Devlet ve terörizm: Kanlı kardeşler

Devlet ve terörizm. Biri temelde vatandaşlarının huzuru için var olan bir kurum; diğeriyse kendi siyasi amaçlarını tesis etmek için aynı vatandaşların huzurunu bozmak gayesiyle şiddet kullanmaktan çekinmeyen ve asıl hedefi devlet olan bir teşkilatlanma.

Ancak gerçek hayatta devlet ve terörizm, her zaman yukarıdaki teorik tanımda oldukları kadar uç noktalarda durmuyor. İnsanoğlunun icat ettiği en devasa mekanizmalardan biri olan devlet, bir güç temerküz merkezi olarak zamanla vatandaşlarının huzurunu temin dışında, kendi varlık sebepleri adına yaşayan kanlı, canlı bir varlık. Kendilerine ait güdüleri ve çıkarları olan binlerce kişi ve kurumdan oluşan ve bu yüzden de tek bir tutarlı karar mekanizmasına sahip olmayan bir organizma bu. Haliyle bu organizma içinde, zaman zaman devletin, terörü kendi çıkarları için kullanabildiği merkezler oluşabilmekte. Bazen bu merkezlerin çabaları, terörizmi devletin bir politikası dahi yapabilmekte.

Terörizmden onlarca yıldır çekmiş, üstelik güçlü devlet geleneğine sahip bir ülkenin vatandaşı olarak Türkiye''den bahsetmeyeceğiz bu yazıda. Ne 12 Eylül öncesi anarşisinden ve 12 Eylülle birlikte bunların bir anda kesilmesinden, ne PKK, kontr-gerilla ve uyuşturucu trafiği üçgeninden, ne bazılarının terörü kendi ikballeri için kullanmalarından, ne de devlet içindeki bazı odakların terörü mazeret göstererek vatandaş üzerinde oluşturduğu denetim ve baskılardan söz edeceğiz. Hürriyetten uzak bir seçim öncesinin yasaklı sıkıyönetim günlerini yaşıyoruz ne de olsa. Kimsenin oyunu etkilemek gibi bir niyetimiz yok.

Hem zaten 19 Nisan günü, sadece seçim sonrası sevinç ve şoku bir arada yaşayacak olan Türkler için anlamlı değil ki. 19 Nisan, ABD''nin Oklahama City''sinde yaşanan terör eyleminin yıldönümü. Bundan dört yıl önce bu bahar günü, sabah saat 9''da tarım ilaçlarından imal edildiği anlaşılan bombalarla yüklü bir kamyon, şehrin merkezindeki Federal binayı yerle bir etmiş, aralarında binanın kreşinde bırakılan çocukların da bulunduğu 168 kişinin ölmesine sebep olmuştu. Olaydan ilk olarak, bizde de olduğu gibi, "İslamcı köktenciler" sorumlu tutulmuş, ama çok geçmeden faillerin, sarı saçlı, mavi gözlü Anglosakson beyazların oluşturduğu ırkçı terör örgütünün üyeleri olduğu anlaşılmıştı.

ABD, Oklahama City bombalama eylemini bahane ederek, pek çok ABD vatandaşının temel olarak addettiği bazı hak ve özgürlükleri ayaklar altına alan bir anti-terör kanunu çıkarttı. Bu kanunun gerekçesi, Soğuk Savaş sonrası ayağa düşen silah piyasasında en ileri toplu imha teknolojilerinin bile terör gruplarının eline geçebileceğiydi. Oysa Oklahama''nın bombalanmasında kullanılan patlayıcılar, sıradan tarım ilaçlarından imal edilmişti. Yoksa derin devlet, terörü kullanarak bireysel özgürlükler sınırını mı daraltmaya niyetleniyordu? Terörü bastırabilecek bir devlet yapılanması, bireysel özgürlüklerin devlet tarafından istendiği zaman çiğnenebileceği bir ortamı mı gerektiriyordu? Gol bir.

ABD''nin terör tarihindeki bir ikinci önemli gelişme de, geçen sene Kenya ve Tanzanya''da ABD büyükelçiliklerine yapılan bombalı saldırılarda yaşanmıştı. Hatırlanacağı üzere, aynı gün gerçekleşen söz konusu olaylarda toplam 220 kişi ölmüş, Monica skandalından bunalan Clinton da cevap mahiyetinde Sudan ve Afganistan''ı bombalamıştı. Dışişleri Bakanı Madeleine Albright, kongreye sunulan raporun açılış konuşmasında, "teröristlerin peşinden gitmek için her türlü dış politika aracını kullanmaya hazırız" demişti. Anlaşılan her türlü dış politika aracını kullanmak için teröristler iyi bir malzemeydi. ABD, bugün dünyanın herhangi bir yerleşim birimine gece yarısı saldırı düzenleyebiliyorsa, bunda "terörizm"in payı oldukça yüksektir. Gol iki.

Bunları, CIA''nin uyuşturucu trafiğini denetliyor olması gibi daha önce söz konusu ettiğimiz bazı enteresan dipnotlarla birleştirince, devlet ve terörizmi kanlı bıçaklı iki kardeşe benzetmemek elde değil. Tabii ki söz konusu, ABD olunca.