Bu filmi görmüştük, biletlerimizi geri verin

Kışlalı''ya yapılan suikast, bütün Türkiye''ye, yani hepimize yapılmış bir suikasttir. Bu saldırının tam da, hukuk ve demokrasi adına umutların filizlendiği bir dönemde yapılmış olması, bu ülkenin demokrasi ideallerine, barışa ve bir arada yaşama çabasına uzanan kirli bir senaryonun parçası olabilir ancak.

Belli ki bu cinayet, çok önemli bir değişimin arefesinde olan Türkiye''nin önünü kesmeye çalışan "derin" odaklar tarafından planlanmış. Çünkü Türkiye-AB ilişkilerinde gelinen nokta, Türkiye için tarihi bir dönüm noktasıdır. Bu öylesine önemli bir süreç ki, eğer Ankara değişimi doğru okuyabilirse, ya da bu değişimin önüne bir takım tuzaklar konulmazsa, "demokrasi", "özgürlük", hatta "devlet" gibi kavramların yeniden tanımlanması sağlanarak Türkiye''nin önünde yepyeni ufuklar açılabilir.

Ancak şimdi daha net biçimde görüyoruz ki, bu dönem gerçekten zor bir dönem olacak. Türkiye''nin aday ülke olabilmesi için Avrupa Komisyonu tarafından şart koşulan "Kopenhag kriterleri"nin, Türkiye''de büyük oranda bir değişimi zorunlu kıldığını, "derin devlet"te derin sarsıntılara yol açabileceğini dikkate aldığımızda, Kışlalı cinayetinin nasıl bir planın parçası olduğunu da daha net bir şekilde kavrayabiliriz.

AB''ye girmekten maksat, sosyal ve ekonomik dengelerini daha rahat kuran, hukukun üstünlüğünü egemen kılan, çağdaş demokratik normları yakalamış bir Türkiye''ye ulaşmaksa, ki toplumun büyük bir bölümü bu konuda ittifak halindedir. O zaman Kışlalı''yı öldüren bu bomba, aynı zamanda Türkiye''nin değişim ve demokrasiye aralanan kapısına atılmış bir bombadır.

Kışlalı suikastini şu ya da bu örgüt yapmış olabilir. Esas önemli olan, bu kişi ya da örgütlerin hangi güçlerin taşeronu olduğudur. Eğer, cinayet ihalesinin gerçek sahipleri ortaya çıkarılabilirse, Türkiye''de demokrasi ve özgürlükleri torpilleyen güçler de ortaya çıkmış olacaktır. Ama muhtemeldir ki, her zaman olduğu gibi yine bu cinayet şirketleri, devletin "derin" aralıklarında kayıplara karışacaklardır. Çünkü "Susurluk" sonrası yaşanan olaylar gösterdi ki, devletle içli dışlı olan çeteler, hiçbir zaman gerçek bağlantılarıyla teşhis edilip yargı önüne çıkarılamıyor.

Avrupa Birliği rotasına girmek üzere olan bir ülkenin yolunu kim kesmeye çalışabilir? Kimler demokratik bir Türkiye''den çok, "totaliter" bir Türkiye özlemiyle yanıp tutuşmaktadır? Türkiye''nin 28 Şubat süreciyle sokulduğu "antidemokratik koridor" iyi analiz edilirse, kimlerin "Kopenhag kriterleri"nden rahatsız olduğu da sanırım daha iyi anlaşılacaktır. Dolayısıyla, Kışlalı''yı öldüren bombayla, rotasını "liberal demokratik standartlar"a çeviren Türkiye''nin önünü kesmeye çalışanların aynı dalga boyutunda buluştuklarını belirtmekte yarar var.

Ancak cinayet senaryosunu yazanlar, bu kez ofsayta düştüler. Çünkü bazı fanatik gruplar hariç, toplumsal sağduyu, çoktan bayatlamış bulunan "laik-İslamcı" çatışmasına endeksli numaraları artık yutmuyor. Üstelik bu filmi, daha önce Uğur Mumcu cinayetinde de görmüştük, biletlerimizi geri istiyoruz. Bu ülkenin toplumsal hafızası, sizin kirli senaryolarınızı artık ezbere biliyor. Devletin resmi ağızları dahil herkes, bu cinayetin "derin" bir planın parçası olarak devreye sokulduğunu anlamış gibi gözüküyor. Şimdi bize düşen, toplumsal duyarlıklarımızı her zamankinden daha diri tutmak zorundayız. Zira bu cinayetle amaçlarına ulaşamayan çevreler, önümüzdeki günlerde daha "sofistike" provokasyonlarla, mutlaka Türkiye''nin önünü kesmeyi deneyeceklerdir.