İktidar savaşını hizmet yarışına dönüştürmek

Sağduyudan uzaklaşan bir yönetim, hizmet yarışından daha çok bir iktidar savaşına döşünür. İktidar sorununu değişik boyutlarıyla araştıran Adolf A. Berle''nin vurguladığı gibi: “Çoğunluk tarafından benimsenmeyen fikir ve ideallere dayanmayan bir iktidar, asla uzun ömürlü olamaz”. İster Doğu''da, ister Batı''da olsun, bütün iktidarlar, adil yönetimleriyle ayakta kalırlar.

Dünyanın neresinde olursa olsun, mutlak iktidar peşinde koşanlar, güçlerini kan dökerek koruyan “Çağdaş Machbeth”ler olmaktan kurtulamazlar. Yezid ve Machbeth''i akıl almaz boyutlarda kan dökmeye zorlayan, onlardaki doymaz bilmez iktidar tutkusudur. Tarihin her döneminde dayatmacı iktidarlar, kan dökerek ayakta kalmışlardır. Dünya tarihi, kanla beslenen, kısa ömürlü, dehşet saçan iktidarlarla doludur.

Müslümanlarda iktidar olma yarışı Hz. Osman''ın isyancılar tarafından öldürülmesiyle başlar, Hz. Ali ve Şam Valisi Muaviye arasındaki savaşla doruk noktasına ulaşır. Cemel olayı ve Sıffin savaşı, ilk müslümanların önde gelenlerini, savaş alanlarında karşı karşıya getiren, acı olayların başlarında gelirler. “On Muharrem” gününde, Hz. Hüseyin ve yakınlarının Kerbela''da Yezid yanlılarınca kılıçtan geçirilmeleri, iktidar savaşlarının en akıl durdurucusu ve en kanlısıdır.

Hz. Peygamberin ilk iki halifesi Hz. Ebubekir ve Hz. Ömer, iktidarın peşinden koşmadılar, iktidar onların peşlerinden koştu. Bunun için, onların yönetimleri adil ve erdemli yönetimlerin, eşsiz ve erişilmez örnekleri oldular. Hz. Ömer döneminde, ülke zekat verecek yoksul kalmayacak kadar büyük bir zenginliğe ulaştı. Sezai Karakoç, Hz. Osman dönemindeki olaylarla ulaşılan zenginlik arasında bir bağ olabileceğini düşünür. Paylaşılacak zenginlik arttıkça, iktidar savaşı hızlanır.

Dünyanın her yerinde, iktidarların ömürleri, görünen akıl dünyasıyla, görünmeyen gönül dünyasını, eşsiz bir uyum ve düzen içinde bütünleştirmelerine bağlıdır. Her iktidar, sağlıklı bir dünya görüşü ve adil bir yönetimle uzun ömürlü ve kalıcı olur. Akıl ve gönül zenginliklerini besleyen dünya görüşleri, baskı altına alınabilirler. Ancak hiçbir zaman yok edilemezler. Düşünenler öldürülür, düşünceleri öldürülemez.

Sürekli iktidar peşinde koşanlar, erdemli, düşünen ve düşüncelerini korkusuzca açıklayan aydınlardan hoşlanmazlar. Düşüncelerini savunan aydınlarla, iktidar peşinde koşan yöneticilerin birbirleriyle savaştığı bir ülke, hiçbir zaman karmaşadan kurtulamaz. Bu iki güç kaynağı, bir arada yaşamak zorundadır.

Toplumun büyük bir çoğunluğunun benimsediği, bir dünya görüşüne dayanmayan, bir iktidarın, ayakta kalması mümkün değildir.

İktidarın kapıları, güç savaşı yapanlara değil, hizmette yarışanlara açılır.

İktidar yaşatmaya muktedir olmaktır.

İktidar olmak için herşey mübah değildir.

Öldürenler öldürülürler.