Hangi tartışma? Neyi tartışıyoruz?

Televizyonların olabilecek en ''ciddi'' ve ''sorumlu'' tavrını takındığı program türlerinin başında ''açıkoturum-tartışmalar'' gelir. Bu yayınlar, magazin haberlerle dört bir yandan sarılmış televizyonun, bünyesinde varolan eğlence tarzını bir kenara bırakıp tutarlı, aydınlatıcı bilgiler sunarak, ekrana hakim olan o ağır magazin havasını biraz olsun hafifletme işlevini görürler. Yine tartışma- açıkoturum programları, diğer programlarının aksine, fon müziği kullanılmayışı, yani izleyenlerin hangi duygulara kapılması gerektiğini bildirmeyişi nedeniyle de, rahatlık sağlar izleyiciye.

Ancak bugünlerde dizilerin gözden düşmesi ve sıcak gündemin gün be gün hareketlenmesiyle ivme kazanan tartışma-açıkoturum programları, gerekli enformasyonu sunmak ve tutarlı söylemler aracı olmak bir yana, tartışılacak konunun bile kaynadığı, bir show ve cehalet çöplüğüne dönüşüyor.

Tartışılan konunun ayrıntılarından bi-haber, derinliksiz, slogan gençliği tartışma programlarının baş aktörleri olarak, ciddi birer söylem sembolü olan konuşmacıların karşısına oturtuluyor. Bunun sonucunda programlarda, tartışmanın olmazsa olmazlarından ''argüman ve karşı-argüman''a rastlamak da, hararetli, mütecaviz çığırtkanlıklarla derdini anlatabildiğini sanan, ancak tek yaptığı programın ratingini yükseltmek olan gençler nedeniyle oldukça zorlaşıyor. Yanlış anlaşılma olmasın, gençlerin söz hakkı mutlaka bulunmalı, konuşmalı, düşüncelerini ifade edebilmeliler.

Ancak, fevri değil bilgili, hakaretlere sığınmak yerine konuşmacıyı zorlayacak sorular sorabilme yeteneğine sahip olan gençlerin... Aksi takdirde gündemin irdelenmesi gereken tartışma programları, birer komediye dönüşebiliyor.