"Mukaddesler" feryat figan

Gazete ve televizyon sahiplerinin aynı zamanda banka patronu olmasının zararını, son vergi operasyonu ile bir kere daha müşahade ettik.

Kartel''de istihdam edilen meslektaşlarımız, bütün dünyada sermayenin temerküz ettiğinden yola çıkarak, Türkiye''deki bu gayritabii oluşumu haklı göstermeye çalışıyorlar.

Ama mal meydanda.

Memura % 15 zam verilince, sus pus olan sermaye basını, özellikle bankaları ilgilendiren faiz vergilendirmesinde yeri göğü inletiyor. (Devlet iç borçlanma senetlerinin toplam değeri 23 katrilyon 339 trilyon 437 milyar TL. Bunun % 85''i, 19.8 katrilyon lirası bankaların elinde. Resmi kurumlar % 11.1''ine, özel sektör % 2.3''üne, tasarruf sahipleri ise % 1.5''ine sahip.)

Hükûmet, 2000 yılı enflasyonu için ilan ettiği % 25 oranına uygun bir zam vererek, memurun kemerini sıkıyor. Zaten bir lokma bir hırka hesabı yaşayan memur, iyice sefalete mahkûm ediliyor.

Köşe yazarlarının, pek azı, bu konuda görüş bildiriyor. Onlar da, ayıp olmasın kabilinden, konuya şöyle bir, ucundan dokunuyor.

Ama, bankalar söz konusu olunca, herkes feryat figan.

İki bin yılı enflasyonu eğer düşük çıkacaksa, % 100''ün üzerindeki faiz oranlarıyla devlet kağıdı alanlara bu kadar yüksek kâr marjı mı bırakılacak?

Kaldı ki, bir ara faizler iyice tırmanmıştı; sonra düşmeye başladı. Düşüşten hemen önce, yüksek faizlerle paralarını Hazine bonosuna bağlayanlar, ayda, dolar üzerinden % 3 gibi bir gelir hayal ediyordu. Şimdi kârdan zarar etme söz konusudur. Faizlerin düşmesine rağmen, devlet borçlanabildiğine göre, bir kaç ay önce, daha yüksek faizle paralarını bağlayanlar zaten çok avantajlı durumdaydı. Şimdi, bir nebze fedakârlık gösterecekler. O kadar.

Ama basında kıyamet kopuyor. Çünkü her gazete ve TV sahibi, aynı zamanda banka patronu. Üstelik, binlerce, onbinlerce dolar maaş ve prim alan yöneticiler ve köşe yazarlarının çoğu, düşük gelirli memurlarla değil, banka yöneticileriyle dost. Ayrıca ekserisinin, bankalarda değerlendirdikleri fonları var.

Bunlar kıyamet kopararak, TV''deki haber programlarını, skandal ve sansasyona dönük yayınlarını, "sanat eseri" saydırdılar ve böylece gelirlerini vergiden kaçırdılar. Gene aynı kişiler, köşe yazılarının karşılığında aldıkları "telif kazancın(!)" gelir vergisine tabi olmasını önlediler. Şimdi de, kamuoyunu yönlendirip, faiz vergisine karşı halkın da cephe almasını sağlamaya çalışıyorlar.

Basın, maalesef bizde, bir avuç zengini, büyük sermaye gruplarını temsil ediyor. Bu yüzden gazetelerde yayınlanan yazıların havasına kapılmamak gerekir.

Uygulamada eleştirilecek taraf, ekonomiden ziyade hukuki yöndür. Çünkü, kanun geriye dönük bir düzenleme getirmiştir. Bu da hukuk devletinin ruhuna aykırıdır.

Anayasa Mahkemesi''ne gidildiği takdirde, bu sebebten dolayı, Vergi Kanunu iptal edilebilir. Ama yıllardır rantiyeye vergi yok iddiasını ağzından düşürmeyen Fazilet Partisi, Yüksek Yargı''ya müracaat eden taraf olmamalı. Aksi takdirde, bugüne kadar yürüttüğü çizgiye ters düşer, inandırıcılığını zedeler.

