Avrupa"da olmak ama, Avrupalı olmamak mı?

Avrupa Parlamentosu, Türkiye''de Ceza Yasası''nın 312''inci maddesinin "Kopenhag Kriterleri"ne uymadığını vurgulamış.. Avrupa Parlamentosu''nun "âcil konular" oturumunda, 312''inci madde yüzünden cezaevinde bulunan "düşünce suçluları"nın serbest bırakılması için, Türkiye''ye çağrı yapılması kararı alınmış..

O büyük tirajlı, ucuz gazetelerin hiçbirinde bu haber yoktu..

Çünkü Türkiye''de bazıları için, Hasan Celal Güzel''in hangi zindanda ömrünü tükettiği, önemli değildir. Akın Birdal''ın mahpusluğu da önemli değildir.. Necmettin Erbakan veya Tayyip Erdoğan''ın siyasi yasaklılıkları ilgi çekici konular değildir.. Leyla Zana''nın kaç yıldır cezaevinde bulunduğu, İsmail Beşikçi''nin kitapları yüzünden yarım yüzyılı aşkın hapis cezası aldığı, bu kesimi pek ilgilendirmez..

Önemli olan konuları, kartel medyasının gazete manşetlerinden ve televizyon haber programlarından anlayabilirsiniz..

Mesela Demirel, bundan sonra Güniz Sokak''ta mı, yoksa Kuleli Sokak''ta mı yaşayacak?

Böyle bir şey olabilir mi?

"Liberal Düşünce" dergisinin son sayısında Doç. Dr. A. Nuri Yurdusev''in hem önemli, hem değerli bir makalesi vardı..

Yurdusev, Türkiye ile Avrupa ilişkilerini tarih ve bugün boyutunda irdelerken, şu gerçeği, belgelerle saptamıştı:

- Avrupa''da olmak ama, Avrupa''lı olmamak!.

Ben bunu, daha önceki bazı yazılarımda başka bir formülasyon içinde anlatmaya çalışmıştım..

- Ben Avrupa''ya gideyim, ama Avrupa bana gelmesin!.

Bunu, Paris''te, Londra''da, Zürih''te, Cannes''da ev alan ve hayatlarının bir bölümünü buralarda geçiren bir kısım Türk zenginlerinin dünya görüşleri içinde, hep saptadık..

Avrupa, sadece mağazalar, 3 yıldızlı lokantalar, bulvar kahveleri, yemyeşil ve temiz parklar değildir ki..

Bugünkü Avrupa, kendi tarihinin ayıplarını geride bırakmaya çalışan "Büyük Demokrasi Projesi"dir..

Bir avuç insanın, "devlet gücü"nü ele geçirip, kanunları "adamına göre" uygulaması, bugünkü Avrupa''da pek mümkün değildir.

Tekellerin, kartellerin, hem ulusal ekonomi, hem tüketici aleyhindeki örgütlenmeler içinde, "serbest rekabet"i yok etmesi, Avrupa''da "suç"tur..

Ama, Türkiye''de kazandıkları parayı Avrupa''nın uygar kentlerinde harcayanların büyük bölümü, olaya böyle bakmıyor..

- Biz Avrupa''ya gidelim, ama Avrupa bize gelmesin, diyorlar..

Avrupa, sadece otomobil markaları ile ve İtalya''nın, Fransa''nın modaevlerinin isimleri ile gelsin Türkiye''ye..

Hukuk kurumları, demokratik yapılar, denetleme mekanizmaları, insan hakları kriterleri Türkiye''ye gelmesin.

Yoksa, bağımsızlığımız elden gidebilir.!

"Liberal Düşünce" dergisindeki makalesinde, "eski Avrupa"yı incelerken çok önemli bir niteliğe parmak basıyor Doç. Dr. Yurdusev..

Buna göre, eski Yunandan beri, Avrupa kendini olumlamak için hep menfi tanımlamalarla bir "öteki" yaratır.

- Yunanlılar barbarlara (yani Persler''e) karşı, inananlar (Hristiyanlar) kafirlere (özellikle Müslümanlar ve Türkler), medeniler barbarlara (Türkler, Asyalılar, Ruslar, yerliler) karşı şeklinde konumlandırılan ikilemlerde olduğu gibi, Avrupa''nın tarih içinde bir sürü ötekisi olmuştur.

Şimdi Avrupa, bu negatife dönük kimlikten, "birlik"e dayalı pozitif kimliğe geçiyor.

Türkiye''nin "Avrupalı" olması, sade Türkiye''nin geleceği açısından değil, "pozitife dönük Avrupa"nın gerçekleşmesi açısından da önemli..

Farklı inançlarımız, kültürümüz ve kimliğimiz ile, demokrasiyi, hukukun üstünlüğünü, insan hak ve özgürlüklerini, serbest rekabete dayalı serbest piyasa ekonomisini kurumsallaştırabilirsek, ne Avrupa bize "öteki" diye bakabilir, ne de biz sürekli "Sevr Sendromu" ile uykusuz geceler geçiririz..

Ama bu konuda, "medya", hükümetler kadar önemli.. Kamuoyu oluşturulmadan, hükümetler adım atamıyor..

"Televole kültürü" ile Avrupalı veya Batılı olunabileceğini zannedenler, Türkiye''nin yarınını, düne benzetebilirler.

Eller ve cepler..

"Milliyet"te, yazar Umur Talu ile Demirel''in bacanağı Ali Şener''in "cep" konulu tartışması vardı..

Ali Şener, son açıklamalarında, "Demirel''lerin Çankaya''daki mutfak masraflarını cebimden ödedim" demişti..

Talu ise, Şener''in daha önceki bir mülakatta, "Demirel bana parayı verir, ben de ödemeleri yaparım" dediğini yakalamış..

Kıssadan Hisse, kimin eli, kimin cebinde belli değil bu ülkede..

Sadece Çankaya mı namuslu olmalı?

Görüyorsunuz işte.. Bir kamu ihalesinde "rüşvet" veya "nüfuz ticareti" gibi şaibeler dönmeyince, toplum nasıl sevindi..

"Kartel gazeteleri"nin yazarları da, ikinci GSM cep telefonu özelleştirme ihalesini gerçekleştirenlere, teşekkür ediyor..

Bu arada hemen herkes, Mesut Yılmaz başbakanlığındaki, TÜRKBANK ve Petrol Ofisi özelleştirme ihalelerini hatırlatıyor..

Ve hâlâ, Mesut Yılmaz, "Çankaya''ya aday mı" diye soranlar var bu tabloya rağmen..

Sanırım, önümüzdeki günlerde başka konular da gündeme gelecektir..

Bu konulardan birine ilişkin soruyu, ilk kez ben sormak istiyorum..

- Hakkındaki soruşturma dosyaları ve şaibe iddiaları yüzünden cumhurbaşkanı adayı olması uygun görülmeyen bir kişi, nasıl parti genel başkanı, koalisyon lideri ve hatta başbakan adayı olabilir?

Yani "şaibesizlik", sadece cumhurbaşkanı olacak kişilerde aranılan bir erdem midir?

Bu soruyu, öncelikle ANAP''lı milletvekilleri ve ANAP örgütü, irdelemelidir..

Almanya''nın ulusal kahramanı Kohl''u siyaset dışına iten "şaibe", Türkiye''de politikacıların üzerinde sörf yapıp, siyasetle eğlendikleri bir spor aracı mıdır?