Genelkurmay Başkanı"na cevap

Genelkurmay Başkanlığı Genel Sekreteri''nin açıklaması, medyanın önemli bir kısmı tarafından olağan karşılandı.

İşte 28 Şubat''ın beyinler üzerindeki tahribatı! Bu süreçte demokratik refleks ağır hasar gördü. 27 Mayıs sonrasını andıran günlere döndük. O dönemde de siyasi meşruiyetin temelinde "27 Mayıs devrimi"(!) vardı.

Bir haber ve bir cevap

Genel Sekreterlik, 14 Nisan 2000 tarihli Milliyet gazetesinde Taha Akyol imzalı bir habere cevap vermek ihtiyacını acaba niçin hissetti?

Oysa Akyol, askerin cumhurbaşkanı seçimine karışmadığını söylemek suretiyle, Türk Silâhlı Kuvvetleri''ni övmüştü.

Akyol''un makalesinin, Genelkurmay Başkanı Hüseyin Kıvrıkoğlu''nun açıklamalarından hemen sonra yayınlanması gerçek bir talihsizlik, kötü bir tesadüf oldu!

Kıvrıkoğlu, Tevfik Diker''in ziyareti vesilesiyle "Cumhurbaşkanı''nın şaibesiz ve dürüst olması gerektiğini" beyan etmişti. Bu açıklama kamuoyunda, Türk Silâhlı Kuvvetleri''nin Mesut Yılmaz''a tavır koyması biçiminde anlaşıldı.

Ertesi gün Taha Akyol''un "Biz bu işte yokuz" başlıklı haberi yayınlandı. Silâhlı Kuvvetler''in zirvesinde, söz konusu haber, Anaplı bir kaynağa dayandırıldığı için, Kıvrıkoğlu''nun açıklamalarına cevap olarak değerlendirildi. Sanki Yılmaz, medyayı manipüle ederek, önünü açmaya çalışıyordu.

Genelkurmay''ın "Biz bu işte varız" cevabının hikâyesi böyle.

Haksız müdahale

Peki haklı mı Genelkurmay siyasete bu şekilde müdahale etmeğe?

Bence haklı değil.

Askere mazeret üretmeğe çalışanlar, Başbakan Ecevit dahil, bir gerekçe uydurmuşlar. Cumhurbaşkanı aynı zamanda başkomutan olduğu için, elbette ordunun da fikri alınmalıymış!

O zaman Meclis''i de Genelkurmay''ın denetiminden geçirelim.

Esas komutan Anayasa''nın 117''nci maddesine göre, Türkiye Büyük Millet Meclisi.

"Başkomutanlık, Türkiye Büyük Millet Meclisi''nin manevi varlığından ayrılamaz ve Cumhurbaşkanı tarafından temsil olunur."

Görüldüğü gibi, Cumhurbaşkanı temsil etmekle birlikte, Başkomutanlık, tarihi sebebler dolayısıyla, TBMM''nin manevi varlığından ayrılamıyor.

Zaten savaş ilânı da, olağanüstü hal ve sıkıyönetim ilânı da, TBMM''nin elinde.

Tevekkeli değil, Kenan Evren, 1983 yılında, milletvekillerini ön vetodan geçirmişti; sadece uygun gördüklerinin seçimlere girmesine izin vermişti! Ne de olsa milletvekilleri "Başkomutan" TBMM''nin sinesinde görev yapıyorlar.

Genelkurmay''ın, Cumhurbaşkanlığına müdahalesini normal karşılayan kafa, milletvekillerinin denetlenmesine de ses çıkarmayacaktır.

Maşaallah Meclis Başkanı Yıldırım Akbulut''ta ne bir ses, ne bir nefes. Cumhurbaşkanı adayı olmaya hazırlanıyor Hazret. Bence yerli yerinde dursun, Meclis Başkanlığı''nı dahi hakkıyla yapamıyor. TBMM''nin haysiyetini korumak için parmağını bile oynatmıyor.

1949''a dönelim

İkinci Dünya Savaşı''ndan sonra, hür dünya, demokrasiye "merhaba" derken, Türkiye de bu istikamette adımlar atmıştı.

Çok partili hayata geçildi. "Açık oy, gizli tasnif" yerine, seçimlerde "gizli oy, açık tasnif" esası benimsendi.

Bu arada, evvelce Başbakan''a bağlı olan Genelkurmay Başkanlığı da, Milli Savunma Bakanı''na bağlandı.

