Şimdi bir kez daha düşünmek lazım

Meclis''in olağanüstü toplatılması, gensoru, demokratikleşme yasaları ve seçimlerin tehiri gibi konuları değerlendirirken; zihnimizin nasıl çalıştığını sorgulamak zorundayız. Hareketin ulaştığı düzey ve henüz çok sınırlı da olsa vaadettiği demokratikleşme ihtimali şimdi objektif ve telaşsız bir analizin önemini daha da artırmaktadır. Özellikle, içinde bulunduğumuz sürecin geride bırakılan kilometre taşlarını bir kez daha hatırlamak gerekiyor.

Son seçimlerden bugüne, bu ülkede bir parti kapatıldı ve bu parti son seçimlerde olduğu gibi kapatıldığı gün de birinci partiydi. Bu partinin, iki yıl önce Başbakan olan genel başkanı ise siyasetten uzaklaştırıldı. Ülkenin en büyük şehrinin, başarılıdan daha da başarılı belediye başkanı sadece bir şiir okuduğu için, bugün "ısmarlama" olduğu daha iyi anlaşılan bir kararla ömür boyu siyasi yasaklı hale getirildi. İki hafta içerisinde de cezaevine gönderilecek. Ve malum, başka yasaklar.

Dahası, bu yasaklar ve bu yasakları var eden 28 Şubat süreci üzerinden bugünün en büyük partisi olduğu tahmin edilen Fazilet Partisi de baskı altında tutulmaya devam edildi. Bu partiye karşı savcılardan Cumhurbaşkanı''na kadar devlet katlarında açık bir haksız rekabet uygulandı. Seçimler için son düzlüğe girilirken bile bu süreç kesilmek bir yana baskı "idam" şiddetine kadar ulaştı.

Gitmekte olduğumuz seçimlerin arka planının ve seçmenin bilincinde bu şartların egemen olduğunu unutmamalıyız. Haksız olduğu konusunda demokrat sınıfından herkesin hemfikir olduğu bir parti kapatma kararını; hangi gerekçeyle değiştirilmediği bugün tarafların hepsinin itirafıyla açıkça anlaşılan bir 312. maddenin sonuçları üzerinden gidilecek seçimler bu ülkeye ne yarar sağlayacaktır? Aramakta olduğumuz istikrarı getirmek bir yana onu daha da deforme edeceği belli değil midir?

Sonra... Neden, bu kadar açık bir haksızlığa uğramış bir siyasi harekete ve onun önderlerine haklarını anayasal sınırlar içinde geri alma girişimi çok görülsün? Bir siyasi hareket kendisine yapılan haksızlıklar bu kadar açık bir şekilde kamuoyuna yansımışken; bunları yok sayıp sineye çekerek, kulağının üzerine yatarak, zaten üzerine bir kara gölge gibi serilmiş olan meşruiyet problemini topluma nasıl izah edebilir? Haklarını savunamayan bir parti, kitlelerin en geniş yelpazeye dağılan hak arayışına öncülük edebileceği iddiasına nasıl sahip çıkabilir?

Zayıf hafızalarımızın kurbanı olabilir, Refah Partisi''nin nasıl haksız yere kapatıldığını, Necmettin Erbakan''ın nasıl hukuk dışı yollarla tasfiye edilmeye çalışıldığını unutmuş olabiliriz. Ama, sadece Yıldırım Aktürk''ün açıklamaları bile sürecin geri çevrilmesine yetecek kadar belge ve bilgi ortaya koymaktadır. Sadece bu açıklama bile, 18 Nisan seçimlerin hukuki durumunu tartışılır kılmaya yetmektedir.

Zihin disiplini için bazen, değişik yöntemler kullanmak yararlı olabilir. Mesela, anket gibi. Gerçi; anket yapmak da yayınlamak da yasak ama, bir mini anketin YSK''nın hoşgörüsünü zorlamayacağını düşünüyorum. Yönlendirmeye hakkımız yok. İster "evet"ler ister "hayır"lar fazla çıksın... Yeter ki demokrasi çıksın. Buyurun ankete...

1-) 18 Nisan seçimlerinin, 28 Şubat sürecini bitireceğine inanıyor musunuz?

a) Evet b) Hayır

2-) Son genel seçimlerden bugüne siyasette "doğru" olduğunu düşündüğünüz, demokratikleşme veya normalleşme olarak değerlendirilebilecek bir gelişme hatırlıyor musunuz?

a) Evet b) Hayır

3-) 18 Nisan seçimlerinin bütün partiler açısından eşit şartlarda yapıldığına inanıyor musunuz?

a) Evet b) Hayır

4-) Haksızlığa uğradığına inandığınız insanların, bu hakları geri almak için çalışmaları sizce siyasi ihtiras mıdır?

a) Evet b) Hayır

5-) Siyasi Partiler Kanunu''nun değişmesi, Erbakan''ın, 312. maddenin hafifletilmesi Tayyip Erdoğan''ın kişisel menfaatleri midir?

a) Evet b) Hayır

6-) Bu kanunların, şimdi değişmediği takdirde yeni Meclis''in gündemine alınacağını düşünüyor musunuz?

a) Evet b) Hayır