2040 yılında yine skora mı bakacağız?

Terör örgütünü ben yok ederim... Verin elime iyi yetişmiş 20 bin asker, gerisine karışmayın... Tank, top, uçak falan da gerekmez... Beşer binlik gruplarla dört koldan saldırır, teröristleri ininde yok eder, ülkeyi terör belasından kurtarırım...

Emekli general, yeni politikacı Osman Pamukoğlu böyle söylüyor.

İnandığı gibi konuştuğuna eminim, samimiyetinden şüphem yok.

Keşke bu mesele tek yönlü olsaydı.

Şu kadar sayıda iyi yetişmiş askerle çözülebilecek bir mesele olsaydı, şimdiye kadar on defa çözülürdü.

***

Terörle mücadele, sadece silahla halledilecek türden olsaydı, yeryüzünün en güçlü ordularından biri olan Türk Silahlı Kuvvetleri ve Emniyet Teşkilatı, terör örgütünü tarihe çoktan gömmüştü.

Ama öyle değil.

Otuz yıldan bu yana silahlı yöntemle aldığımız sonuç ortada; nereye geldik?

Ölmek ve öldürmek yarışı bütün hızıyla devam ediyor.

***

Terör örgütü başarılı olamadı.

Devletin silahlı güçleri de başarılı olamadı.

İki taraf da maksadına ulaşamadığı için başarısız.

Aynı mantıkla devam edersek, otuz yıl daha silahlar kurşun yağdırmaya devam eder.

Yine bombalar patlar, yine uçaklar havalanır, yine iki taraf birbirini öldürür.

2040 yılında yapacağımız iş, yine "skor" üzerine kafa yormak olur.

Şu kadar öldük, bu kadar öldürdük.

Terörle mücadele için harcadığımız para şu kadar milyar lira...

***

Artık, bugünkünün iki katı mı olur ortaya çıkacak bilânço, üç katı mı; orası terör örgütüyle silahlı güçlerimizin performansına, çatışma yoğunluğuna bağlı.

Hâlbuki yapılması gereken, bir an önce bunu durdurmak, konuşmaya başlamak.

Hadiseye bakış açısını değiştirmek ve gerçekçi çözüm aramak.

Çünkü bir yanlışlık olduğu kesin.

Vura vura kim kimi bitirebilmiş?

İşte "demokratik açılım" dedikleri şeyin anlamı da bu...

***

Bakın, Genelkurmay Başkanlığı, geçen yıl kamuoyuna duyurduğu "Güçlü Ordu, Güçlü Türkiye" sloganından vazgeçti.

Kara Kuvvetleri Komutanlığı''nın kuruluş yıl dönümünde hazırlanan afişte, "Güçlü Türkiye, Güçlü Ordu" sloganına yer verildi.

***

Kişiler arasındaki ilişki de böyledir.

"Seni seviyorum, çünkü sana ihtiyacım var" demek yerine, güzel olan şunu söylemek:

"Sana ihtiyacım var, çünkü seni seviyorum."

***

Geçen gün Diyarbakır, Ergani, Ziyaret Köyü''ndeki şehit cenazesi sırasında, töreni yamaçta izleyen çocuklara baktım.

Aklımdan geçen şuydu:

Onlardan hangileri yarın asker olacak, hangileri dağa çıkacak?

Öyle bir ayrım yaşanırsa, çatışma sırasında birbirleriyle karşılaşmaları durumunda ne yaparlar?

Eğer makul, mantıklı ve sağlıklı bir çözüm bulunmazsa, böyle bir ihtimal beş altı yıl içinde ihtimal olmaktan çıkacak ve kesinleşecek demektir.

***

O köyde değilse, başka bir köydeki gençlerin başına gelecek.

Şimdi beraber oyun oynayan çocuklar, yarın dağda birbirine silah çekecek.

Bugün de yaşanan bu değil mi?