Siyaseten katl

Hikmet-i hükümetten sual olunmaz. Biz büyüklerimizden böyle gördük, böyle belledik. Biz bu yüzden İskilipli Atıf Hoca gibi nice alim ve vatanperverin idamına sessiz kaldık. Kimin şeriatı olduğunu sormaksızın şeriatın kestiği parmak acımaz dedik ve Adnan Menderes, Hasan Polatkan, Fatin Rüştü Zorlu''nun darağacından sallanan siluetlerini ebediyyen içimize gömdük. Bugün bebek katiline çok gördüğümüz idamı, küçük yaşta kandırılmış anarşist gençlerimiz için az bile bulduk, onların ellerine silah tutuşturan beyinleri başımıza taç ederek. Libya''da, Cezayir''de ve Filistin''de bağımsızlık savaşı verdikleri için sömürgeci Batılılar''ca ve onların işbirlikçilerince idam edilenlere değil, Lübnanlı ve Yemenli teröristlerce öldürülen Batılılar''a üzüldük, hep aynı sebepten.

Siyaseten katle alışmış bir milletin evlatlarıyız. Orta Asya''dan başlar bizim hikmet-i hükümete olan zaafımız. Hikmet-i hükümetin, neden hep birilerini yok etmek için var olduğunu sormayız. Neden hep derdimize tercüman olanlar nasiplenir bu hikmetten, bilmeyiz. Girit''ten yeteri kadar cariye getirmedi diye boynunu vurdurduğu paşanın cesedini görünce, "Ne güzel de elma yanakları varmış, yazık oldu" diye hayıflanan bir "deli" sultanın reayasının neslindeniz ne de olsa.

Susmak altındır bizde, sual edepsizlik. Haddimizi aşarak soru sormayacağız bu yüzden ne Nuh Mete Yüksel''e, ne Vural Savaş''a, ne de daha derinde yaşayanlara. Dillendirmeyeceğiz size, idam sehpasında bundan sonra Erbakan''ı, Asiltürk''ü ve Kazan''ı gördüğümüzde içimizde hissedeceğimiz infiali. Vatandaşın görevi boyun eğmekse, biz de sessiz sedasız boğarız damarlarımızdan taşan hiddeti.

Hem öyle ya, mazlum sayılmaz ne de olsa derin devletin ezdiği. Mazlum sayılmaz, Anadolu''nun yükselen sermayesini temsil eden bir başka mahkum Erol Yarar. Uyuşturucu, terör ve fuhuş üçgenine takılıp kalmış gençliğin elinden tutmaya gayret etmiş biri değil nasıl olsa Milli Gençlik Vakfı''nın eski Başkanı Nevzat Laleli. Tayyip Erdoğan, ne solcuydu insan haklarını hak edecek kadar, ne de mahirdi Şişli''nin bayan belediye başkanı kadar. İdam kaldırılmadan, demokratikleşme ve insan hakları gelmeden, alelacele asılacak son insanlardı bunlar. Yakışırdı 28 Şubat''a böyle ayaküstü birkaç kurban.

Siyaseten katl, bizde Orta Asya''dan kalma bir gelenek. Bizde yönetici unsur, adı ister hakan, ister sultan, isterse derin devlet olsun, hakimiyet konusunda hiçbir rakip tanımadığından, demokrasi, alternatif düşünce, tevil farkı ve muhalefet namına bugüne kadar ortaya konulan her bir şey, bir süs, bir dolgu malzemesinden öteye gidememiştir. "Haddini aşmak", rejimin müsaade ettiği alanın dışına taşmaktır. Hikmet-i hükümete de, bu haddin nerede başlayıp, nerede bittiğini tayin etmek düşer.

Hikmet-i hükümet, çağdaş Türkiye Cumhuriyeti''nde, bugün her zamankinden daha büyük bir tabu. Gerek siyaset, gerek ekonomi olsun, rejimin kendince hayati saydığı alanların her birinde, yine kendince tanımladığı sınırların ötesini tartışmak, sorgulamak, buralarda değişiklik talep etmek ve alternatif yapılanmalara gitmek, rejime karşı işlenmiş en büyük cürümdür ve geçmişten bugüne cezası hep idam olagelmiştir.

"Anayasal düzeni yıkmaya teşebbüs" diye tavsif edilen suç, zamanında idam fermanlarında geçen "kıyam ve şakavete ictisar" deyimine ne kadar da benziyor.