Parçalanmaz, yekpâre bir devletin en üst taraflarından bir yetkili bazen öylesine bir laf eder... Öylesine dedik ya, sıradan, "herhangi bir" laftır o.
Ama öyle bir yankı bulur ki... Ufak bir kıyamet kopar adeta. Herkes o lakırdıyı konuşur. Teviller, tahrikler, tashihler... Şöyle dediydi, böyle dediydi... Şunu demek istedi, bunu demek istemedi... Doğruydu-yanlıştı... Denirdi-denmezdi...
Bazen de gayet önemli laflar eder aynı kişi. Ağırlığı olan, derinliği olan... Fakat ne hikmetse kimseden çıt çıkmaz. Arada kaynar gider. Farkına varılmaz, önemsenmez, unutulur.
İşte bu sefer, birinci tarife uygun bir şey oldu. Demirel "Devlet bazen rutinin dışına çıkar" dedi ve patırtı başladı. Halbuki lafın baş tarafında "Devletin yüksek menfaatleri sözkonusu olduğu zaman" diye bir cümle var ve sonrasında ise "Kanunların dışına çıkmadan" kaydı.
Kimisi aldı o rutinin dışına çıkmayı, evirdi, çevirdi ve "kanun" haline soktu. Oldu size yeni bir cümle: "Devlet bazen kanunların dışına çıkar". Haydi bakalım, gel çık içinden. "Rutin" kanun mu demek? Değil. Ne öyleyse? Gelin sözlüğe bakalım...
Rutin: Alışkanlık şeklinde yapılan, sıradan; şahsî buluşa dayanmayan.
Görülüyor ki rutin, kanun anlamına gelmiyor.
Fred''in son notu
Yaşlı Fred efendi, hastaneye kaldırılmış. Aile dindar; papazı da kendilerine eşlik etmesi ve gereği halinde görevini yapması için yanlarında götürmüşler.
Papaz ve aile efradı yatağın etrafında beklerken, Fred''in durumu aniden kötüleşmiş. Yatağından doğrularak, el kol işaretleri ile bir şeyler anlatmaya çalışmış...
Papaz, bakmış ki adam konuşamıyor, bir kâğıt-kalem uzatmış gayet anlayışlı bir şekilde.
Fred, titreyen elleriyle hızlı hızlı bir şeyler yazıp kâğıdı papaza uzatmış ve âniden ölmüş.
Papaz, böyle acılı bir anda yazılanları okumanın doğru olmayacağını düşünerek, kâğıdı cebine sokmuş.
Fred''in cenazesi sırasında kâğıdı hatırlamış. Gömüldükten sonra, Aziz Peder, ileri çıkarak "Sevgili Fred, ölmeden hemen önce benden kağıt-kalem istemiş ve birşeyler yazmıştı. Zamanı uygun olmadığı için o anda bakamadım. Şimdi hepinizin önünde bu notu okumak istiyorum" demiş ve cebinden kâğıdı çıkararak yüksek sesle okumuş:
- Lütfen bir adım yana çekil, oksijen hortumuma basıyorsun.
Utançtan kurtulmanın yolu
Halk tabakasının ilk defa eski Yunan ve Roma''da bugünküne benzer bazı demokratik haklar elde ettiği bilinir. Halk politik etkinliklere katılır, düşüncelerini açıklayabilirdi. O dönemde birçok hatip türemişti. Bunların en büyüklerinden biri olan Antistenos, bir gün Atinalılar''a şöyle seslenmiş:
- Ey Atinalılar, hiç vakit kaybetmeden bütün eşeklerin "at" olduğunu ilan edelim...
Kalabalık biraz hayret, biraz merakla sormuş:
- Ne yararı olacak bunun?
- Hiç değilse eşekler tarafından idare edilmek utancından kurtulmuş oluruz.
İsmail Özcan, (Tarihten Günümüze Espri ve Fıkralarıyla Ünlüler)
Çet dili
Chat sohbetlerinde çok kullanılan kısaltmaların ve işaretlerin anlamını sunuyoruz. İlginize, bilginize...
:-) Gülüyorum (Ençok kullanılan smiley karakteridir.)
:) Gülüyorum (Ama burnumu çizmeyi unuttum.) [Anlamsız geldiyse, kafanızı yan çevirip bakmayı deneyin.]
:@ Nasıl yani?
:( Üzgünüm (Üstelik yine burunsuz.)
.-( Pek mutlu değilim.
8-) Gözlük kullanıyorum.
8:-) Güzlüğü kafama taktım. (Yan baktığı halde, yine anlamayan varsa, bundan sonrasını okumasa da olur.)
:-() Bıyığım var.
:''-( Sonunda beni de ağlattın.
=:-) Kirpi saçlarım var.
O:-) Ben bir meleğim.
:-D Gülüyorum.
:-X Dudaklarım mühürlü.
C=:-) İyi yemek yaparım.
:-o Yapma yaw.
@:-( Kıvırcık saçlarım var.
X-( Öldüm.
@}>-''-,''-, Gül.
u (you) sen.
4u (For you) Senin için.
SYL (See You Later) Sonra görüşürüz.
IMO (In My Opinion) Bence...
BTW (By The Way) Bu arada...
NRN (No Reply necessary) Cevap yazmana gerek yok.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.