Tuna kıyısında bir iz gördüm Osman Paşa"dan

Tuna kenarında bir otelde konakladık. Karşı kıyı Romanya. Nehirden yük ve yolcu gemileri geçiyor.

Yanımızda Edirne Valisi Balkanlar Danışmanı Fahri Tuna, önümüzde akıp giden gerçek Tuna.

''Akmam'' dememiş…

Hem de öyle bir akmış ki kıyılarını sel almış.

Görevliler taşkınla gelen çamurları temizlemekle meşgul.

Bizim Tuna Nehri ile özel bir hukukumuz vardır.

Hepimizin kalbinde bu nehrin özel bir yeri olduğuna eminim.

Sakarya''nın Fırat''ın kardeşidir; öyle biliriz.

*

Çok güzel saz çalan iki gençle tanıştık.

Ekip kurmuşlar, çocuklarla birlikte türkülere çalışmışlar.

''Şu ömrümde bir kerecik olsun Türkiye''yi göreyim'' sözünü burada çok kişiden duymak mümkün.

Onlar da söyledi.

Bazıları sıkça gidip geliyor olsa da hiç görmemiş olanların yüzünde hasret iz bırakmış.

Asıl adı Kızılburun olan Ruyno Köyünden o iki kardeşin isimlerini özellikle belirtmek isterim.

Seyhan Mahmut ve Ceyhan Mahmut.

Davet ettik, on beş kişilik ekiple kısmet olursa gelecekler, Edirne, İstanbul, Bursa, Çanakkale dolaşacaklar ve türküler söyleyecekler.

*

Türk köylerini dolaşmak, o köylerdeki insanlarla sohbet etmek bize büyük moral kazandırdı.

Sınır tanımayan gönüllerin kaynaşmasıyla, bir süre için sorunları unuttuk, dertleri tasaları aklımızdan çıkardık.

Dil aynı, din aynı, gelenek görenek aynı, gönül aynı, ülkü aynı.

Tuz ekmek hakkı bilenlerle, misafiri baş tacı edenlerle kucaklaşınca, tasa mı kalır insanda?

Ah bir de gözlerimiz niye doldu onu anlatabilsem.

*

Okullarda Türkçe dersi zaman içinde azaltılmış.

1992''de 135 bin öğrenci tercih ederken, bu sayı şimdilerde 7 bin civarında.

İşte bu önemli bir sıkıntı.

Çocukların çoğu üniversite okumak konusunda tereddütlü ve karamsar.

İki soru var: Niye ve nasıl?

İşsizlik artış gösteriyor.

Avrupa Birliği''ne girdikten sonra gençlerin çoğu AB ülkelerine çalışmaya gitmeyi tercih etmekte.

*

Türk dizilerinin buradaki etkisini görünce, inanır mısınız Hürrem''i bile sevdim.

Bu konu üzerinde önemle durup, ayrıntılı bakmak gerekir.

Bulgarların da o dizileri merakla takip ettiklerini ve Türkiye hakkında olumlu kanaat geliştirdiklerini gördük.

*

''Ben çocukken'' dedi bir kardeşimiz, ''annemden hiç mümkün olmayan bir şey istediğimde şöyle söylerdi: Anca gidersin Edirne''ye.''

O zamanlar imkânsız olan bir şeyi ifade etmek için ''Edirne''ye gitmek'' tabiri kullanılırmış.

Artık öyle değil çok şükür.

Gitmek de kolay, gelmek de.

*

''Türkiye ne kadar güçlü olursa, biz burada o kadar güçlü oluruz. Ne kadar sağlam olursa, biz o kadar sağlam.

Buradan bakınca Türkiye dev bir ülke.''

Türk köylerinde en çok söylenen sözler bu şekilde.

Bir öğretmen şöyle söyledi: ''Her ne olursan ol, bir ülkede azınlık olma. Neler yaşadık biz, neler!''

*

Tuna kıyısında bir iz gördüm.

Şanı büyük Osman Paşa''nın atının nal izi gibi geldi.

Ve bir at vardı kıyıda otlayan.

Başını kaldırıp baktı, göz göze geldik, mahzundu.

Belki o da o atın torunudur, kim bilir?

*

Bugün Rusçuk''tayız.

İstikamet Pilevne, Veliko Tırnova, Kırcaali…

Bakalım yol neler gösterecek.

Köyler bizi bekler.

Gecikirsek ayıp olur, arayıp ''Nerede kaldınız'' diye sitem ederlerse mahcup oluruz.

Unutmadan belirteyim, buradaki kardeşlerimizin size selâmı var.

''Bizi unutmayın, daha çok gelin'' diyorlar.