Dokunulmazlık zırhları delinsin

Anayasa''ya göre YÖK Başkanını seçmek, Cumhurbaşkanı''nın tasarrufunda.

YÖK Başkanı, 28 Şubat sürecinde, ilim müessesesinin başı olmaktan ziyade, devrim muhafızlığına benzer bir rol üstlendi.

Bu açıdan, gözler Demirel''in tercihine yöneldi: 6 Aralık''ta süresi dolan Kemal Gürüz görevine devam edecek mi? Gürüz ile yandaşlarının keyfi ve yasadışı uygulamalarını incelemek üzere Parlamento bir Araştırma Komisyonu kurdu. Cumhurbaşkanı''nın Meclis''le zıtlaşacak bir karar vermesi ihtimalini çok zayıf görüyoruz: Gürüz gidici.

YÖK Başkanı Kemal Gürüz veya İstanbul Üniversitesi rektörü Kemal Alemdaroğlu, Atatürkçülük perdesi arkasına sığınarak, bir nevi dokunulmazlık kazananlardan. Bu zırhın ardında, çeşitli yolsuzluk, görevi suistimal gibi fiillere karıştıkları ileri sürülüyor.

Maliye Bakanlığı denetçilerinin raporlarıyla da tesbit edildi. Meselâ Maliye Bakanlığı''nın 15.12.1998 tarihinde hazırladığı bir inceleme raporunda, İstanbul Üniversitesi''nde harcanması gereken 700 milyar lira civarında parayla başka işler yapıldığı, hediyelik eşyalar, yurt içi ve yurt dışı seyahat biletleri, yılbaşı hediyeleri alındığı belirtiliyor.

Sayıştay denetçisi Ali Öztek''in raporu ise, 86 milyar liranın döner sermayeye intikal ettirilmediğini ortaya koyuyor.

Maliye Bakanlığı, Türk Ceza Kanunu uyarınca soruşturma açılması istemiyle raporların bir örneğini, YÖK Başkanı Kemal Gürüz''e 1999 yılı başında yolladı. Ama, söz konusu talep, hasır altı edildi.

Oysa aynı Kemal Gürüz, Ziraat Fakültesi çiftliğinde bir buzağının ölümüne sebebiyet vermek suretiyle, devleti zarara uğrattığı gerekçesiyle Harran Üniversitesi rektörü Servet Armağan''ı görevden almıştı. Pamukkale Üniversitesi rektörü Akif Akşit ise, mobil emar alımında usulüne uygun davranmadığı iddiasıyla istifaya zorlanmıştı.

Yolsuzluklar sona ermedikçe, irtica tehdidinin de ve bu tehlikenin sembolü kabul edilen başörtüsü ile mücadelenin de sona ermesi beklenmemeli.

Elime iki belge geçti. Bunlardan birinin altında, İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi dekanı Prof. Dr. Ahmet N. Özbal''ın imzası var.

18 Mart 1999''da Dekan Özbal, üniversite akademik personelini toplantıya çağırıyor:

"Son günlerde TBMM''de meydana gelen ve üniversitemiz duyarlılığı ile bağdaşmayan bazı olayların telini için tüm Akademik personelin, akademik giysileri ile 19.3.1999 Cuma günü 9.30''da merkez bina, Atatürk büstü önünde hazır bulunmalarını rica ediyorum."

Özbal, seçimden önce olağanüstü gündemle toplanan Meclis''i telin ediyor.

Yaz aylarında da, başörtülü genç kızlar af kapsamına alınıyor diye, İstanbul Üniversitesi rektörü Alemdaroğlu''nun çağrısı ile gene benzer bir protesto gerçekleşmişti.

"Devrim muhafızları" TBMM''nin yayınladığı kanunlara bile tahammül gösteremiyor.

İstanbul Üniversitesi personeline dağıtılan mevzuat kitabında Yüksek Öğretim Kanunu''na ilave edilen 17''nci maddenin çıkarılmasını, bu iddiamıza örnek olarak gösterebiliriz.