Kaldı ki, borç kıskacındaki Türkiye, değirmeni susuz döndüremeyeceğine göre, bir şeyler yapmak zorunda. Yüklü para basarak enflasyonu % binlere çıkarma pahasına borçları itfa etmekten, "ödeyemiyorum" diyerek borç konsolidasyonuna gitmeye kadar, çeşitli şıklardan söz ediliyordu. "Ahde vefasızlık" ise, yukarıda sıraladığım şıklar daha büyük "vefasızlık" örneğidir. Ama bıçak kemiğe dayanınca, yapılabilmektedir; yapılmıştır da.

Köşe yazılarında, bazı beklendiler ortaya konuyor. Bunlardan biri, vergi alındığı için, faizlerin çok yükseleceği iddiasıdır.

Vergi, geriye dönük olarak, sadece 1 Aralık 1999''dan önce satılan bono ve tahvillere kondu. (Devlet, borç karşılığı vereceği faizi -yalnız 1 Aralık''tan önce ihraç edilen senetler için- % 4 ilâ 19 arasında eksik ödeyeceğini açıkladı.)

Aynı yasada, 1 Aralık 1999''dan sonra, ihraç edilecek iç borçlanma senetlerinin, faizlerinin tam olarak ödeneceği taahhüdü yer aldı.

Böylece, artan verginin faizlere yansıması kısmen önlendi.

Elbette 2.5 milyar dolarlık (1.2 katrilyon TL) bir ek yük, bir maliyet artışı, bankalar tarafından önümüzdeki borçlanmalara intikal ettirilmeye çalışılacak. En azından faizlerdeki düşüş, duraklayacak, duraklama bir yana, faizler artacak da.

Bankalar, bir şekilde, 2.5 milyar dolarlık yükü, borç verdikleri devletten çıkarma eğilimine girecekler. Eğer devlet borçlanmaya mahkûm ise, bankaların tayin ettiği faiz geçerli olacak.

Bize göre, maliyet hesapları yüzünden, vergi, bir miktar, gelecek ayların faizine yansısa dahi, geçmişe dönük bir uygulama söz konusu olduğu için, faizler hiç bir zaman vergi oranında artış göstermeyecek. Devlet bu işten kârlı çıkacak.

Ama, medyanın yönlendirmesi bu şekilde devam ederse, bütün ekonomik dengeler tepetaklak olabilir.

Türkiye''nin kaderini elinde tutan bir denklem var.

Banka sahibi + medya patronu + GSM patronu = iktidarın gerçek sahibi.

Memur ezilebilir, işçi ezilebilir; ama kârların büyük çoğunluğunu üretim dışı faaliyetten elde eden firmaların veyahut devlete yüksek faizlerle para satan bankaların kılına dokunulamaz.

Devlet, cep telefonundan, arabadan, emlaktan, yüksek gelirden, kurumlar vergisi mükellefinden ek vergi alıyor. Yani bu defa fakirin değil, zenginin "suyunu(!)" çıkarıyor.

Diyebilirsiniz ki, vergi kaçağını önleyeceğine, zaten vergi ödeyeninin yakasına yapışılıyor. Doğru.

Gene diyebilirsiniz ki, devlet kemer sıkmıyor; israf içinde; toplanan paralar çarçur ediliyor. Bu da doğru.

Ama, paraları çarçur eden devlet, hep dar gelirliyi hedef alıyordu. Hep memurun, işçinin yakasına yapışıyordu.

İlk defa büyük sermaye grupları hedef oldu.

Kıyamet bundan kopuyor.

Ecevit Hükûmeti mukaddeslere (!) dokundu. Bu güne kadar orman arazisine üniversite inşa ederek, RTÜK Kanunu''na rağmen, devlet ihalesine girerek, hukukun üstünlüğünü hiçe sayanlar, bakıyoruz, hukuk devleti ilkesine sarılıyorlar.

"Üstün"ün hukukunu savunanların, aklına, hukukun üstünlüğü daha yeni geldi. Bu önemli bir inkişaftır.

Sadece böyle bir gelişmeye yol açtığı için dahi, Ecevit''i kutlamak gerekir.

"Mukaddeslerimiz" bir gün hukukun kendilerine de lâzım olacağını, artık anladılar mı dersiniz?