İstanbul depremi, bütün ülkeyi felç eder

İstanbul''da deprem bekleniyor, şakası yok. Bugün değilse yarın, bu sene değilse, gelecek sene yahut sonraki senelerden birinde.

Eviniz sağlam değilse, yapacak iki iş var: Ya tedbirini alacak, sağlamlaştıracaksınız; ya da imkanınız varsa sağlam olan başka bir yere taşınacaksınız.

Kimisi "Hadi gel köyümüze geri dönelim" diye şarkıya başladı bile.

Amma velakin, her şey söylendiği kadar kolay değil. Gidecek bir yeri olmayanlar ne yapsın?

Bir köyü var adamın ama işi-gücü burada. İstanbul''a bağlanmış. Sadece gönül bağı değil, mecburiyetler üst üste.

Oto yedek parçası satıyor, matbaası var, memur... Hangi biri işini gideceği yere götürebilir?

O halde başka çareler düşünmek lazım.

İstanbul merkezli bir deprem olursa, Allah korusun, diğerlerine benzemez. Ne Gölcük, ne Düzce, ne Erzincan... Yüzbinlerce kayıp verilir. Can kaybının ötesinde, sağ kalanların da durumu bin beter olur.

Yusuf Özaslan''la konuşuyorduk geçen gün. "Büyük bir yağma yaşanır" dedi. "Tam anlamıyla bir talan... Şirinevler yıkılır da Ataköy kalır mı? Yahut kalırsa yüzbinlerce insan, karayolu bağlantıları kesilmiş bir İstanbul''da ne yapar? Marketlere, evlere saldırır..."

Enkaz altında kalanlara yardım gelmesi aylar sürer. Haber verecek televizyon bile kalmaz.

Büyük bir İstanbul depremi, sadece İstanbul''u değil, bütün ülkeyi felç eder.

Eminim ki bu tabloyu yetkililerimiz bizden çok daha detaylı düşünmüşlerdir, düşünüyorlardır, veya en azından düşüneceklerdir.

Yoğurt reklamındaki "Türkiye''nin yoğurdu, bilsen iyi olurdu" sloganını değiştirmenin vaktidir şimdi:

Türkiye''nin depremi,

Bilsen iyi olurdu.

*

Kafiyesi uymadı ama, ne yapalım; anlam kafiyeye baskın çıktı.

Yani, uysa da uymasa da söylemiş olduk bir defa.

Ve devamındaki "Kaymaksız, kaymaklı, light, sarmısaklı" kısmı için şöyle diyebiliriz:

Hasarsız, hasarlı, hafif, ağır hasarlı...

Zira bizim dekoltemiz de çok farklı.

Kızılay''ın, 17 Ağustos depreminde ortaya çıkan hantal yapısı, ihmalleri çok tepki çekmişti. Bir kişi bile çıkıp destek vermedi Kızılay yönetimine.

Sonunda Kemal Demir başkanlıktan ayrıldı, ardından bütün yönetim...

Düzce depreminde görüldü ki, Kızılay, yöneticileri olmadan daha iyi çalışıyor.

Bu durumdan bir sonuç çıkarabilir miyiz dersiniz, ülke geneline dair?

Tramvayda delikanlının biri yanındakine soruyor:"Adnan Oktar Babuna hakkında ne düşünüyorsun?" Öteki de soruya yakışan bir cevap veriyor: "Kanseri yendikten sonra çiftlik kurmuş." Birisinin şaka yapmadığını sanıyorum ama hangisi, bilemiyorum.

Gazetelerde, televizyonlarda bir haber yer aldı Düzce depreminin olduğu gün:

"Baba düştü"

Cumhurbaşkanı Demirel''in ayağı merdivenlere takılmış ve düşmüş. Hemen kalkıp "Bir şey yok, bir şey yok" diye etrafta bulunanları sakinleştirmiş. Fakat basın bu işi vakit geçirmeden haber yapınca, herkes duymuş oldu. Aslında bu tür haberlere nezaketen yer verilmemesi gerekir.

İnsanlık hali... Sizin hiç ayağınız kaymadı mı?

Biri çıkar yanlış anlar sonra... O koltuğa oturmaya hevesli kaç kişi var, bilmiyor musunuz?

Prof. Işıkara emekli olursa, yerine kimin geçeceğini buldum: Oğuz Haksever.

Pantalona bir askı takar ve biraz da öne doğru eğilirse, tamam demektir.

(Beyler, lütfen alınmayın, ikinizi de seviyoruz. Siz bizim deprem uzmanlarımızsınız.)

Tam elli yıl öncesinden bir nükte... Rıfat Ilgaz''ın çıkardığı Hür Marko Paşa gazetesinin "Dert dinleme" köşesine bir okuyucu mektup yazmış. Yıl 1949.

- Türkçe''den ikmale kaldım, ne yapayım?

Marko Paşa cevap veriyor:

- Çare yok, Türkçe''nin düzelmesini bekleyeceksin.

*

Eğer okuyucu o tavsiyeye uyduysa, hâlâ beklemeye devam ediyor olmalı. Zaten sonradan, "ikmale kalma"nın adı da değişti; "beklemeye kalmak" deniyor artık.

Bekle bekleyebildiğin kadar!

- Kısmetse görüşürüz...

- Allah izin verirse buluşuruz... türünden randevular için söylenen sözlere son zamanda bir yenisi eklendi:

- Deprem olmazsa...