Ayılan "mazot" bayılana "fındık"

Sıcak bunalttı değil mi?

Siz siz olun en azından şu güzelim Pazar günü enseyi karartmayın!

Çözümsüz bir sorun, dermansız dert değil neticede.

Serinlemenin de bin bir yöntemi var.

Affınıza sığınarak, naçizane bir tavsiyede bulunabilir miyim?

Fin hamamına rahmet okutan sıcakta (beterin beteri vardır diyerek) gözünüzü daha da sıcak olan seçim meydanlarına dikin, kulağınızı liderlere verin.

Daha doğrusu liderlerin seçim vaatlerine…

Ben öyle yaptım, ferahladım!

Gerçi insanın içinden ''nerede o eski vaatler'' diyesi gelmiyor değil…

Demirel''in 91 seçimlerinde ''kim ne veriyorsa üzerine 5 lira fazlasını vereceğim'' çıkışı, vaatler tarihinin zirve noktasıdır kanımca.

Çiller''in ''her mahalleye bir milyoner'' hesabı da.

Her neyse bendeniz bir süreliğine gündemin netameli, yakıcı başlıklarını zihnimin arka rafına kaldırdım.

Genelkurmay''ın operasyon ısrarını, Ümraniye''den Bursa''ya oradan Eskişehir''e uzanan cephanelik evleri, Anayasa Mahkemesi''nin 367 hakkındaki enteresan gerekçeli kararını, seçim sonrasına endekslenen alavere dalavereli senaryoları düşünmemeye çalışıyorum.

Oh be dünya varmış!

Şimdi ne mi yapıyorum?

Meydanlardan fışkıran yeni vaat furyası ile serinleyip eğleniyorum.

İşin matematik kısmına kafayı hiç takıyorum.

2.30''a alınan mazot 1 ytl''ye hatta onun da altında nasıl satılırmış,

onun parası nereden bulunurmuş,

bunun ÖTV''si kaldırılırsa ne olurmuş…

Kime ne!

Eee takdir edersiniz ki vaatçi ben değilim,

bu havuz problemini çözmek benim işim hiç değil!

İtiraf etmekte beis görmüyorum, buradan açık açık söylüyorum.

Meydanlarda rakseden şu mazot kapışması bile insana hakikisinden buz gibi limonata ferahlığı veriyor.

Neyse diyeceğim o ki;

bu vaatlerle serinleme işini size hararetle tavsiye ediyorum,

hatta işte ettim bile…

Ama tek bir şartla!

Siz siz olun bu ''vaat dinleme'' işini fazla abartmayın,

dozu iyi ayarlayın!

Üzerinize afiyet bendeniz bilmeden aşırı dozda vaat almışım.

Hangi ara dere oldu bilmiyorum ama geçici bir vaat zehirlenmesi zuhur etti bende.

Geçen gün kliması bozuk arabayla bir saatlik yol yapıp

on dakika tepeden öğle güneşi yiyince cozutmuşum.

Aldığım yakıtın parasını ödemek için girdiğim kuyrukta zihnim kısa devre yaptı.

Önümdeki adam kasiyere “Mazot kaç para?” diye sorunca bütün devrelerim birbirine girdi.

Kendime engel olamadım.

Önce Uzan''ın mimiklerini kullanarak kaşlarımı çattım, dişlerimi parlattım, gözlerimi yuvalarından fırlattım.

Kasiyer çocuğu beklemeden adamcağızın sorusuna cevabı ben patlattım.

“1 ytl” diyerekten...

Kulağıma gelen “Nasıl yani?” cümlesi, devrelerimi bir kez daha cazırdattı.

Bu kez Ağar''ın kısılan cozurtulu ses formunda “1 ytl''nin bile altında… 1 ytl''nin bile altında… ” cümlesi çıktı ağzımdan.

Adam “Kuzum ne diyorsunuz!” diyecek oldu,

Deniz Baykal''dan kesik bir ''eeee…'' ödünç alıp cümlemin başına katarak “Eee… eeee… ÖTV''ler kalkacak!” diye saçmaladım.

Sonrasını ne siz sorun ne ben söyleyeyim.

Başımı sağa çevirdiğimde kuyrukta biriken sekiz kişinin şaşkın gözlerle beni süzdüğünü gördüm.

Çok utandım…

Ama ne yazar!... karışan devreler öyle anında hizaya girmiyor.

Durumu kurtarmak için yaptığım son hamlede de ambarda kalan incirin son çuvalını berbat ettim.

Yüzüme hala şaşkın şaşkın bakan adama;

“Aslında bana göre mazot bedava olmalı” diyiverdim.

Ses kısık ama ''doz aşımı'' yüzünden iştah kabarık!

Frenler bir kez boşaldı ya… tutabilene aşk olsun!

“Üzerine de promosyon vermeyi düşünmeliler, hiç değilse iki anahtarlık veya bir adet….”… lafımı tamamlayamadım.

Arkamdan bir ses “İyi değilsiniz herhalde buyurun şunu için” dedi.

İyi ki de dedi.

Bir litrelik suyu bir nefeste devirince kendime geldim.

Sanırım beni güneş çarptı,

bir de ha babam de babam serinlemek için günde otuz kere dinlediğim vaatler…

Arabaya bindiğimde kendime geldiğim için şükrettim.

Aynaya baktım,

utancımdan kızaran yüzüm hala domates kıvamındaydı.

Biraz rahatlamak için radyoyu açtım.

Neydi o şarkının adı hani!

Ayılana mazot, bayılana fındık!

Ha işte o çalıyordu.