Bazıları Çankaya"da "ayrımcılık" bitecek diye üzülüyor

Ahmet Necdet Sezer''li son Cumhuriyet Bayramı resepsiyonunun ardından yapılan bazı yorumlara, Türk halkının gerçekten itibar ettiğine inansam, Türk demokrasisinin geleceğinden umutsuzluğa düşerdim. ''Yasakçı'' geçmişlerinden bir türlü kurtulamayan kimi yazarların, “Eyvah, türban seneye Çankaya''da… Bu son mutlu Cumhuriyet bayramı…” şeklindeki yorumlarını gördükçe, millet adına değil ama, yasakçılığı meslek edinmiş bu tür yazarlar adına üzülmemek mümkün değil.

Çankaya''yı yasakların ve yasakçılığın ''son kalesi'' olarak gören bu zihniyet, esas itibariyle özgürlüklere düşman bir zihniyettir. Nitekim bu zihniyet, bugüne kadar Çankaya''nın son sahibi tarafından uygulanan ''ayrımcılık'' konusunda tek satırlık bile bir eleştiride bulunmamıştır.

Oysa Türkiye Cumhuriyeti, vatandaşları arasında ''ayrımcılığı'' kesinlikle reddeder. İşte, yüreklerinde hiçbir zaman gerçek bir ''Cumhuriyet sevgisi'' yeşertemeyen bu ''yasakçı'' zihniyet, “Eyvah Çankaya''ya demokrasi geliyor” endişesine kapılmış bulunmaktadır.

Aylardır sürdürülen ''irtica kampanyaları''nı eğer doğru okuyabilirsek, bazılarının kafalarındaki ''irtica şifreleri''ni de rahatlıkla çözebiliriz. Çünkü ülkedeki ''makul çoğunluk'', memlekette zaten bir ''irtica tehlikesi''nin olmadığını çok iyi bilmektedir. Aslında, zihinleri yasaklarla arızalanmış “marazi azınlık” da bunun böyle olduğunu bilmektedir.

Ancak, uzun vadede bile olsa Türkiye''nin yasaklardan kurtulup çağdaş demokratik bir ülke haline gelebilecek olması fikri bile bu zihniyeti çılgına döndürmektedir.

''İrtica yalanı''nı ortaya atıp, geçmiş yıllarda yaşanan talanları, hırsızlıkları ve özgürlüklere karşı uygulanan baskıları unutan zihniyetin AK Parti ile ilgili ''irtica'' iddialarını bir an için dikkate alalım ve nasıl bir irtica yarattığına bakalım isterseniz…

AK Parti iktidarı, Meclis''te görüşülmekte olan son 9. Uyum Paketi''yle birlikte Türkiye''nin demokratikleşme ve modernleşme yolculuğunda tam 9 adet ''uyum paketi''ni hayata geçirmiş.

- Mesela, ayrılmaları halinde kadın ve erkeğin mal varlığını eşit bölüşmelerini öngören yasa değişikliğini gerçekleştirmiş.

- Töre cinayetine indirim sağlayan yasayı değiştirmiş.

- Bilgi Edinme Yasası''nı çıkararak, devletten bilgi almamızı mümkün hale getirmiş.

- Bugüne kadar halktan gizlenen MGK tüzüğünün saydamlaşmasını öngören yasal değişikliği yapmış ve MGK''yı daha sivil bir yapıya kavuşturmuş.

- Düşünce ve ifade özgürlüğünün önünü açan tonla yasal değişikliği hayata geçirmiş.

Küçük bir bölümünü saydığımız bütün bu değişikliklerin hangisi irtica? Dört yıl boyunca, Türkiye''yi çağdaş ''demokratik standartlar''a kavuşturmak için devrim niteliğinde demokratikleşme adımları atan bir siyasi iktidara karşı ''irtica'' ithamında bulunmak, herhalde olsa olsa bir ''ahmaklık'' olabilir.

Peki, Türkiye''de ''irtica'' yok mu?

Elbette var, mesela 83 yıllık Cumhuriyet''te işsizliğin hala en büyük problem olarak varolması bir irticadır. Gelir dağılımı adaletsizliği ve bölgeler arası dengesizlik bir irticadır.

Anayasa''nın 42. maddesinde, “Kimse eğitim ve öğretim hakkından yoksun bırakılamaz” diye kesin hüküm olmasına rağmen, bazı Türk kızlarının üniversite kapılarından geri çevrilerek eğitim hakkından mahrum edilmesi kesinlikle bir irticadır.

Yine, ''ayrımcılık'' Türkiye Cumhuriyeti Anayasası tarafından yasaklanmasına rağmen, bazı vatandaşlara keyfi ''ayrımcılık'' uygulanması bir irticadır.

Bu tablo da gösteriyor ki, Türkiye''nin gerek kurumsal, gerekse yönetim anlamında daha şeffaf ve demokratik bir yöneliş içinde olduğu bir dönemde, ''irtica kampanyaları'' başlatanların esas amacı ''irtica'' değil, Türkiye''nin demokratikleşme vizyonunu kesintiye uğratmaktır.