Atatürk en çok Atatürkçülerden çekti

Mustafa Erdoğan bir yazısında, "Atatürkçülüğü dine, Nutuk''u da bu dinin kutsal kitabına dönüştürdüler..." diyordu.

Nilüfer Göle de Atatürkçülüğün, bizzat Atatürkçüler tarafından yozlaştırıldığından yakınıyordu. Futbol maçlarında slogan atan, araba plakalarına poster yapıştıran, "yargısız infaz mahalli"nde İstiklal Marşı okuyan yığınların ürettiği bir Atatürkçülük...

Bir de panel panel dolaşıp hem popülaritesini, hem de totalitesini yükselten yazar, gazeteci ve öğretim üyesi ağabeylerimizin ayakta tuttuğu bir türü var bunun:

Sektörel Atatürkçülük.

Atatürk''ün uygulamalarıyla çelişse de, "Atatürkçülük" adına vaz''ettikleri düşünceler, konjonktüre ve siyasî dalgalanmalara göre, önemli kazanç kapıları açıyor bu arkadaşlara.

Popçu ve heykeltraş kesimi hakeza.

Kitapları satıyor.

Heykelleri kapışılıyor.

Kasetleri Top 10 listelerinden inmiyor.

Tek millet, tek parti, tek şef sloganının geçerli olduğu yıllar ise "İnönü Atatürkçülüğü dönemi"dir Attila İlhan''a göre.

"Millî Şef, otarşik, tekelci bir devlet kapitalizmi uyguluyor. Ekonomi dışa kapalı. Buna karşılık ''çağdaşlaşmak'' artık ''batılılaşmak'' olarak anlaşılıyor. Gündemde Yunan/Latin tabanlı batı kültürü: Klasiklerin çevrilmesi, opera-bale vs... Yeni kültür politikası ise, Halkevleri ve Köy Enstitüleri eliyle yaygınlaştırılıyor. Dönemin ilericiliği, Tanzimat sonrasını andırır. Selçuklu/Osmanlı kültür sentezini, ''ümmet'' dönemi tarihini toptan reddetmek, laikliği İslâm aleyhtarı olarak uygulamak gibi..."

Savaş ertesi, başka bir "Atatürkçülük" boy gösterecektir.

"Rusların densizliği, ülkeyi NATO''yla bütünleştirecek, ortaya ''komünizm düşmanlığı''na ağırlık veren, yeni bir ''Soğuk Savaş Atatürkçülüğü'' çıkacaktır. Bu da elbette, ''Küçük Amerika'' olmak hayaliyle, tekelci devlet kapitalizminden, kozmopolit (yabancı sermayeci) bir liberalliğe geçişi zorunlu kılacaktır. Yeni model, bir öncekinden farklı; onun adeta tersyüz edilmiş biçimi. Altyapıda ne kadar ''kozmopolit'' ve ''liberal''se, üstyapıda da o kadar ''milliyetçi'' ve ''muhafazakar'' görünüyor."

Peki, 28 Şubat''ta görünen nedir?

İnönü dönemini ''sahici Atatürkçülük'' sayanların oluşturmaya çalıştıkları dört dörtlük Irak Cumhuriyeti ya da Filipin demokrasisi modeli...

Adı "9 Mart cuntası"yla anılan "ilerici" yazar aynen şöyle diyordu:

"Kemalizmi, karşıtlarıyla uzlaşarak değil, savaşarak varedebiliriz. Şeriatçılara, mandacılara, ABD ve CIA icazeti demokratlara karşı, gün, kemalizm bayrağını yükseltme günüdür. Gün, topyekün seferberlik günüdür..."

Peki, Hürriyet''in "Mucizeye selam" başlıklı haberine ne buyurulur?

Aynen okuyoruz:

"Ardahan''ın Damal ilçesine bağlı Yukarı Gündeş köyünde bu yıl dördüncüsü düzenlenen ''Atatürk''ün İzinde ve Gölgesinde Damal Şenlikleri'' coşkulu geçti. Ulu Önder Atatürk''ün silueti yine Karadağ yamaçlarına düştü."

Olay şu:

Her yıl, 25 Haziran-5 Temmuz tarihleri arasında, uzaktan Atatürk''ü andıran bir gölge Karadağ''ın yamaçlarına düşüyor...

Güneşin azizliği...

1954 yılında bir gazeteci durumu farkedip yetkili makamlara bildirmiş. Bu olağanüstü doğa muzizesinin görüldüğü tarih artık her yıl "şenlik" olarak kutlanmaya başlamış.

Hürriyet gazetesi, işbu "ışık yanılsaması"nı "mucize" diye duyuruyor. Fotoğrafta ise Atatürk siluetine karşı selam duran sivil ve asker eşhas...

"Atatürkçülük dine dönüştürüldü" derken Mustafa Erdoğan''ın abarttığını düşünüyordum. Öyle bir din ki, artık "bid''at" ve "hurafeleri" bile var.

Oysa Atatürk "pozitivist"ti.

"Bilim"ce doğrulanmamış hiçbir "mucize" ve "hurafe"ye inanmaz, bilakis bunlarla savaşılmasını öğütlerdi. Atatürkçülük budur. Zaten akıl ve mantık da bunu gerektiriyor.

Kemal Tahir, "Atatürk en çok Atatürkçülerden çekmiştir" derken haksız mıdır?

Sağ olsaydı da, ışık oyunlarından medet umarak, Atatürkçülüğün güya "metafizik" temellendirmesini yapan şaşkın refikimizi görseydi.