1949 yılının Mayıs ayında, Milli Savunma Yüksek Kurulu (MSYK) oluşturuldu. MSYK, milli savunma işlerini düzenlemekle sorumlu olan Başbakan''ın başkanlığı altında, onun teklifiyle Bakanlar Kurulu tarafından seçilecek bakanlar, Milli Savunma Bakanı ve Genelkurmay Başkanı''ndan oluşuyordu.

27 Mayıs darbesinden sonra, 1961 Anayasası MSYK''yı Milli Güvenlik Kurulu''na (MGK''ya) dönüştürdü. Bu kurulda, Genelkurmay Başkanı''nın yanı sıra, MSYK''dan farklı olarak kuvvet komutanları da yer aldı. Kurul içinde askerlerin sayısı artarken, MGK da bir anayasal müessese haline getirildi. Aynı şekilde, Genelkurmay Başkanlığı, -asker siyasete bulaşıyor- gerekçesiyle, Milli Savunma Bakanlığı bünyesinden alınıp, Başbakanlığa bağlandı.

Bugün Türkiye asker-siyaset ilişkileri açısından, 1949''un gerisinde bulunuyor. Demokrasi adına adım atılmasını arzu edenler 1949 - 1960 arasında uygulamaya dönülmesini istiyor.

Eller gider Mersin''e biz gideriz tersine.

Asker ve siyaset

Körfez Savaşı''nı hatırlayınız. Çöl Fırtınası harekâtını yöneten Amerikalı General Schwarzkopf, "Bana kalsa Bağdat''a kadar giderim" dediği için, görevden alınmıştır.

İkinci Dünya Savaşı''nda ABD''nin Pasifik kuvvetlerini yöneten General Mac Arthur, bilahare katıldığı Kore Savaşı''nda, siyasi demeçler verdiği, meselâ "Atom bombası kullanalım, Çin''i de bombalayalım" gibi sözler sarfettiği için, ordudan uzaklaştırılmıştır.

Dünyada, bırakınız siyaseti, savaş hakkında bile, bir ordu mensubunun konuşması hoş karşılanmaz.

Batı''ya özenenlerin, o dünyanın parçası olmaya heves edenlerin başında, ordu mensuplarımız gelir. Ama Batı veyahut Atatürk''ün sözleriyle "muassır medeniyet", 9''uncu Senfoni''den, rakı ile leblebiden ve kılık kıyafetten ibaret değil.

Batı''nın kuralları var: Hukukun üstünlüğü. Düşünce özgürlüğü. Çoğulculuk. Laiklik. Ve Silâhlı Kuvvetler''in siyasetin dışında kalması.

Genelkurmay siyasete müdahale ettikçe, muhtırayı andıran demeçleri sıraladıkça, hatta, görülmekte olan FP davasını etkileyecek beyanları bile göze aldıkça, bir çok kişi, asker AB''ye girilmesini istemiyor intibaına kapılıyor.

Şaibesiz aday

Gene güncel meseleye dönelim.

Eğer Genelkurmay, namuslu ve dürüst bir aday istiyorsa, bunu açıklamaya ne gerek vardı?

Sanki Meclis bir hırsızın seçilmesi peşinde de, Genelkurmay buna mâni olmaya çalışıyor.

Sonra, görüşlerini, usulü dairesinde beyan etmesi mümkünken, neden bildiri, hatta muhtıra havası veren bir açıklama yapıyor?

"TSK''nın vizesi olmayan aday seçilemez" tavrıdır bu.

Cemal Gürsel''de, Faruk Gürler''de isim telaffuz etmişlerdi. Ne ayıplı günlerdi onlar. Şimdi birisini empoze etmek yerine, aranılan vasıfları söylüyorlar: "Laik cumhuriyete sadık olsun. Askerle iyi geçinsin. Bin sene devam edecek(!) olan 28 Şubat''a sahip çıksın. Hırsız olmasın vs."

Ama şunu unutuyorlar, 28 Şubat''ta durumdan vazife çıkaranların yanı sıra, durumdan hırsızlık çıkaranlar da vardı. İrtica yaygarasının ardında nice haramzedenin menfaat oyunları yatıyordu. Emekli olan 28 Şubatçı paşaların, şaibeli holdinglerde çalışmaları sadece bir tesadüf müydü?

Genelkurmay, şaibeli cumhurbaşkanı istememekte haklı.

Biz de paşalarımızın her konuda şaibesiz kalmasını istiyoruz.