Fazilet"in dar-boğazı ve dünya gerçekleri!

"Fazilet Partisi" de değişmek, çok konulu ve "dünyalı" olmak zorunda..Başka türlü, "izolasyon"undan kurtulamaz..

Eskiden, aşağılamak için "Takunyalı" derlerdi.. Sonra, 1980 ertesinde Turgut Özal''ın başbakanlığı ve kısa sürede sağladığı başarı ile, bu kadroya "Müslüman Mühendisler" falan denilmeye başlandı..

Bu kadro üyelerinin ortak özelliği, "çalışkan" olmalarıydı..

Siyasete girdikleri zaman da, çok başarılı oldular, hemen zirvelere tırmandılar.. Erbakan ve Recai Kutan da, bu "Müslüman Mühendisler"e birer örnektir.

Ancak galiba eğitimleri gereği, "devlet", "siyaset", "hukuk" gibi kavramları, ya sonradan, ya da bürokratik görevleri icabı, dolaylı biçimde öğrendiler.

Disiplinsiz bir eğitimle (veya yaşanılıp, duyulanlarla), bir konuyu "öğrenmek"ten ziyade, "bilmek" mümkündür..

Devletin ve siyasetin en üst katlarına çıkmış bir Müslüman-Mühendis, bir keresinde bana şöyle dert yanmıştı..

- Bizim kuşak hep Teknik Üniversite''ye gittik.. Bazılarımız Hukuk''a, bazılarımız Siyasal Bilgiler''e gitseydik, karşılaştığımız sorunlar çok daha az olurdu!.

Çalışkanlıkları ve başarıları ile, kendi mesleklerinde yükseldikten sonra, "2''nci Yaşam"larında siyasete girip, zirveye tırmanan bu kadro, sosyal bilimleri, ancak duyup, işittikleri ile öğrendiler.. Her konuyu, "mühendis mantığı" ile çözebileceklerini zannettiler. Hatta "hukuk"u bile, bir "mantık düzeni" sanmak yanılgısına düştüler.. Bazan da "Allah haklının yanındadır" diyerek, haksızlıklara karşı tedbir almayı ihmal ettiler.

Bu Teknik Üniversiteli''ler arasında, devletin en üst makamlarına gelmiş olanların hemen hepsini, yakından tanıdık..

Dikkatimizi çeken olgu, bunların gerek Osmanlı, gerekse Cumhuriyet tarihini, kendilerine anlatılan "anekdot"lar ölçüsünde bildikleriydi..

Hani Türk müziğinin notasız dönemindeki besteler, "meşk" yöntemi ile ezberlenip, kuşaktan kuşağa aktarılmış ya..

Aslında "yazılı olmayan tarih"i simgeleyen "anekdot"lar da, Anadolu''nun veya İstanbul''un bir ürünüdür.

Bizans İmparatoru Justinyen''in resmî tarihçisi Prokopius''un (ölümü MS 562) ölümünden sonra yayınlanan kitabının adı "Anekdota"dır.

Bu kelime, "yazılı olmayan şeyler" veya "yayınlanmamış şeyler" anlamına gelir. Yunanca''da, olumsuzluk zamiri olan "an" ile, yayınlamak karşılığı olan "ekdotos"un birleşiminden türetilmiştir.

Ayasofya''yı yaptıran ve kendi adı ile anılan "kanunlaştırma"yı (kodifikasyon) gerçekleştiren İmparator Justinyen''in resmî tarihçisi Prokopius, "Anekdota"sında, İmparatoriçe Teodora''nın babasının bir ayı bakıcısı olduğunu ve benzer dedikoduları anlatıyordu..

Bizim Müslüman-Mühendisler de, teknik eğitimlerini başarı ile tamamlarken, üniversiter disiplin içinde, "tarih"i, "siyaset"i, "hukuk"u öğrenmediler.. Anekdotları dinlediler.. Devlet ve siyasette görev sahibi olunca, zaten "hukuk" veya "tarih" okuyacak vakitleri kalmamıştı.. Kendilerine daha yaygın biçimde sunulan anekdotlarla, meslek içinde, siyaset, tarih ve hukuk eğitimlerini sürdürdüler..

