Yorgun bırakılan bayramlar

Demek ki, huzur bize batıyormuş. Demek ki, Kurban Bayramı kurbancıların korkulu rüyası olan Türk Hava Kurumu olmadan da idrak edilebiliyormuş. Geçen sene, ülkenin içinde bulunduğu şubat havasının bu gibilere verdiği yersiz cesaretle, dinî duyguların hep karşısında olduğu bilinen Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği dahi, inananların bu senelik ibadeti üzerine akbabalar misali üşüşmüşlerdi.

Hazretlerin bu tavrı, belirli bir sindirme harekatından destek bulduğu için, meşru ve cebri bir hal almıştı. Paraşüt Okulu talebesi veya Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği rozeti taşıyan herhangi bir vatandaş, bu yetkiden hareketle yanına kolluk kuvvetlerini takabiliyor ve halkın bir bölümünü, ülkeyi yönetenler adına rencide edebiliyordu. Bize Hitler Almanyası''nda azınlıkların ve solcuların üzerine salınan genç Nazi izcilerini hatırlatmıştı bu girişim:

"Postal, posta işte bu zamanlarda karışır. Değişen uluslararası konjonktür, ülke içindeki gelir dağılımının yön değiştirmesi, vatandaş kitlesinin taleplerinde ısrarcılaşması ve ortadakilerin bilinçlenmesi gibi her türlü değişiklik, sistemin kendisine yeniden bir çekidüzen vermesiyle sonuçlanabilir. Bu dönemlerde yeni düşmanlar icat edilir ve bu suni düşmanlar sayesinde bütün sınıflar elden geçirilir.

Elden geçirildiğimiz şu günlerde, postumuzdan geçinen postallılara postu kolay kaptırmayın diyerek Bayramınızı tebrik etmekten başka bir şey gelmiyor elimizden."

Geçen sene böyle yazmış ve bu yazımız, birisince savcılığa intikal ettirilmişti. Değişen iç ve dış dinamikler karşısında Türkiye''deki kurulu düzenin kendisini yenileyemediğinden, sistemin kaskatı bir şekilde idame ettirilmesinden medet umanların değişimi temsil edenleri baskı altına aldıklarından ve bu şekilde oluşturulan puslu ortamda türlü menfaat gruplaşmalarının parsa toplamaya çıktığından dem vurmuştuk o yazımızda.

Bu bayramki gevşeme, sistem içi gerginliğin atlatılmış olduğunu mu gösterir acaba? Yoksa, bilinçli veya bilinçsiz bir şekilde yorma egzersizleri mi yapılıyor? Malumunuz, metal bir parça çubuğu elinizle kuvvet kullanarak kıramazsınız. Diğer yandan aynı çubuğu bir sağa, bir sola zorlayarak kısa esnemeler sağlayabilirseniz, bir müddet sonra metal, mühendislerin tabiriyle "yorulacak" ve kopacaktır. Çoğu toplumsal esneme ve germe hareketi de benzer bir sonuç doğurur. Belli aralıklarla nükseden baskı ve müteakip gevşeme taktikleri, uzun süreli baskıların "alıştıramadığı" toplum mühendisliği tasarımlarını, çok daha kısa dönemde yerli yerine oturtabilir.

Menfaatlerini, değişime karşı koyan bir sistemin devamında bulanların, bundan böyle değişimle hesaplaşma yöntemlerini iyi tahlil etmek gerekir. Değişim denen şey, iyi veya kötü, olması mukadder bir vakıadır. Bu meyanda, sistemin katı bir şekilde direnmesi mümkün değildir. Doğrudan zorbalık devrinin geçmişte kaldığından bahsediyorlar. Eğer bu doğruysa, o zaman toplum mühendislerinin, söz konusu değişimi sisteme zarar vermeden değiştirecek, entegre edecek ve emecek yeni mekanizmalara ihtiyaçları olacaktır.

Uluslararası sistemin akıllı oyuncularıyla ahmak oyuncuları arasındaki fark burada yatmaktadır. Bugün bütün dünyada yükselen değer din ve özgürlükler ise, eski sistemin usta oyuncuları, belki de ahmak oyuncuları da kurban etmekten çekinmeyecekler, kendi menfaatlerini azamide tutan politikalar üretmekten de geri durmayacaklar.

Yarın yükselen din İslam ve uluslararası sistemin akıllı oyuncuları ile ahmak oyuncuları arasındaki farkı, daha teferruatlı ele almaya çalışacağız.

Gelecek adına fazla hayalperest olmanın bir anlamı yok şüphesiz, ama yine de baskılarla zedelenen uhrevi hayatımızı yeniden yeşillendirmek için, bu mübarek bayram günlerini bir vesile kılalım. Kader gibi gözüken, alınyazımız olmak zorunda değil. İltica, yalnız despotların da rabbi olan Allah''adır.