Beynimizin duvarları artık yıkılmalıdır!..

Dünya sadece Türkiye''den ibaret olsa, ne rahat ederdik.. Ayrıca Türkiye''de de, "tek ses" ve "tek görüş" olsaydı, yaşamın tadına doyulmazdı..

O zaman, ne Fransa''nın, ne Almanya''nın, ne Amerika''nın, ne de Rusya''nın bizi bölmeyi veya geri bıraktırmayı amaçlayan projelerinden korkardık..

Ayrıca Türkiye''deki iktidarlar, dünyanın en iyi yönetimlerini oluştururdu.. Çünkü başka hükümet olmazdı dünyada.

Ekonomik durumumuz için, "global kalkınma mucizesi" gibi tanımlar kullanırdık..

Ne "Kıbrıs Sorunu", ne "Güneydoğu Meselesi", ne "Kopenhag Kriterlerine Uyum", ne "Ermeni Tehciri", bizim için problemli konular olurdu..

İçeride de, "derin devlet" ne diyorsa, o olurdu..

Siyaset ve bürokrasi tarafından, banka boşaltmalarına izin verilen girişimciler, "üstün başarı" madalyası ile ödüllendirilirdi.

Farklı düşünceleri veya inançları seslendirenler susturulur ve bu da, toplumun yüzde 98,2''si tarafından "doğru" bulunurdu..

Kamu gücünü elinde tutanlar, dilediklerine devlet ihalelerini verir, hoşlarına gitmeyenleri "andıç"larla yok ederdi..

"İstikrar", milli mefahirimizin bir parçası olur ve içeriğine hiç bakılmazdı..

Ama ne yazık ki, gerçek durum çok farklı..

Sade komşularımız ve müttefiklerimiz değil, tarihi anlaşmazlık konuları ile bağlantılı ilişkiler kurduğumuz, sayısız ülke var dünyada..

Uluslararası hukukun, ekonominin, diplomasinin getirdiği ve her ülkenin uyması zorunlu olan, evrensel kurallar var..

İçerisi de, rengârenk, cıvıl-cıvıl bir mozayik.. Burada en "resmi söylem"in mumu bile, yatsıya kadar yanıyor..

Dışarıda birileri, "neden Ermeniler tehcir edildi" diye sorunca, "Siz de Cezayirlileri katlettiniz" şeklindeki cevaplarla çıkarsanız, komik duruma düşüyorsunuz..

Hukuk sisteminiz gereği, Anayasal kurallara uymayan bir parti kurulduğu zaman, bunu "suç" kabul edip, partiyi kapatıyor, partilileri yasaklıyorsunuz..

Ama, darbelerle anayasalar çiğnenip, feshedilince, bu bir suç olmuyor.

Bunu dünyalılar da, Türkler de görüyor..

İçeride de, dışarıda da, "çoğulcu ortam"da yaşamak kolay değil..

Amerika''dan, Avrupa''dan aldığınız mali ve askeri desteğe dayanarak, Amerika''ya ve Avrupa''ya, "siz bizim düşmanlarımızsınız" diye efelenmek, ancak ilkokul müsamerelerine uygun düşebilir.

Bir yandan "Batı uygarlığı" diye slogan atıp, bir yandan da "Batı bizi bölmek istiyor" şeklinde klişeleri sürekli seslendirmek, ancak "tutarsızlık" kavramı ile izah edilebiliyor.

Bugünkü dünya liderlerinin dedeleri ile aynı dönemde politika yapmış ihtiyar kadroların, hala Türkiye''de "ümit isimler" gibi görülmesi, traji-komik görüntüler yaratmakta..

Her gün değişen dünyanın karşısında, dondurulmuş bir resmi ideolojinin sloganları ile patinaj yapmak, Türkiye''yi zayıflatıyor.

Bir bölümümüz, bu gerçeklerin farkındayız..

Bir bölümümüz ise, ne içinde bulunduğu coğrafyanın ve toplumun, ne de dünyanın gerçeklerine aldırıyor..

Kendi küçük ve kısır döngüleri, onları mutlu etmeye yetiyor..

Bazıları, "statükonun muhafızları" tarafından kullanılıyor, besleniyor.

Bazıları, maaş aldıkları kaynağın, gırtlağı geçmiş yolsuzluklarını görmezden gelip, farklı düşünenleri karalamaya, yok etmeye çalışıyor..

Dünyanın rüzgarına, aydınlığın, rekabetin, özgürlüğün, şeffaflığın soluğuna yelken açacak yerde, cehaletin ve umursamazlığın desteğine güvenmeyi tercih ediyor bazıları..

İşimiz kolay değil!..

Çünkü, dünyayı yok sayan ve içeride de, farklı olan herşeyi yok etmeye çalışan rejimlerin başına, neler geldiğini gördük..

Bu gerçekleri anlatmak ise, "medya tekeli"ni ve "resmi eğitim"i aşmakla mümkün olacak..

ŞAKA

Şakir Süter haklı!..

Sevgili Şakir Süter haklı..

"Sabah gazetesinde ne oluyor" veya "Etibank boşaltılması ne oldu" diye merak etmek, anlamsız..

Hatta "Nail Keçili neden cezaevinde" diye sormak bile, anlamsız..

Sanki "Akşam"ın sahibi Mehmet Emin Karamehmet mi bu sorulara cevap aldı ki, biz alacağız..

Adamcağızın 30-40 milyon dolarını "Sabah"ta harcatıp, bir akşam kapının dışına koydular.

Böyle durumlarda, "acaba ne oluyor" diye merak edilip, yazı yazılır mı hiç?

KARGAŞA

Nafile televizyon tartışmaları!..

Konuşulacak konu hakkında temel bilgisi olmayan ve sadece öfkeli insanlardan oluşan dinleyici grubu önünde, tartışma programı yapmak, şimdi moda..

Eğer bir de, sunucunun (veya yönetici) bazı olaylara ve kişilere karşı ön-yargısı varsa, iş iyice çığırından çıkıyor..

İç politikanın ve dış politikanın, hukuka, bilgiye, diplomasiye ihtiyaç duyan çözümsüz konuları, daha da çözümsüz görüntü içine giriyor.

Bu da yetmezmiş gibi, davet edilen konuşmacılara hakaret ediliyor, sözleri kesiliyor..

Neyse.. Madem "özgürlük ortamı" istiyoruz.. Buna da "kabul" demek durumundayız..

Ama hep aklımıza, Nasreddin Hoca''nın ünlü hikayesi geliyor..

Hani Hoca, tabutun yanında yürüyormuş.

Cenazeye katılan cemaat, ağır adımlarla mezara doğru ilerlemekteymiş..

Birden tabutun kapağı aralanmış.. Öldüğü varsayılan kişi, başını kaldırıp, tabutun yanındaki Nasreddin Hoca''ya yalvarmaya başlamış..

-Hoca.. Durdur şu cemaati.. Ben ölmedim, bir baygınlık geçirdim.. Beni öldü sanıp, yıkadılar, duamı okudular, namazımı kıldılar.. Şimdi diri diri gömecekler beni.. Durdur şu cemaati Hoca!..

Nasreddin Hoca, dönüp tabutun peşindeki cemaate şöyle bir bakmış.. Sonra dönmüş tabuttaki adama.

-Bu kadar kalabalık cemaate ben laf anlatamam. Sana Allah rahmet eylesin, demiş..