"Söz"ün namusu ve Yılmaz"ın liberalliği

17 Ağustos depreminden sonra Türkiye''de inanılmaz şeyler oluyor. Baksanıza, 28 Şubat''ın "Master Planı"nı uygulamaya sokan, hatta "siyasi hayatına malolsa" bile yasakları uygulamakta kararlı olduğunu bütün dünyaya deklare eden ANAP lideri Mesut Yılmaz, "kutsal devlet"i çok ağır cümlelerle eleştiriyor. Yılmaz, aynı sözleri 17 Ağustos öncesinde söyleseydi herhalde 312. maddeden yargılanırdı.

Mesut Yılmaz''ın şu sözlerini dikkatle okuyun lütfen: "Devlete kırgın bir milletle, toplumu tehdit olarak gören bir sistemle, vatandaşı hiçe sayan bir bürokrasi ile, insanı dışlayan bir cumhuriyetle ve tüm bunlar karşısında acze düşmüş bir siyaset mekanizması ile Türkiye''yi yeni çağa taşıyamayız." Doğrusu, sistemi böylesine ağır bir dille eleştiren bu sözlerin, 28 Şubat''ın "kaptan köşkü"nde oturan bir liderin ağzından çıkması son derece anlamlı. Ancak keşke Yılmaz, bunları 28 Şubat''ın hemen ertesinde söyleme cesaretini gösterebilseydi.

Keşke Yılmaz, geçmişte 141, 142 ve 163. maddeleri kaldırarak özgürlüklerin önündeki kapıyı aralayan Turgut Özal''ın demokrat ve değişimci ANAP''ını 28 Şubat''ın "taşeronu" bir parti haline dönüştürmeseydi.

Keşke Yılmaz, resmî Türkiye dışında, dinamik ve değişim isteyen bir Türkiye''yle yani "öteki Türkiye"yle bizi tanıştıran Özal''ın ANAP''ını, kafası yetmişli yıllarda kalmış Ecevit''in "karı-koca" partisine mahkûm etmeseydi.

Çünkü 28 Şubat sürecinde, Türkiye''de sivil siyasi irade tam da Mesut Yılmaz''ın dediği gibi, "askerî vesayet" karşısında kelimenin tam anlamıyla "acze düşmüş"tü. Eğer siyasi irade o gün bir kararlılık gösterebilseydi, belki de bugün demokrasinin üzerine düşen "vesayet" gölgesinden daha az sözediyor olacaktık.

Ancak her şeye rağmen, Yılmaz''ın sözleri son derece önemli. Bir parti liderinin, siyaset etme kanallarının felç olduğunu geç de olsa farketmesi, siyasi irade adına bir kazanımdır. Şimdi Mesut Yılmaz''ın yapması gereken, sözlerinin arkasında durmasıdır. Çünkü Türkiye, özgürlükler ve insan hakları alanında haketmediği kadar ayıplı bir tablo ile karşı karşıya. Anadolu çocuklarının sırf başörtülü oldukları için üniversite kapısından kovulmasından, işkence olaylarına kadar bir dizi problem çözüm bekliyor. Yılmaz için esas sınav şimdi başlıyor. Eğer söylediklerinde samimi ise, işte Türkiye''nin sorunları, işte demokrasinin zor yokuşu.

Örneğin, milletin büyük bir kısmı başörtüsünden dolayı devlete kırgındır. İmam-Hatip Okulları''nın ve Kur''an Kursları''nın kapatılmasından dolayı yine milletin büyük bir kısmı devlete kırgındır. Acaba sayın Yılmaz, "milletin devlete kırgın olduğunu" söylerken, bütün bu mağduriyetleri de hesaba katmakta mıdır? Daha da önemlisi, Sayın Yılmaz başörtüsünü demokratik bir hak olarak görmekte midir? Son konuşmasından sonra şimdi herkes, Mesut Yılmaz''dan açık ve net girişimler bekliyor.

Yılmaz Türk siyasetinin en ketum liderlerinden birisi. Zaman zaman "liberal" çıkışlarıyla küçük umut ışıkları yakmasına rağmen, daha çok devletçi ve statüko yanlısı siyasi çizgisiyle Özal''dan çok Demirel''e yakın bir politikacı portresi çizdi. ANAP liderinin bugünkü liberalizmi, Cumhurbaşkanlığı hazırlığına yönelik bir manevra mıdır, yoksa "duvara dayanan" siyasi iradenin çaresizliği karşısında gerçekten samimi bir çıkış arayışı mıdır? Her ne sebeple söylenmiş olursa olsun, bunlar ağır ve önemli laflardır. Eğer "söz"ün bir namusu varsa, ki olmalıdır, o zaman Yılmaz, "söz"ün namusunu savunmak ve arkasında durmak zorundadır.

Bir konunun altını dikkatle çizmekte ayarar var. Yılmaz, bir artık muhalefet partisi değil, iktidar ortağı bir partinin genel başkanıdır, yani icranın ortağıdır. ANAP liderinin önünde önemli fırsatlar var. Örneğin, Yılmaz''ın da faturasını ağır biçimde ödediği "28 Şubat sürci"nin bir uzantısı olarak hükümetin önüne gelen "RTÜK taslağı" var. Kesinlikle "totaliter" bir zihniyetin ürünü olan bu taslak, Yılmaz''ın bugün geldiği liberalizm çizgisiyle uyuşmadığı gibi, "milli irade"yi hiçe sayan bir muhtevaya sahip.

Şimdi herkes, "derin devlet"in bu asık suratlı "RTÜK taslağı" karşısında Sayın Yılmaz''ın nasıl bir tavır izleyeceğini merakla bekliyor. Gerçekten Yılmaz, liberal demokrasinin özgürlükçü ilkeleriyle hareket ederek bu "oligarşik" taslağın karşısında mı yer alacak, yoksa "toplumu tehdit olarak gören" çürümüş sistemin kanatları altına mı sığınacak? Bekleyip hep birlikte göreceğiz. Biz liberal ve demokrat bir Yılmaz''ı alkışlamaya, "28 Şubat"çı bir Yılmaz''ı da eleştirmeye devam edeceğiz.