İş dünyasına gazetecilerden iyi ekmek çıkar

Özyeğin Üniversitesi''nde iki yıldır Asansör Konuşması Yarışması isimli ilginç bir buluşmaya imza atılıyor. Girişimcilik Haftası kapsamında gerçekleştirilen yarışma, örnek girişimciliğe imza atmış jüri üyelerini, yarışmacı öğrencileri ve başta Özyeğin Üniversitesi''nin patronu Hüsnü Bey olmak üzere iş dünyasından önemli isimleri biraraya getiriyor.

Yarışmanın esprisi ise şu; 1 dakikalık zaman içinde, kendinizi karşınızdaki daha önce sizi tanımayan bir insana tanıtmanız ve fikrinizi anlatıp karşınızdaki kişiyi ikna etmeniz. Yarışmanın amacı öğrencilere kendilerini daha iyi anlatabilme becerisi kazandınrmak, aynı zamanda iyi bir fikri olan öğrenci ile o fikre yatırım yapacak işadamını buluşturmak.

Size bu yarışmadan bahsetme nedenim ise tamamen duygusal.

Bu yılki yarışmanın sonuç bülteni bana ulaşınca çok bilinen klişe bir cümle bir kez daha gayri ihtiyari olarak dillimden döküldü: Zamanı gelmiş bir fikri saklamaya, geciktirmeye, engellemeye kimsenin gücü yetmez.

Sonuç bülteninde öğrencilerin Hüsnü Özyeğin''e motor taksi isimli bir projeyi anlattıkları, Özyeğin''in de ikna olduğu yazıyordu. Projenin detaylarını okuyamadım. Ancak isminden de anlaşılacağı üzere bir Motorsiklet Taksi Projesi. Bu projenin beni ilgilendiren kısmı şu: Yaklaşık üç dört yıl önce İstanbul''da trafikte kalıp bir toplantıya gecikince bu problem nasıl çözülür diye kafa yormuştum. Aklıma gelen pratik çözümlerden biri de buydu. O dönemde çevremdeki birçok kişiye bahsettim. Bir çoğu güzel fikir dedi, aralarında taksi plakası mafyasının müsaade etmeyeceğini söyleyenler oldu. (Elinde onlarca taksi plakası bulunan, plaka piyasasını yöneten ağalar olduğunu da o zaman öğrenmiştim.)

Sonuç olarak, çeşitli sebeplerle gittiğim fuarlarda ya da yurtdışında bu amaçla modeller araştırdığımı bile hatırlıyorum. Ancak üzerinde çok durmadığım için bu fikrimi unutup gitmiştim.

Yarışmayla ilgili bülteni görünce sürekli proje ve fikir üreten, hatta arkadaşlarımın da bana ''proje insanı'' diye takılmasına sebep olan zihnimdeki onlarca projeyi yeniden hatırladım.

Mesela bunlardan biri hem komik, hem absürd hem de önemliydi. Bildiğiniz gibi Türkiye''deki belki de dünyadaki yoğun su tüketimine sebep olan unsurların başında tuvalet alışkanlıkları geliyor. İnsanlar özellikle alaturka tuvaletlerde çıkan kötü sesleri bastırmak için çeşmeyi açıyor ve bu bir kaç dakikada tonlarca su boşa akıyor. İSKİ''nin bu konuya neden el atmadığına şaşırıyorum. Aynı şekilde alafranga tuvalet üretilerine bu konuda tedbir alacak üretimleri için teşvik bile verilebilir.

Tüm bunlardan yola çıkarak şuraya gelmek istiyorum.

İyi bir gazeteci, iyi haberin ne olduğunu bilir. Herkesin anlayacağı şekilde özetle söylersek, iyi haber; ilginç, farklı, sıradışı, inandırıcı olan, çok fazla insanı ilgilendiren haberdir. Bunu daha da çoğaltabiliriz ama gerek yok. Gazeteciler olarak sürekli iyi haber bulmak amacıyla çevremizi gözlemlediğimiz için eksik olanı, ya da ihtiyaç duyulanı, farklılık oluşturabilecek noktaları çok iyi görebiliyoruz.

Bu yüzden tahminimce her gazetecinin aklına hayatı boyunca hayata geçirilebilir onlarca fikir geliyor. Ancak gazetecilerin 7\24 çalışması, lavabodayken bile haber düşünmesi, daha önemli işleri varken bir de aklına gelen onlarca fikri hayata geçirmek için uğraşmak istememesi gibi sebepler yüzünden bu fikirlerin bir çoğu heba oluyor.

Yazımı, bu konuyu yazmayı düşününce aklıma gelen taze bir fikirle bitireyim. Son günlerin popüler STK''sı olan Salih Memecan''ın Medya Derneği, gazetecilerle işadamlarının ''gazeteci-haber değeri taşıyan kişi'' sıfatlarıyla değil, sadece sohbet muhabbet için biraraya geldiği fikir-zikir toplantıları yapsın. İşadamları oradan çıkacak herhangi bir fikri hayata geçirirse, kazandıklarından gazetecilerin sosyal destek fonuna katkıda bulunsun.

Çok mu uçtum?

Fikirli pazarlar...