Rahmetli Turgut Özal, inanılmaz yeteneği ile, yola çıktığı disiplini aştı.. "Din" ve "mühendislik" gibi olguların ötesinde, çağın her alanına ilgi duydu.. Vizyonu ile, "yarın"ı gördü..

- Annemin başını açamamam, eşimin başını kapatamam, dedi Turgut Özal..

Bu şekilde, "gerçek dünya" ile "inançların dünyası" arasındaki ilişkilere yaklaştı. Sade mukaddesatçıların ve muhafazakarların değil, kentli orta sınıfların, liberallerin ve hatta sosyal demokratların da oyunu aldı..

Ama Erbakan''ın simgelediği diğer "Müslüman mühendisler" için durum farklı..

"Devletçilik", "insan hakları", "hukukun üstünlüğü" gibi konularda, sanki temel kriterleri yok.. Devlet, onlar yerine "diğerleri" ile uğraşsa, sanki mutlu olacak gibi bir görüntü verebiliyorlar..

"İdam Cezası" konusundaki tartışmalarda bile, pek berrak olamıyorlar.. Onlar hâlâ, sanki tek konulu ve tek gündemli bir dünya ve Türkiye varmış gibi, siyaseti yorumluyor..

Oysa onlarla uğraşan ve 2000''li yıllarda da bir parti kapatmayı deneyen "derin devlet" bile, konjonktüre göre, gündem (veya tehdit) değişikliği yapıyor..

Bazan "ırkçılık", bazan "solculuk", bazan "liberallik", bazan "kürtçülük", bazan "demokratlık", bazan "şeriatçılık" bazan Demirel, bazan Ecevit, bazan başka şeyler, "derin devlet"in "tehditler listesi"nde..

Demek istediğimiz şu..

"Fazilet Partisi" de değişmek, çok konulu ve "dünyalı" olmak zorunda..

Başka türlü, "izolasyon"undan kurtulamaz..

Cengiz Çandar''ın, belirli kartel yazarları için kullandığı "28 Şubat özürlüleri" deyimi, çok tuttu..

Ancak iktidar partilerinden bazıları, bunu ciddiye almış..

Şimdi "28 Şubat özürlüleri" için vergi muafiyeti getirilmesi, mali destek verilmesi konuşuluyormuş..

Anlaşılan bu kartelcilik, aşağıdan yukarıdan desteksiz yapamıyor..

Sovyetler''in dağılıp, çökmesinden ve "Marksizm"in tarihi bir ideoloji olmasından sonra, bazılarımız "artık sağ-sol ayırımı bitti" demeye başlamıştık..

Ama anlaşılıyor ki, sağı-solu olmayan demokrasi de, eksikli bir rejim haline geliyor..

Şu anda iktidarı paylaşan partilerin hangisi "sağ"ı, hangisi "sol"u temsil ediyor, belli değil..

Muhalefet de öyle..

Oysa ciddi bir sol bilince sahip muhalefet ve gerçek liberal bir bilince sahip, hiç olmazsa bir parlamento grubu bulunsa, bu düzen içinde, Türkiye''nin hiçbir önemli sorununun Türkiye''nin iç dinamiklerine dayanılarak çözümlenemiyeceği tartışılır. Nitekim şimdi siyaset Avrupa''nın, ekonomi de İMF''nin (veya ABD''nin) yönetiminde..

Kimse, piyasalardaki "oligopol" yapıdan söz etmiyor.. Çeşitli alanlarda, tüketici aleyhine oluşturulan fiili durumlarla, "serbest rekabet"in nasıl önlendiği irdelenmiyor..

"Medya karteli" olgusunun, Türk toplumu ile gerçekler arasına nasıl bir perde çektiği ve sırasında militarizm, sırasında çağdaşlık edebiyatı yapılmasının yarattığı kamuoyu-bilinçsizliği, siyaset gündeminde tartışılmıyor.

Sadece "başörtüsü"ne endeksli veya sadece "iktidar"a ipotekli, temel kriterleri olmayan bir muhalefet, demokratik siyasetin temel sıkıntılarından biridir.