Nureddin! Kardeşim senin için

Bayram... Sevinç var, mutluluk var. Bazen her şey, sanki bir insanın mutluluğu için bir araya gelmişcesine intizam içerisinde sıralanıyor. Bazen de kimilerimiz için mutluluk veren şeyler, kimilerimiz için acıdan başka bir şey olamıyor. Hayat, her insana başka yollar çiziyor; herbirimiz başka bir hayatın insanları olmaktan kurtulamıyoruz. Biraz vakit ayırıp çok değil daha birkaç yıl önce gelecek için neler tasarladığımıza ve hayatın, kaderin, talihin bugün bizleri nerelere doğru savurduğuna bir bakalım. Daha bir çocukken, yüreklerimizde büyüttüğümüz umutlar şimdi neredeler? Ve ne idik, ne olacağız?...

Hayatımda bir Fatma vardı. Annemdi; Hiçbir zaman O''nsuz olabileceğimi düşünemezdim. 11 yıl kadar önce kaybettim annemi. Şimdi, hayatımda başka bir Fatma var. Kızım. O''nsuz da olabileceğimi hiç düşünemiyorum. Hepimiz, eksiksiz ve mükemmel; sevdiklerimizle bir arada uzun bir ömür düşlüyoruz. Ama, hayat ne düşünüyor, kader neler getirecek? Kim bilebilir...

Bayram... Tebrikler var, kartlar geliyor, kartlar gidiyor. "İyi bir bayram... Mutlu bir hayat... Hayırlara vesile..." Bir tanesi, beni ta yüreğimden vuruyor, sarsıyor, sendeletiyor.

"Bismihi Teala,

Aziz ve saygıdeğer kardeşim Mustafa Karaalioğlu.

Esir ve mahzun olarak idrak ettiğimiz mübarek Kurban Bayramınız''ı tebrik eder; bizleri putkıran İbrahim Halilullah''ın izinde İsmaili bir bilinç ve gayretle donatmasını; putsuz ve tağutsuz bir dünyada ve özgür Kudüs''te buluşturmasını Alleh Tebareke ve Teala''dan niyaz eder; selam, saygı ve muhabbetlerimi sunarım.

Kardeşiniz Nureddin Şirin.

Bandırma Cezaevi Kudüs Koğuşu."

Hatırladınız değil mi? Nureddin Şirin''i hukuk demeye bin şahitin lazım olduğu bir sırada, anlamsız bir öfkeye, ölçüsüz bir korkuya feda etmiştik. Normal zamanda olsa, hiçbir şey lazım gelmeyecek bir hassasiyetten dolayı, "konjonktür, irtica, laiklik" gibi laf kalabalıklarının arasında 17,5 evet, onyedibuçuk yıl hapse mahkum edilmişti. Şimdi Bandırma Cezaevi''nde yatıyor. Ne kadar zarif, ne kadar asil ve ne kadar onurlu... Şu, küçük kartta yazdığı duaya "amin" dememek mümkün mü? Hangimizin duası değil bu? Ama, bu dua onu cezaevine gönderirken, biz "şanslı" insanları dışarıda tutuyor. Ceberrut hukuk piyangosu Nureddin''e çarpıyor. O''na verilen ceza da biz dışarıdakilere, hepimize bir gözdağı oluyor.

Böyle bir şey olabilir mi?

Bir gazeteci, bir düşünce adamı... Ortada eylem yok, söylem bile yok. Ama, ömrünün en güzel yıllarını cezaevinde geçirmeye mahkum ediliyor. Ve biz dışarıdakiler, birkaç "ah-vah"tan sonra şimdi O''nu bir bayram tebriğiyle hatırlıyoruz. Köşelerimizde düşünceye özgürlük nutukları atıyor, sonra da sözü "durum hassas"a getirip, "bugün olmazsa yarın" avuntusuyla geçinip gidiyoruz.

Buna hakkımız yok. Bu vebali taşıyamayız.

Nureddin Şirin''e verilen ceza kaldırılana kadar, bu hukuk cinayetini bütün dünyaya anlatmak, hem kendimizin hem de başkalarının rahatını kaçırmak zorundayız.

Dün, Nureddin''in başına gelenin bugün, yarın hepimizin başına gelebileceğini akıldan çıkarmamalıyız.

Nureddin''i unutursak, nutuklarımıza hapsettiğimiz düşünce özgürlüğünü, hukuku ve insan haklarını da unutmalıyız.

Sevgili kardeşim. Sana ve hayata giderek daha çok borçlanıyoruz ama ödeyemiyoruz: Hakkını helal et. Seninle birlikte, Kudüs Koğuşu''ndaki bütün dostlara hayırlı bayramlar diliyorum.

Nureddin, bu son acılı bayramımız olur İnşaallah!