız hakkında olumsuz duygu ve düşünceler besliyorum. Tam tersine onu çok iyi anladığımı sanıyorum. Çünkü o böyle büyüdü ve bu yaşa geldi. Ve de –belki- benzer şekilde yoluna devam edecek. Zaten söyler misiniz, içimizde "borazan-trampet" ya da keskin bir "komut" duyunca tüyleri diken diken olmayan kaç kişi var?

"Militarizm", bir politik ideoloji olarak, böyle bir şeydir zaten. Ayaklarınız sokakta-caddede sizi yakalayan boru-trampet sesine ister istemez -gayri ihtiyari- eşlik etmeye başlar…

Bu kolektif ruh haline ilişkin bir sahne ile geçenlerde bir tatil kasabasında da karşılaştım. Kuzey Ege''nin güzel bir ilçesinde (hadi ismini de vereyim: Ayvalık) şiddetli poyrazdan istifade eski şehri geziyorduk. Bulunduğumuz yerde üç açık bir kapalı kahvehane vardı. Kahvehanelerin sakinlerinin kimi tavla oynuyor, kimi de önlerindeki ada çaylarını yudumluyordu.

Bu son derece (fazla hatta) sakin ortam aniden belediyenin tam da bu alana yerleştirdiği hoparlörlerden yükselen "Dikkat" Bayrak Töreni ve İstiklal Marşı!" komutuyla aniden bambaşka bir hale dönüşüverdi. Marş başladı ve kahvehanelerde ve de sokakta bulunan herkes hazırola geçiverdi. Ne yapacağımızı şaşırmadık desem yalan olur…

Akşam üzeri olayı naklettiğimiz bir arkadaş, bu olayın -özellikle- meyhanelerle dolu olan Cunda Adası''nda yaşanmasının çok daha dikkat çekici olduğunu anlattı. Hayal edin: Millet ("etnik" anlamda değil!) "Haydi şerefe!" diyerek kadehlere sarılmışken ortalığı kaplayan bir "Dikkat!" komutu.

Bu arada "zavallı turistler"in de mecburen bu ritüele katıldıklarını da unutmayalım.

Yazıyı 30 Ağustos tarihli gazetede karşımıza çıkan iki tam sayfa ilanda (parasıyla tabii ki) neler söylendiğini aktararak bitirelim:

1. Tam sayfa ilan:

"BU VATAN HEPİMİZİN / "Mevzubahis vatansa gerisi teferruattır…" K. Atatürk / 30 Ağustos Zafer Bayramınız Kutlu Olsun / Aytaç Durak/ Adana Büyükşehir Belediye Başkanı"

(Ne diyelim; Madem ki belediye bütçesinden de olsa bayramımızı kutluyorsunuz, o halde sizin de bayramınız kutlu olsun.)

2. Tam sayfa ilan:

"Tek bir yıldıza sahip olmak, 5 yıldıza sahip olmaktan çok daha değerlidir." / 30 Ağustos Zafer Bayramınız Kutlu Olsun / RIXOS HOTELS / 0216 444 0 749"

(Ne diyelim, güzel bir ilan doğrusu… Demek ki "Her şey dahil konsepti"ne bu da dahilmiş…)