Dr. Yusuf Akça''nın düzenlediği ve İstanbul Üniversitesi yayınlarında neşredilen "Yüksek Öğretim ve İstanbul Üniversitesi mevzuatı" isimli kitabın orjinalinde, Ek 17''nci madde yer alıyor:

"Yürürlükteki kanunlara aykırı olmamak kaydı ile yüksek öğretim kurumlarında kılık kıyafet serbesttir."

Eski rektör, hızlı laikçi Prof. Bülent Berkarda, kitabı, 17''nci maddeyi metinden atarak, akademik personele dağıtmış. Böylece, mevcut kanunu yok saymak suretiyle, başörtüsü yasağını meşrulaştırmaya (!) gayret etmiş.

Bugün her bakımdan Parlamento çoğunluğu ile YÖK karşı karşıya gelmiş durumda. Meclis Araştırma Komisyonu "Durumdan hırsızlık çıkarıp" sonra da, keyfi icraatlarını Atatürkçülük maskesiyle gizleyen kimi dekan ve rektörü sıkı takibe aldı.

28 Şubat''ın koruma zırhı, artık deliniyor. Sivil paşa Çevik Bir''in, basının saldırı oklarına muhatap oluşunu daha yeni izledik.

Esasında, millet iradesi karşısında, hiç kimse ve hiçbir konu, gizlilik zırhına bürünememeli.

Meclis Genel Kurulu''nda bütçe müzakereleri başlıyor. Ama biz, milyarlarca dolar tutacak silâh alımlarının bütçenin hangi kaleminden karşılanacağını tam olarak bilmiyoruz. Bir çok ödemenin, Savunma Sanayi Fonu, Körfez Fonu ve dış kredilerden yapıldığı söyleniyor.

Demokrasinin temelinde, vergileri ödeyen vatandaşın, bu paraların nereye sarf edildiğini bilme hakkı yatar.

Harcamaların bir çoğu bütçe dışına taşıyorsa, denetim acaba nasıl gerçekleşiyor?

Abrahams tanklarının her birine, Amerikan ordusu, bizim gibi 8 milyon dolar mı ödüyor? (Duyduğumuza göre, tankların çıplak fiyatı 2 milyon dolar civarındaymış. Mayın arama, sis bombası, gece görüş cihazı, uydu iletişim mekanizması gibi gelişmiş ilave aksesuarlarla, 3-4 milyon dolarlık bir bedelden söz ediliyor.)

Sorumuzu tekrarlayalım: Amerikan ordusu, bizim de alacağımız Abrahams tanklarını kaç paradan alıyor? Bu tankları hangi silâhlarla donatılmış olarak kullanıyor? Tank + silâh maliyeti, ABD''de de 8 milyon doları buluyor mu? Aynı evsaftaki Leopard tanklarını, Alman hükûmeti kaça ve hangi silâhlarla birlikte alıyor?

Bu soruyu sormamızın sebebi var. FMC patenti ile Nurol firması tarafından üretilen hafif zırhlı araçlar, Amerikan ordusuna 400 bin dolara mal oluyor. Bizdeki yerli üretimin maliyeti 1.5 milyon dolara yükseliyor.

Bu fark nereden kaynaklanıyor?

Son bir sual: Eski Deniz Kuvvetleri Komutanı Güven Erkaya, halen Başbakanlık Başdanışmanlığı görevinde mi? Büyükelçilik sıfatını taşıyor mu? Eğer bu soruların cevabı "evet" ise, acaba Korkmaz Yiğit''in Kanal 6''sında program yapmak için kimden izin aldı?

Yoksa, 28 Şubat istismarcılığı bazılarına dokunulmazlık mı kazandırdı?

28 Şubat MGK kararları sonrası başlayan süreç, Türkiye''yi Batı''nın gözünde zora soktu.

Ama, bu sürecin nemasını toplayanlar da var. Meselâ Çevik Bir. "Demokrasiye ince ayar" yapılmasaydı, Çevik Bir paşa "Ben Cumhurbaşkanlığına adayım" diye ortaya çıkabilir miydi?