Demokrasi çok zor zenaat

Genelkurmay Başkanı Hüseyin Kıvrıkoğlu''nun "312 kalkmasın... Seçimler de ertelenmesin" şeklinde özetlenebilecek sözleri, siyasete bomba gibi olmasa da beklenen etkiyi yapacak şiddette düştü. O kadar ki, ilk anda kimse "Gündemde olan zaten 312''nin kaldırılması değil sadece değiştirilmesidir" bile diyemedi. Önceki geceye kadar, hemen herkesin gündemdeki konular hakkında zayıf da olsa bazı tahminleri bulunurken şimdi bu tablo büyük ölçüde dağılmış görünüyor. "Lider sultası"na karşı yola çıkanlar, fizibilite eksikliği nedeniyle yani daha büyük bir "sulta"nın devreye girebileceği hesabının yapılmamış olması yüzünden şimdi duraklama devrine girmişlerdir.

Önce, şunu tesbit etmek lazım ki, Org. Kıvrıkoğlu 312. maddeye sahip çıkarak büyük bir risk de almış oldu. Çünkü, bu maddenin eşitliğe ve hukukun temel ilkelerine aykırı olarak nasıl kullanıldığı daha beş gün önce Meclis kürsüsünde itiraf ve teyid edilmişti. Kıvrıkoğlu gibi hemen her kesimin olumlu bulduğu ve üslubuyla kısa sürede kendisini farkettiren bir komutanın; Türk demokrasisinin en önemli problemlerinden birisi olan 312. Madde karşısında ihsas-ı rey etmesi şık olmamıştır. Dün, bu konuda görüş belirten parti sözcülerinin açıklamayı ya baştan reddetmeleri ya da "kişisel görüş" diyerek sınırlama eğilimi göstermeleri de bunu gösteriyor. Cindoruk, "Seçimin ertelenmesi değil, yapılması kaos yaratır... Bırakalım kararı Meclis versin" diyor. Fazilet''li Şener de "seçimle ilgili kararı Meclis verir" demektedir. Kıvrıkoğlu''nun sözlerini yine de 28 Şubat''ın heyecanlı günleri ile kıyaslandığında bu açıklamanın makul olduğunu da kabul etmek lazım.

Makul olmayan, Meclis''teki anayasal girişimi "sivil darbe" olarak tanımlayan Başbakan Ecevit''in bu sözlerden güç alarak dün sabah saatlerinde keyifle "Seçimlerin iptali artık gündemden kalkmıştır... Genelkurmay Başkanı, kamuoyunda çok yaygın olan bu düşünceleri dile getirdi" demesidir. Ecevit, Meclis''in ne olursa olsun kendi işini kendi içinde görme hakkını savunmuş olsa o zaman "darbe" konusundaki hassasiyetine itimat edilebilirdi. Bunu yapmamış aksine, Meclis''teki ap-azınlığı ile ancak 28 Şubat şartlarının başbakan yapabileceği bir politikacı olduğu gibi yine bu şartların devamı ile çıkar birliği içerisinde olduğu göstermiştir.

Meclis''te bundan sonra ne olup olmayacağı önemlidir ancak; Kıvrıkoğlu''nun "kişisel" de olsa bu sözleri; milli iradeye tesir ettiği kadar seçimlerden daha çok seçimlerin ortaya çıkarması muhtemel DSP-ANAP blokuna destek olarak da yorumlanacaktır. Meclis''teki girişime yönelik resmi reaksiyonun temelinde de bu blokun korunması eğiliminin yattığı bir sır değildir. Önümüzdeki günlerde bunun yansımaları daha net bir şekilde görülecektir.

Ancak, konunun Türk demokrasisinin temel çelişkisine tekabül eden asıl önemli yönü önemlidir. Çok önemlidir... Meclis''teki girişime karşı olanlar baştan beri vardı. Karşı çıkma gerekçelerini de özgürce hatta, bu girişimi savunanlarla kıyaslanamayacak kadar geniş imkanlarla ortaya koydular. Bütün aleyhte gerekçelere rağmen Meclis''teki süreç tıkanmamış, anayasal sınırlarda yol almaya devam edilmişti. Her şeye rağmen kesintiye uğramayan bu sürecin Genelkurmay Başkanı''nın tek sözüyle "şak" diye bitmesi düşündürücü değil midir? Umutsuz da olsa Meclis''te verilen demokratikleşme savaşını, Kıvrıkoğlu''nun sözlerinin arkasına sığınarak küçümsemek, "ben bu işin bu noktaya geleceğini, askerin kızacağını söylemiştim" demek ya da demeye getirmek ne kadar demokratça bir tavırdır? "Kaos"u ve "bunalım"ı asker terminolojisiyle tarif etmek hangi özgürlükçü anlayışta vardır?

Ve tekrar aynı soru: Bu saatten sonra, bu "eşitsiz" şartlarda yapılacak seçimler Türkiye''nin aradığı normalleşmeyi, beklediği demokratikleşmeyi sağlayabilecek midir?

Demokrasinin en zayıf mevzisi, Meclis''in Genelkurmay nizamiyesine bakan cephesi oldukça, konuştuğumuz herşey fantastik birer teferruattan ibaret kalmaya mahkumdur.