TR
EN
AR
FR
RU
UR
Var mısınız, yok musunuz göreceğiz...
"Temiz Şehir Operasyonu" çerçevesinde gözaltına alınan ve doktor raporuyla da belgelendiği gibi İstanbul Organize Suçlar Şube Müdürlüğü'ndeki sorgusunda işkence gören Tufan Mengi'nin basın toplantısındaki açıklamalarını okudunuz. Mengi'nin verdiği bilgilere ulaştığınız için kendinizi şanslı görmelisiniz, çünkü bir işkence "iddiası"nın ardından vakit geçirmeden yapılan bir basın toplantısıyla, yanılmıyorsam ilk kez karşı karşıyayız. Siz Yeni Şafak okurları şanslısınız, çünkü güzel memleketimizin güzel bir şehrinde göz göre göre gerçekleştirilen bu işkenceden çok az insan haberdar olabildi... Olup bitenden sizin dışınızda sadece Zaman, Akit, Milli Gazete ve Türkiye okurları haberdar olabildi. Haaa bir de "Bu arada, savcılıktan serbest kalan Tufan Mengi ile Necmi Kadıoğlu, DGM binası önünde basın mensuplarına, gözlem altında bulundukları süre içinde kötü muamele gördüklerini anlattılar" demekle yetinen Ortadoğu okurları!
Peki ya diğer gazetelerin okurları? Söyledim ya, onlar bu "tarihi" basın toplantısını maalesef kaçırdılar. Benzer bir "seçme haberler" politikasının televizyon kanallarında uygulandığından da şüpheniz olmasın...
Sizi bilmem ama ben gözlerime inanamadım... Hadi "üç büyükler" ve onları takip eden "iki büyükler"i anladık; onların bu türden "kirli" bezlerde tarakları zaten yok. Peki ya Radikal ve Cumhuriyet, onlara ne oldu? Dünya "Başkan Bush"un dediği gibi bu derece, yani bıçakla keser gibi "iyiler ve kötüler" olarak ikiye mi ayrıldı? İnsan hakları ihlallerine ilişkin haberlere sayfalarında her zaman yer bulmuş bu gazetelere de ne oldu? Bir insan yanına eşi ve çocuklarını alarak İstanbul'un göbeğinde bir basın toplantısı düzenleyerek işkence gördüğünü ayrıntılarıyla anlatıyor, ama haber olmuyor... Hadi diğerlerini anladık; Cumhuriyet ve Radikal'in bizlere (yani okurlarına) bunu yapmaya hakkı var mı? Dünyalar bu derece uzak mı? "İşkence" söz konusu olduğunda bile "yaşam tarzları" bu derece belirleyici mi? "Siyaset", "ideoloji" ve adı her ne ise o şey bu derece güçlü mü? Yazıklar olsun... "Hiç değilse bazı temel konularda artık uzlaşıldı" diye umutlananlara bu kazığı atanlara yazıklar olsun...
Üşenmeyip Evrensel gazetesine de baktım. Evet evet, işte "Albayraklar" haberi burada var, unutulmamış... Ama ona da yazıklar olsun... Tufan Mengi'nin basın toplantısı, işkence iddialarına dair iki satır onda da yok!
Demek dünya bu derece çok kutuplu olmuş da, haberimiz yok!
Tufan Mengi'nin anlattıklarını tabii ki tekrar etmeyeceğim. Bir insanın gözaltından ve sorgudan çıkar çıkmaz yanına eşi ve çocuklarını alarak basın toplantısı düzenlemesiyle ben ilk kez karşılaşıyorum. Bu çerçevede Mengi'ye bir eleştirim de var: Çocukları orada tutmamak gerekirdi. Çocukları sakınmak, onların bu hikayeleri dinlemelerine izin vermemek gerekirdi.
Mengi'nin anlattıklarının doğru olduğunu kabul ediyorum. Nedeni basit; bir insan bunca kötü muameleyi, "ifşa etmek" dışında niçin anlatsın? Yoksa delirmiş olması gerekir. Mengi'nin bu açıklamaları yapması aynı zamanda büyük bir cesaret işi. Yoksa durup dururken (ya da başka bir nedenden dolayı) yanına eşi ve çocuklarını alarak bedenine ve ruhuna yönelik bunca "aşağılayıcı" muameleyi ayrıntılarıyla basın mensuplarının ve kameraların önünde niçin anlatsın?
