Fazilet Partisi dün, uzun bir bekleyişin ardından Seçim Beyannamesi''ni açıkladı. Ortaya, daha çok bu partinin yeni yüzünü yansıtan ifadelerle dolu, kapsamlı bir metin çıkmış bulunuyor. Bu metnin seçmene yansıyıp yansımayacağını, ya da seçimlere bir ay kaldığı hesab edilirse buna vakit kalıp kalmadığı bir tartışma konusudur. Ve çok da önemli değildir. Zira, FP''nin seçimlerdeki performansı bu tür beyannameler ve taahhütlerden çok son döneme damgasını vuran olaylar karşısındaki tutumuyla ilgilidir. Sadece son on günün hikayesi bile bu parti için hem avantaj hem de dezavantajlar barındırmaktadır.
Meclis''i toplayan "küskünlere" verdiği destekten dolayı Fazilet Partisi''ne yönelik büyük bir tepkinin örgütlendiği görülüyor. Bütün olup bitenler, bu partinin seçimlerden kaçmak istediği iddiasına indirgenmiş bulunuyor. Ve bundan da yara alacağı varsayımından hareket ediliyor.
Bir kere, Fazilet''in seçimlerden kaçtığı iddiası zayıf kalıyor. Çünkü, Meclis''in toplanmasından sonra bu partinin aldığı pozisyonun, 312.madde ve Siyasi Partiler Kanunu''ndaki değişiklikleri gerçekleştirmek ve bunlar sağlanabildiği takdirde Erbakan ve Erdoğan başta olmak üzere siyasi yasaklı politikacılara yol açabilmek olduğu ortadaydı. Zamanlamasına takılıp, bu teşebbüsü eleştirmek kolaydır ve hemen herkes bu yolu tercih etmiş görünmektedir. Ve artık siyasetin bir pratiği olarak, işin bir tarafında Fazilet Partisi olunca konu bir anda "rejim sorunu"na dönüşmektedir.
Böyle olunca da işin başında, Başbakan Ecevit''in "sivil darbe" diye tanımladığı bu girişime son noktayı, darbe olmasa bile muhtırayı çağrıştıran bir üslupla Genelkurmay Başkanı koyuyor. FP''nin hedeflediği demokratikleşme belki hiç gerçekleşmeyecekti ama, sürecin Genelkurmay Başkanı marifetiyle bitmesi sadece işin seyrini değiştirmekle kalmadı, Fazilet Partisi''nin önerdiği demokratikleşmenin ne denli hayati ve öncelikli olduğunu ortaya koydu.
Bu o kadar önemli bir ihtiyaçtır ki, artık "Bu ülkede askeri hesaba katmadan siyaset yapılamaz" yargısını bile temelden sorgulamanın zamanının geldiğini göstermektedir. Elbette, son iki yılda yaşanan örneklerden sonra askerin bazı konulardaki hassasiyetlerini tahmin etmek bugün artık çok kolaydır. Daha kasım ayında, FP Genel Başkanı Recai Kutan''ın "Askerler bizden memnun" mealindeki sözlerine Genelkurmay''dan gelen resmi "hayır" cevabı da bunu göstermişti. Belli ki, cihet-i askeriye ile FP arasındaki ilişkilerin normalleşmesi zaman alacaktır. Dahası, bu normalleşme sağlanmadan genel normalleşmenin, yani ulusal istikrarın gerçekleşmesi de imkansız görünmektedir. Şu halde, bu yargıdan hareketle 312.madde ve SPK konusundaki "acelecilik"lerinden dolayı FP''yi eleştirmek ve durup dururken gerginlik yaratmakla suçlamak mümkündür. Zaten yapılanın da bu olduğu görülüyor. Ancak, Genelkurmay Başkanı''nın sözleri aslında başlangıçta FP''nin de öngeremediği bir gerçeği ortaya koymuştur. O da, bu seçimlerden hangi sonuç çıkarsa çıksın Türkiye Büyük Millet Meclisi''nin "yasaklı siyasiler"e geri dönüş yolunu açmasının mümkün olmadığıdır. Bir adım ötesi; böyle bir girişime niyetlenmesi halinde 21. dönem Meclisi''nin 20.dönemin başına gelenleri göze alması gerektiğidir. FP, küskünler girişimine katılarak farkında olmadan bu olguyu da test etmiş oldu.
Türkiye, yarın sınırlı da olsa demakratikleşmeye niyetlendiğinde bugünün küskününü, kırgınını arayacak hale gelirse yazık olur.
Siyaset dışı faktörler değil, millet iradesi hesaba katılmadan yapılan siyaset Türkiye''yi 28 Şubat''tan 29 Şubat''a bile götüremez. Fazilet, meydanlarda sadece bunu anlatabilse...
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.