Biz de korkuyoruz, hadi bakalım

Madem ki, "Cumhuriyet''in kurucu felsefesi" dedikleri Kemalizm, bu ülkede İslam ve Müslüman düşmanlığı yapan karşıt bir dinsel doktrine dönüşmüştür; madem ki Anıtkabir ziyareti hac, 10. Yıl Marşı ulusal şarkı, Nutuk kutsal kitap ve Atatürk büstleri ikona haline getirilmiş ve ibadetlerini yerine getirmekten başka sistemden hiçbir talebi olmayan Müslümanlara karşı bir devrim sopasına dönüştürülmüştür; o halde biz de korkuyoruz.

Prof. Şerif Mardin''in, akademinin kendisine yıllardır uyguladığı "mahalle baskısı"na boyun eğerek, bir parmak bal niyetine Hürriyet''in ağzına çaldığını düşündüğüm "mahalle baskısı" kavramı, onyıllardır sistemin imtiyazlarını bölüşen azınlık tarafından dindar kitle üzerindeki baskıyı ağırlaştırmak için kullanılan bir kılıfa dönüşmüşse… Rejimin ve yukarı mahallenin Müslüman kitleler üzerindeki baskısını meşrulaştıran bir manivela haline getirildiyse… Evet, biz de korkuyoruz…

Adı laikçi dillerin duası, tekerlemesi olmuş "mahalle baskısı"nın baskısı, geniş kitlelere yayılması planlanan maçta ilk faule sebebiyet vermiş ve başörtülü bir genç kadın güpegündüz Şişli caddelerinde beş kişilik bir grubun hem sözlü hem fiziksel saldırısına uğramışsa; o kadın merhametli bir adam tarafından oradan uzaklaştırılmak suretiyle başörtüsünü o beş kişilik grubun elinden kurtarabildiyse... Kesinlikle korkmamız gerektiğini düşünüyoruz.

Bir kadın derneği yöneticisi aynı mekanı ve zamanı paylaşmaları icap etmiş bir başörtülü kadınla tokalaşmaktan vebadan kaçar gibi kaçabiliyorsa… Ardından katıldıkları programda, Doğu ve Güneydoğu''daki kadınlardan, o kadınların haklarından, yaptıkları araştırmalardan, eğitimden falan filan sözederken, kendini yalanladığının farkında olmadan şehirdeki başörtüsünü ise, "kafalarına geçirdikleri o şeyler" diye tanımlayabiliyorsa…

Yani, hemen hepsi başörtülü olan güneydoğu kadınlarını, eğitilmeye ve aydınlatılmaya muhtaç, -sonuç itibariyle derneklerinin altını çizmeye yarayan zavallılar- görüp "tehdit" kategorisine almazken, aynı başörtüsünü şehirde kullanan ve şehrin olanaklarıyla, çalışma hayatıyla, eğitim haklarıyla ilgili kendilerininkiyle eşit oranda "iddia"sı ve hak talebi bulunan ve doğrusu o derneğe de hiç ihtiyacı olmayan kadınları birdenbire "tehlike" ilan etmesi ve hatta derin bir nefretle çevirdiği her bakışının bir el ateş etmesi...

İnsana "Ya "kadın"dan anladığı başka bir şey ya da hiç dayak yememiş" diye düşündürtüyor, ama insanı hayvandan ayıranın edep olduğunu söyleyen köklü bir tasavvuf geleneğine sahip bir dinin kuralları, insanlık adabından çıkmamayı tavsiye ettiği için, o tuzağa düşmüyoruz. Dolayısıyla efendim, biz de korkuyoruz ve Ka-der''in kurtardığı kadınlardan biri olmaktan Allah''a sığınıyoruz.

Korkuyoruz… Çünkü, hem rejimin tepeden indirdiği yasaklarla, hem de zarif konuşmaların asla renk vermediği kibar ortamların şeffaf engellemeleriyle, kısıtlamalarıyla mücadele edenler başörtülüler olduğu halde, bir de "açık kadınlara kendilerini daha az dindar hissettirdiğimiz için" kabahatli bulunuyoruz.

Korkuyoruz… Çünkü, kendimizi anlatmaya ve isnad edilen suçları işlemediğimizi, "kalpleri bilenin Allah olduğunu" söyleyerek, dolayısıyla kimsenin daha az dindar olduğunu düşünmediğimizi gerekçelendirerek ifade etmeye çalıştıkça, bu kez "madem mühim olan kalptir, neden başınızı örtüyorsunuz" saldırısına çarpıyoruz, onu elimine etsek bir başka suçlamayla karşılaşıyoruz…

Olmuyor, alınganlık eşiği, hassasiyet sınırı, saldırganlık skalası o derece yüksek ki; kimseye üstünlük taslamadığımızı, bir tersine örneklemle, "Böyle bakacaksak, sizin de açıklığınızla bize üstünlük kurduğunuzu iddia edebiliriz, o halde" faraziyesiyle açıklamaya kalkışsak; "Sen nasıl kurarsın o cümleyi, biz biliyorduk zaten kadınları kapatmak istediğinizi" diye bağırmaya başlayacaklarından ve Türkiye başımıza yıkılmadan da rahata, huzura erişmeyeceklerinden, korkuyoruz.

Korkuyoruz efendim. "Üniversitelerde kılık kıyafet serbest olsun" sözü daha ortaya atılır atılmaz, kopan bu kıyametten, eşit, özgür ve huzurlu yaşanabilecek bir geleceğimizin olmayabileceği sonucuna varıyor ve korkuyoruz. Geleceğe dair mesnetsiz, tutarsız, verisiz, kanıtsız vehimlerin, bugün varolan, birebir yaşanan, milyonlarca insanı baskı ve yasak altında tutan engellemeleri çoğaltmak için mesnet teşkil etmesinden, yeterli gerekçe sayılmasından ve bunun müzminleştiğinden korkuyoruz…

Kendisi gibi giyinmeyen ve düşünmeyen bir kadını insanlık paydasında değerlendirmek ya da anlamaya çalışmak bir yana, konuşmayı bile denemeyen feminist-cumhuriyet kadınlarından ise, feminizm adına da, Cumhuriyet adına da, kadınlık adına da ve hatta insanlık adına da utanıyoruz.

Hem korkuyor, daha da çok utanıyoruz.