Cumhuriyet Bayramında Cuma Hutbesi

Cumhuriyet. İnsanlık tarihinin en fazla darbe yemiş, ağızlarda en ziyade sakız olmuş mefhumlarından biri. Bunda hürriyet, eşitlik, kardeşlik sloganlarıyla monarşiyi yıkıp yerine bir cumhuriyet rejimi kuran, ancak bu rejimi binlerce insanın kanına girecek bir diktatörlüğe çeviren Fransız ihtilalinin suçu oldukça fazla olsa gerekir. Bugün cumhuriyet, Fransa''dan Rusya''ya, Türkiye''den Libya''ya, Çin''den Şili''ye uzanan garip bir çeşninin ortak niteliği olarak karşımıza çıkıyor. Cumhuriyet, özellikle geri kalmış ülkeler için modern dünyada meşruiyet kazanmanın en kolay yolu gibi algılanıyor. Cumhuriyet rejimi, meşruiyetini bu yüzden çoğu ülkede kendi halkından değil, Batıyla ilişkili endişelerden alıyor.

Bu kervana dün cumhuriyetini ilan edişini 76. kez kutlayan Türkiye de dahil ne yazık ki. Türkiye Cumhuriyeti meşruiyetini, yetmiş beş yıldır halktan değil, varlık sebebine karşı yetişen en ciddi tehdidi kendi cumhurunda gören bir rejim anlayışından almaya kalkışıyor. Haliyle kutlamaların arifesinde rejimi koruma bahanesiyle halkının bir kısmını mağdur edebiliyor. Bir kısmını yok sayıyor, bir kısmını yargısız infaza kurban ediyor, gazetesini basıyor, hakimini sürgün ediyor, öğrencisini yerlerde sürüyor, aydınını hapislerde çürütüyor.

Ve işin en garip tarafı, din ile dünya işini ayırt etmekle övünen laisist propagandasına rağmen, cumhuriyet kutlamaları Cuma gününe denk geldiği için, cami cemaatının namazına karışabiliyor ve vaizin eline İslamía cumhuriyet rejimini övdüren bir vaaz sıkıştırabiliyor. Merak ediyorum, Diyanet İşleri Başkanlığıína o gün vereceği vaaz konusunda bir baskı mı yapılıyor? Yoksa bazıları kraldan fazla kralcı kesilip ağabeylerine yaranmak için mi ellerinde bez, bu tip yıkama yağlama faaliyetlerine girişiyorlar?

Neymiş efendim, İslamída şura esasmış. Bu da cumhuriyet rejiminin faziletini gösterirmiş. Düşünüyorum da biz, hazretlerden daha lâiğiz herhalde. Ne yani şura, monarşi de olamaz mı şimdi. Ya komünizme ne demeli. Osmanlı Devletiínin, şura meclisi olarak icra gören divanı var diye, cumhuriyeti ihdas ettiğini mi kabul edeceğiz?

İslamíın hiçbir devlet modelini empoze etmemiş olduğunu, eminim Diyanetíteki ulema da biliyordur. Zira gerek İslamíın temel kaynakları, gerekse yüzlerce yılın birikimi, bu güzel dinin bu konuda da şekil yerine, öze önem verdiğini ve rejimin şekli yerine, hak, adalet, hukuk gibi bugün ülkemizde esamisi okunmayan mefhumlara vurgu yaptığını gösteriyor.

Haydi hilafete özlem duyanları anladık da, bir rejim olarak cumhuriyete İslamídan bir paye vermek isteyenlere ne demeli?

Cumhuriyetin kendi başına bir fazilet rejimi olmadığını, başta Fransa olmak üzere, Rusya, Çin, Şili, Cezayir ve Irak gibi ülkeler defalarca ispat etti. Cumhuru, cumhuriyetle karşı karşıya getirme huyundan avdet etmedikçe, cumhuriyet bir fazilet rejimi olamaz.

76. yıldönümünde Türkiye Cumhuriyeti, onlarca yıldır yaşadığı bu ikilemi henüz aşamadığının bariz sinyallerini veriyor.