Şimdi kulağımız İstanbul'un Emniyet Müdürü, Valisi ve bu ülkenin Emniyet Genel Müdürü, İçişleri Bakanı ve Başbakanındadır. Biliyor musunuz ki bu ülkenin İçişleri Bakanı, Mengi'nin basın toplantısı yaptığı gün Ankara'da katıldığı bir törende polisin asıl amacının "suçlu bulmak değil, asıl suçluyu bulmak" olduğunu açıklıyordu. Madem öyle, hadi bakalım! "Asıl suçlu"yu bulun! Önümüzde yanına eşi ve çocuklarını alarak nasıl işkence gördüğünü ayrıntılarıyla anlatan bir insan, elde bir doktor raporu ve de SİZ varsınız... Var mısınız, yok musunuz göreceğiz...
Peki ya diğer gazetelerin okurları? Söyledim ya, onlar bu "tarihi" basın toplantısını maalesef kaçırdılar. Benzer bir "seçme haberler" politikasının televizyon kanallarında uygulandığından da şüpheniz olmasın...
Sizi bilmem ama ben gözlerime inanamadım... Hadi "üç büyükler" ve onları takip eden "iki büyükler"i anladık; onların bu türden "kirli" bezlerde tarakları zaten yok. Peki ya Radikal ve Cumhuriyet, onlara ne oldu? Dünya "Başkan Bush"un dediği gibi bu derece, yani bıçakla keser gibi "iyiler ve kötüler" olarak ikiye mi ayrıldı? İnsan hakları ihlallerine ilişkin haberlere sayfalarında her zaman yer bulmuş bu gazetelere de ne oldu? Bir insan yanına eşi ve çocuklarını alarak İstanbul'un göbeğinde bir basın toplantısı düzenleyerek işkence gördüğünü ayrıntılarıyla anlatıyor, ama haber olmuyor... Hadi diğerlerini anladık; Cumhuriyet ve Radikal'in bizlere (yani okurlarına) bunu yapmaya hakkı var mı? Dünyalar bu derece uzak mı? "İşkence" söz konusu olduğunda bile "yaşam tarzları" bu derece belirleyici mi? "Siyaset", "ideoloji" ve adı her ne ise o şey bu derece güçlü mü? Yazıklar olsun... "Hiç değilse bazı temel konularda artık uzlaşıldı" diye umutlananlara bu kazığı atanlara yazıklar olsun...
Üşenmeyip Evrensel gazetesine de baktım. Evet evet, işte "Albayraklar" haberi burada var, unutulmamış... Ama ona da yazıklar olsun... Tufan Mengi'nin basın toplantısı, işkence iddialarına dair iki satır onda da yok!
Demek dünya bu derece çok kutuplu olmuş da, haberimiz yok!
Tufan Mengi'nin anlattıklarını tabii ki tekrar etmeyeceğim. Bir insanın gözaltından ve sorgudan çıkar çıkmaz yanına eşi ve çocuklarını alarak basın toplantısı düzenlemesiyle ben ilk kez karşılaşıyorum. Bu çerçevede Mengi'ye bir eleştirim de var: Çocukları orada tutmamak gerekirdi. Çocukları sakınmak, onların bu hikayeleri dinlemelerine izin vermemek gerekirdi.
Mengi'nin anlattıklarının doğru olduğunu kabul ediyorum. Nedeni basit; bir insan bunca kötü muameleyi, "ifşa etmek" dışında niçin anlatsın? Yoksa delirmiş olması gerekir. Mengi'nin bu açıklamaları yapması aynı zamanda büyük bir cesaret işi. Yoksa durup dururken (ya da başka bir nedenden dolayı) yanına eşi ve çocuklarını alarak bedenine ve ruhuna yönelik bunca "aşağılayıcı" muameleyi ayrıntılarıyla basın mensuplarının ve kameraların önünde niçin anlatsın?
Şimdi kulağımız İstanbul'un Emniyet Müdürü, Valisi ve bu ülkenin Emniyet Genel Müdürü, İçişleri Bakanı ve Başbakanındadır. Biliyor musunuz ki bu ülkenin İçişleri Bakanı, Mengi'nin basın toplantısı yaptığı gün Ankara'da katıldığı bir törende polisin asıl amacının "suçlu bulmak değil, asıl suçluyu bulmak" olduğunu açıklıyordu. Madem öyle, hadi bakalım! "Asıl suçlu"yu bulun! Önümüzde yanına eşi ve çocuklarını alarak nasıl işkence gördüğünü ayrıntılarıyla anlatan bir insan, elde bir doktor raporu ve de SİZ varsınız... Var mısınız, yok musunuz göreceğiz...
Yorumlar
Sırala:
Canlı
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.