Ne kadar hukuk, o kadar demokrasi... O kadar da Fazilet

Meclis''in giderek bir demokrasi trajedisine dönüşen oturumlarına son nokta konuldu. Hukuka dayanmayan, gücünü hukukun temel ilkelerinden almayan demokrasimizin 20. dönem parlamentosu giderayak "ölümüne" bir içtüzük kavgasıyla tarihteki yerini aldı. Bu yerin yüz ağartıcı olup olmadığına elbette yine tarih karar verecek. Ancak, üçüncü milenyuma girilirken; tarihçiler ve aslında birer modern tarih yazarı olan gazeteciler kalem oynatırken demokrasiden ve hukuktan vareste tutulamayacakları için bu dönemin sicilinin kabarık olacağı muhakkaktır. Üstelik, delil aramaya da gerek yoktur. Üyelerinin yarıdan fazlası parti değiştirmiş, en büyük partisi kapatılmış olan Meclis dün, son çalışma gününü tamamlarken aynı saatlerde "bağımsız yargı" yeni bir parti kapatma girişimi için son düğmeye basıyordu.

Meclis''in toplanmasına iki saat kala, Ankara DGM Cumhuriyet Savcısı Nuh Mete Yüksel, 2820 sayılı Siyasi Partiler Yasası''na aykırı hareket ettiği gerekçesiyle Fazilet Partisi''nin kapatılması istemiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı''na başvurdu. Savcı, FP''yi RP''nin devamı olmakla itham ediyordu.

Fazilet Partisi''ni kapatmak için meslektaşı Vural Savaş''la epeydir el ele vermiş olan Nuh Mete Yüksel, yine gazete kupürlerinden oluşan bir iddianame hazırlamıştı. Ama, bu kez bir mucize ile karşı karşıya bulunuyorduk. Savaş-Yüksel ikilisi ülkede hukukun nasıl tıkır tıkır çalıştığını gösterircesine aynı anda aynı şeyi düşünmüşlerdi. DGM Savcısı Yüksel''in kapatma istemiyle Yargıtay''a başvurduğu dün öğle saatlerinde işlem çoktan yürümeye başlamıştı bile. Çünkü, Vural Savaş, sabah saatlerinde TBMM''ye başvurmuş ve FP hakkında bilgi toplamaya başlamıştı. Belli ki, FP hakkında kendisine bir başvuru yapılacağını hissetmişti. Tıpkı, daha önce kapattırdığı Refah Partisi''nin savunmasını beklemeden son mütalaasını hazırladığı gibi ve tıpkı Tayyip Erdoğan hakkındaki gerekçeli kararı bir ay öncesinden ayniyle hissettiği gibi.

Hukuk bizde böyle... Aynen demokrasi gibi iyi saatte olsunlara karışmış gidiyor. Yüksel... Savaş... Hukuk... İçtüzük... Hepsi birer sembolden ibaret. Gerçek şu ki rejim, Fazilet Partisi''ni koyacak yer bulmakta zorlanıyor. "Siyasal İslam"lıkla kategorize edilen bu parti, bir türlü meşru siyasal hareket pozisyonuna yükselemiyor. Sürekli olarak siyaset periferisinde fırsat kollayan ve buna zorlanan bir parti görüntüsünden çıkamıyor. En meşru işlemlerde bile FP yok sayılıyor. Sözgelimi, Türkiye üç ay önce sabah akşam hükümet kurma meselesini konuşuyordu, ancak, en büyük gruba sahip olan Fazilet Partisi kendisine hiçbir kombinasyonda yer bulamıyordu. Bugün de öyle...

Ne yaparsa yapsın, Fazilet Partisi''nin el attığı her konu bir anda rejim sorununa dönüşüyor.

İşte, seçimlere bir aydan daha az bir zaman var. FP, iktidara oynayan bir parti olmasına karşın rahatlıkla kapatma davasına muhatap bırakılabiliyor. Tıpkı, iktidarda olduğu dönemde RP''ye kapatma davası açılması gibi. Belli ki, Fazilet bir haftadan beri Meclis''te yapmaya çalıştığını yapmamış olsaydı, bunu hiç gündemine almamış olsaydı bile aynı muameleye maruz kalacaktı. Seçim meydanlarında, kimseye hiçbir şey vaadetmese, Çankaya''ya ve Taksim''e camiden söz etmese, başörtüsü kelimesini ağzına almasa bile yine bu akîbetten kurtulamayacaktı. Kapatılma baskısı bu partinin tepesinde Demokles''in Kılıcı gibi sallanıp duracaktı.

Bu tablo ortaya çıktıktan sonra; 312. maddeyi değiştirmenin, siyasi yasakları kaldırmak için mücadele vermenin ne kadar elzem olduğu bir kez daha anlaşılıyordu ama, mesele zaten buydu. Mesele, hak talep edenin, Fazilet Partisi olmasıydı.

Varak-ı mihri vefayı kim okur kim dinlerdi...