Özal"a duyulan özlem ve millî egemenlik

Farkında mısınız merhum Özal''ın ölümünün üzerinden yedi yıl geçmesine rağmen onu kaybetmekten dolayı duyduğumuz hüzün azalmadı. Aslında duyduğumuz sadece hüzün değil. Netice itibariyle bakan, başbakan ve cumhurbaşkanı olarak Türkiye''ye hizmet etmiş bir fani olarak Özal erinde gecinde aramızdan ayrılacak, ölümü tadacaktı. Duyduğumuz sadece hüzün olsaydı geçen süre içinde bu vakıayı kabullenir, üzüntümüz küllenirdi. Burada hüzünle karışık bir özlem de var. Halefin şahsında selef gibi bir cumhurbaşkanı bulamamaktan dolayı Özal''lı günlere duyulan özlem. Biz ''Tonton''u özlüyoruz. Demirel''in izlediği yolun onunkinden ne kadar farklı olduğunu ve bu farkın ülkeye neye malolduğunu görünce Özal''a ve Özal''lı günlere duyduğumuz özlem artıyor.

Nasıl bir cumhurbaşkanı seçmeliyiz sorusunun cevabı aranırken aslında Özal''ın milletçe önemsenen özelliklerine bakmak ve bunların bir listesini çıkarmak gerekir. Hatırlarsanız milyonların katıldığı cenaze töreninde -ki şu anda yaşamakta olan hiçbir siyasiye böyle bir törenin nasip olacağını zannetmiyorum- merhum cumhurbaşkanının üç özelliği ön plana çıkmıştı: Demokrat, sivil ve dindar cumhurbaşkanı.

Herkes şu kanaate sahip: Eğer Özal yaşasaydı onun sivil ve demokrat kimliği 28 Şubat sürecinin bu şekilde cereyan etmesine imkan vermezdi. O "silahsız kuvvetler"i devreye sokmaksızın, milletin iradesini dışlamaksızın problemi çözerdi. Özal''ın başlattığı sivilleşme ve demokratikleşme süreci devam etseydi, "Cumhurbaşkanlığı seçiminde biz varız ha" tarzında açıklamalar yapılmazdı.

Yine Özal sağ olsaydı "irtica" paranoyasının İmam Hatip Okulları''nı, Kuran Kursları''nı kapatmasına, milletin yarıdan fazlasını başörtülüler diye ikinci sınıf vatandaş konumuna düşürmesine izin vermezdi. Dinî inançlara ve bu inancın gereğinin yerine getirilmesine engel olmazdı. Millet onun gösterişsiz dindarlığını sevmişti. Beş vakit namazını kılar, ama bunu göstermekten hoşlanmazdı. Yaptığı ibadetlerden daha çok dinî değerlerine saygı göstermesi önemliydi. Aslında dindar bir cumhurbaşkanı derken milletin aradığının dinî değerlere saygılı bir cumhurbaşkanı olduğunu bilmek gerekir. Yoksa herhangi bir şahısla Allah arasındaki ibadet hayatı diğer insanları fazla ilgilendirmiyor.

İşte şimdilerde biz sivil, demokrat ve dinî değerlere saygılı bir cumhurbaşkanının özlemini eskisinden daha fazla duyuyoruz. Belki de bugünkü şartlarda böyle bir cumhurbaşkanının seçilemeyeceğini, Milli Egemenlik Bayramı''nı kutladığımız şu günlerde liderler oligarşisinin ve egemen güçlerin böyle bir seçimin hayata geçirilmesine imkan tanımayacağını bilmekten gelen bir özlem artışı bu. Son Anayasa değişikliği teşebbüsü dolayısıyla demokratlığı kendinden menkul liderlerin davranışları Türkiye''de milli egemenliğin bir söylem biçiminden ileri gitmediğini bir kere daha ortaya koydu.

23 Nisan''ın Milli Egemenlik Bayramı olmasının yanısıra Çocuk Bayramı olmasında belki de bir ironi gizli. Milli egemenliğin mevcudiyetine bu ülkede sadece çocuklar inanır, bayramı da onların yapması uygun olur diye düşünülmüş olabilir. Büyüklerin bayramı bütünüyle çocuklara bırakıp kendi seçecekleri bir yöneticinin özlemine dalıp gitmeleri, yahut Özal''lı geçmişe takılıp kalmaları sebepsiz değil.

"Medyada cumhurbaşkanlığı seçimiyle yakından ilgilendiğim, seçimin iradem doğrultusunda yapılması için baskı yaptığım yolunda haberler yer almaktadır. Bugüne kadar izlediğim "seyirci kalma" konumunu değiştirmem söz konusu değildir. Bu konumumu zedeleyici haber ve yorumlara itibar edilmemesini önemle rica ederim". Sade Vatandaş