Tarih bir kavga değil, bir ders alma aracıdır!..

İşimiz kolay değil.. "Eski dünya"lı olmak böyle işte.. Tarihi, ders alınacak bir süreç gibi görmek yerine, tarihin kavgalarını sürdürüp, bugünü ve yarını kurban etmeye alışmışız eski dünyada..

Doğrudur.. İslamiyet''le Hıristiyanlık arasında, "Haçlı Seferleri" de geçmiş, İslam''ın fütuhatı da girmiş aramıza.

Ama bütün bunlar, "dün"e ait..

Şimdi bir tarihi fırsat var..

Bir "Hıristiyan kulübü" olan Avrupa Birliği, Müslüman Türkiye ile kaynaşma sürecinde..

Bu fırsatı, bütün taraflar ve tüm ilgililer değerlendirmek zorunda.. Bir ülkenin insanlarının Müslüman olmasının demokrasi ile bağdaşamayacağı tezine, tarihi bir cevap veriliyor..

Bu fırsat, insanlık adına kaçırılmamalı..

Yine "eski dünya"nın saplantıları çıkartılabilir önümüze.

Kıbrıs''ın elden gittiği ve Ege''nin Yunanistan''a peşkeş çekildiği söylenebilir.. Ve hatta, "Lozan''ın yerine yeniden Sevr geçiriliyor" denilebilir..

Hatta herkes, kendi ideolojisine ve saplantılarına uygun biçimde, tarihi yeniden yazıp, bunun kavgasını da yapabilir..

Bir düşünün.

Hep "Lozan" diyorsunuz.. Peki ama, Lozan ne kadar değişmez bir metin ki?

Güneydoğu sınırı Lozan''da değil, 1925''te Milletler Cemiyeti''nde değiştirildi. Üstelik bu sırada Türkiye, Milletler Cemiyeti''ne üye değildi..

Lozan''ın Boğazlar Rejimi, 1936''da, Montrö Antlaşması ile değiştirildi..

Lozan''da "12 Ada" İtalyanlarındı.. 1947 Roma Antlaşması ile, Yunanistan''a verildi "12 Ada"..

Lozan''da Kıbrıs İngiltere''nindi... 1959-60 Londra-Zürih Antlaşmaları ile Kıbrıs bağımsız oldu..

Lozan''ın içerdiği İstanbul''daki Rum azınlık, 1955''teki "6-7 Eylül yağması"ndan başlayarak, göçe başladı... Bugün İstanbul''daki Rum sayısı, 5000''in altında..

Yani "Lozan" diye tempo tutanlar, Lozan''ın ne kadarının hâlâ var olduğunu, düşünmek bile istemiyor..

Evet.. 1453''te, Osmanlı Türkleri, Fatih''in önderliğinde, İstanbul''u Bizanslılar''dan aldı..

Ama 1402''de, Fatih''ten 150 yıl önce de, İstanbul''u Venedik önderliğindeki Latin Haçlıları fethetti.. 60 yıl süre ile, Bizans''ın başkenti İzmit (Nikomedya) oldu.. İstanbul''da tahta Latin kralları geçti.. Kenti soyup, soğana çevirdiler.. Bütün zenginlikler Venedik''e taşındı.. San Marco meydanındaki "Bizans Atları" bunun sadece bir kanıtı..

Yani tarih, sadece İslamiyet''le Hıristiyanlığın kavga alanı değil ki..

Ayrıca çağımızda, Boşnak veya Arnavut Müslümanları''nı, Hıristiyan Sırplar soykırım ile tehdit ve yok ederken, buna müdahale eden NATO''lular din adına kuvvet kullanmıyor ki..

Müslüman Irak Müslüman İran''la 9 yıl savaşırken veya Müslüman Saddam, Müslüman Kuveyt''i işgal ve Müslüman Suudi Arabistan''ı tehdit ederken, bütün dünya, "din" ile "devlet"in, farklı şeyler olduğunu öğrenmedi mi?

Daha ötesi de var..

İslam''ın 5 şartından biri, hacca gitmektir.

Ama şeriatla yönetilen Suudi Arabistan, her yıl, ülkesine ve siyasi rejimine göre, hacı sayısına kota koyuyor. Dünyevi hesaplarla, hac farizası bile, kotalanıyor..

Gerçekçi olalım..

Avrupa Birliği, ne dini inançlar, ne milli gelenekler, ne de ulusal çıkarlar açısından, bir tehlike oluşturmuyor.

Biz biz olalım ve devletle halk arasındaki çelişkileri sona erdirecek "hukukun üstünlüğü" düzenini kabul edelim.. Avrupa Birliği, bu konuda eşsiz bir fırsattır!..

Tarihi ve yakın geçmişi bilelim.. Ama bunu, çeşitli saplantılarımıza ve ideolojik takıntılarımıza âlet etmeyelim..

Kıbrıs''ın çözümsüz biçimde hep askıda bırakılması, doğru bir şey değildir.. Sloganların kavgasını yapmak yerine, çözümün arayışına girelim..

Ege''de karasuları da, kota sahanlığı da, ancak "barış ortamı"nda bir anlam ifade eder.. Yunanistan''la bir savaş ihtimalini ortadan kaldırıp, Ege''yi barış ve işbirliği denizi haline getirerek, diplomatik ve hukuki yapıyı kuralım..

Hepimiz birer devlet adamı gibi davranalım ki, politikacılar da, devlet adamı olmaya özensin..

Hasan Celal Güzel''in, düşünceleri ve eleştirileri yüzünden hapse girdiği bir hukuk düzeni, yasalar bunu böyle öngörse de, evrensel hukuka aykırıdır..

Ecevit ve ortakları, ne yapıp yapmalı ve bu ayıbı ortadan kaldıracak gerekli yasal düzenlemelere geçilmelidir.

Yoksa adama, "siz dışarıda kaç kişisiniz" diye sorar Hasan Celâl''ler.

Son Kongre''de, büyük farkla yeniden genel başkan seçilmesinin, Tansu Çiller''i ve DYP''yi rahatlatması gerekirdi..

Bu şekilde Çiller, seçim kampanyasında kendisini adadığı "2''nci Demokrasi Paketi"ne daha sıkı şekilde sarılabilirdi.. Kendisinin önderliğinde gerçekleşen "Gümrük Birliği"ni hatırlatıp, "Avrupa Birliği" yolundaki çabaların, en ağırlıklı sözcüsü olabilirdi.

Ama, şu anda Çiller''in DYP''si, MHP''nin bile gerisindeki bir saftan bakıyor Avrupa Birliği aday üyeliği ile açılan ufka!..

"İdam kalksın mı" tartışmalarından, Türk-Yunan ilişkilerine kadar uzanan konularda, Çiller bir "şahin" konumunda..

Oysa, muhalefet veya iktidar olmak durumlarının, "büyük siyaset" açısından çok fazla farklarının bulunmadığını bilmek zorunda herkes..

28 Şubat''ın atanmış başbakanı Mesut Yılmaz, hukukun üstünlüğünü, sivil demokrasiyi ve uluslararası kaynaşmayı savunurken, Tansu Çiller''in bütün bunların tersi bir konumda görünmesi yanlıştır..

Geçmişteki farklı çizgiler yüzünden yenilen "tutarsız" damgasını, yeni bir farklı çizgi ile kalıcı hale getirmekten kaçınmak şarttır..