"Medyatik toplum" mu, "pityatik toplum"mu?

Elbette "medyatik toplum" olmak, kötü birşey değil.. Ama dağıtımı ve dolayısıyla tirajları kartelleştiren bir medya yapılanması içindeyseniz, o zaman "pityatik toplum" olma ihtimali artar..

"Pitiatizm"in ne anlama geldiğini biliyoruz. Ruhsal bir şok sonucunda veya bir tümörün beyne yaptığı basınçla ortaya çıkan, psikolojik bozukluğa, "pityatizm" denilir..

Eğer kartelleşmiş medyanın sermayesi, kamu malı ve parası ile haşır neşir olmuşsa, o zaman basın özgürlüğü, sınırlanır.. Medya sermayesi, işini yürütmek için, bazı konuları "iç-sansür"e konu eder.. Yazılamayan konuların sayısı, yazılabilenlerden fazla olur..

Sonuçta bu medyayı izleyen kamuoyu, sanal bir dünyanın içinde yaşamaya başlar.. Yolsuzluklar unutturulur, hayalî tehlikeler icad edilir..

Ve "pityatik toplum"un en etkili kurumu, "çifte standartlar enstitüsü" biçiminde ortaya çıkar. Hukuk da, adalet de, siyaset de, insanlar da, bu çifte standartlara kurban olurlar..

Çağdaş bilgi ve iletişim toplumunda beklenilen, "çok seslilik", "özgür tartışma", "kanun önünde eşitlik", "şeffaflık", "serbest rekabet", "hukukun üstünlüğü" gibi olgular, "çifte standartlar enstitüsü"nün tezgahında yok edilir..

Adına "medyatik toplum" denilen kalabalıklar "derin devlet"le, "derin medya" arasındaki ilişkileri bilemez.. Bir gün oraya, bir gün buraya yönlendirilirler.. Hatta yaşadıkları toprağın insanlarını, kültürünü, inançlarını, tarihini, tehlike olarak görürler.. "Globalleşme" adı altında dünyanın uzak ülkelerinin insanları ve kurumları ile diyaloğa girmeye çalışırken, tarih ve coğrafyanın zorunlu kıldığı beraberlikleri yok sayarlar..

İşte "medyatik toplum" olmayı beklerken, "pityatik toplum" haline getirilen kesime, ne tür çifte standartların sunulduğunu, birkaç örnekle hatırlayalım..

Deprem felaketi sonrasında, ulusal bir kurum olan Kızılay''ın yetersizlikleri ortaya çıktı.. Ve "derin medya", olayı bir "kuşak meselesi" biçiminde sunup, o güne kadar değerli ve saygın isimler kabul edilen Kemal Demir''i, Prof. Dr. Yüksel Bozer''i, "dinozor" olarak damgaladı..

Oysa herkes biliyor ki, "yetersizlikler" veya "yaşlılık" söz konusu edileceği zaman, ne Kızılay, ne de Sayın Demir veya Sayın Bozer, gündemin ilk sıralarında gelen maddeler değildir..

Hele bazıları Prof. Yüksel Bozer''e "dinozor" deyip de, Süleyman Demirel''in 2000''li yıllarda cumhurbaşkanlığına devam etmesi gerektiğini savunuyorsa, burada ciddi bir çifte standart vardır.

Türkiye''nin siyaseti, ekonomisi, idaresi, topallıyor.. Bilmem kaç yıldır yüzde 50''nin üzerinde enflasyonu sürdüren politikacıları, bankacıları ve bürokratları, derin medya "yüzyılın en başarılı isimleri" seçedursun.. Biliyoruz ki deprem olsa da, olmasa da, vergi almaktan başka çözüm bilmeyen kadrolar, siyasetin ve maliye bürokrasisinin başında.. Devlet yönetimi, klaksonundan başka her yerinden ses çıkan bir otomobil görüntüsünde..

Ama derin medya, pityatik topluma bu gerçekleri yansıtmıyor.. Sanal hedefler sunulup, bir hayal dünyasında yaşatılıyor kamuoyu..

"Derin medya", Fazilet Partisi''nin iç kamplaşmaları veya DYP''nin içindekiler konusunda çok hassas..

Ama DSP''nin içinde ne var, kimse bilmiyor.. Bülent-Rahşan Ecevit ikilisi ve Hüsamettin Öztürk''ün sosyal demokrat kişiliği, medyanın ilgi alanı dışında.

Bu örnekleri, günlerce sıralamak mümkün.

Ama öncelikle bilelim ki, "medyatik toplum" beklerken, "pityatik toplum"la karşılaşmak, insana ağır geliyor.

Ankara''ya giden TÜSİAD''cılar, "Devlet müsrif", "Adalet aksak", "Demokrasi eksik" gibi ifadelerle, durumu tahlil ettiler..

Sonra da hep birden "Çok iyimseriz" diye konuştular..

Ne yapsın muhteremler?

Bunca devlet ihalesi, özelleştirme falan varken, "Kötümseriz" mi diyeceklerdi?

Şu anda Cumhurbaşkanı olan Süleyman Demirel''in bahtsızlığı ortada. Demirel''in aldığı kararları savunmak kimlere kaldı!.. Daha da ötesi, Hürriyet''in bir köşesinde iç sansürü aşmaya çalışan Emin adlı bir kişi, günlük gazeteleri izleyip, Demirel hakkındaki yazıları, savcılara jurnalleme görevini üstlenmiş.. Bu arada, bana da, kendince aşağılayıcı bir ifade ile, dokunmuş..

Ben olsam Süleyman Demirel''in yerinde, bundan sonra aile fotoğrafı çektirirken, Cavit Çağlar ve Kamuran Çörtük''ün yanına, bu Emin''i de koyardım..

Aslında bu tür kişiliklerle uğraşmak gerçekten bir zaman kaybı..

Bunu Hürriyet''in sahip ve yöneticileri de gördükleri için, 1 Aralık günü "Doğan Medya Grubu''nun meslek ilkeleri" diye bir metin yayınladılar.

5''inci maddede, "Hiç kimse, ırkı, cinsiyeti, sosyal düzeyi veya ilişkisi, dini inançları nedeniyle suçlanamaz" dediler.

7''nci maddede "Kişileri ve kuruluşları, eleştiri sınırları ötesinde küçük düşüren, aşağılayan veya iftira niteliği taşıyan ifadeler kullanılamaz" dediler..

Böyle temel ilkeleri kabul etti Hürriyet''in de içinde bulunduğu Doğan Medya Grubu..

Demirel ne yaparsa yapsın, bu bizim sorunumuz değil.. O bir politikacı, biz ise gazeteciyiz.. Neticede Demirel''i eleştiririz..

Ama Hürriyet gibi köklü ve büyük bir gazetede, bir fraksiyon broşürü üslubunda yayınlara yer verilip, ona buna hakaret edilir ve jurnaller yapılırsa, mesleğin temel değer ölçüleri sarsılır..

Neticede, bu problemi, Doğan Medya Grubu''nun meslek ilkelerini saptayıp, ilan eden organa havale ediyoruz..

Kendi ilan ettiği kurallara kendisi uymayan bir anlayışın varlığına, inanmıyoruz.