Kılıçdaroğlu bedava, sosyalizm bir kilo domates fiyatına!

Geçen gün Esenler Belediyesi''nin “dijital kütüphane” açılışına katılmak için Fikri Akyüz ile yola çıktık.

Profil''den çıkan “Karnın Yardım Kazmayınan Belinen” adlı kitabı üzerine de yol boyunca lafladık.

Müsaadenizle şuracığa küçük bir parantez açalım:

Fikriciğimin kitabı aspirin gibi! En azından bana iyi geldi.

Aynı günün akşamı okudum da ondan biliyorum.

Kitabın kapağını açıyorsunuz, açtığınız gibi de kapatıyorsunuz. Öyle ki, “Ben bu 158 sayfayı ne zaman okudum?” diyorsunuz!

Parantezi kapattık.

Lafa başlarken “dijital kütüphane” deyip geçtik ya, bilmeyen de memlekette yüzlercesi var sanır.

“Esenler Belediyesi Adnan Büyükdeniz Dijital Kütüphanesi” Türkiye''nin ilk dijital kütüphanesi.

M.Teyfik Göksu da böyle birçok ilki Esenler''e kazandırmış bir belediye başkanı.

Tarihi dokusunu korudukları (daha evvel tinercilerin mesken tuttuğu) bir mekanın içine son derece modern bir kütüphane kurmuşlar.

Dijital kütüphane, en basit ifadeyle, kitapların sanal ortamda okunmasını sağlayacak.

Gerçi ben dijitalden falan hiç hazzetmem.

Kitap dediğini elinde tutacak, kokusunu alacaksın. Şöyle sayfalarını çevirecek; hışırtı sesini duyacaksın.

İcabında yanında taşıyacak, okumasan da havasını atacaksın. (Üniversite yıllarından böyle bir arkadaşı hatırlıyorum. Tam bir yıl aynı kitabı cebinde taşımıştı hıyar!)

Lakin ben ne dersem diyeyim “trend” diye de bir şey var. Dijital kütüphane nihayetinde yaygınlaşacak. Batı''da bir hayli yol aldı çünkü.

Kim bilir ilerde daha neler yapılacak?!

Dijital kütüphanelerde hızlı okuma kabinleri de olacak belki.

Hatta bu kabinlerdeki dijital koltuklara oturan vatandaşın kafasına bilgisayarlara bağlı bir takım kablolarla bilgi yüklenecek.

Diyelim ki adamın biri “Savaş ve Barış”ı okumak istiyor ama kafasını kaşıyacak vakti yok. Oturacak dijital koltuğa, kafasını bağlayacaklar bilgisayara. Çok değil birkaç dakikada isterse Tolstoy''un bütün külliyatı kafasına yüklenecek.

Bu yöntemle isteyene bir dakikada existansiyalizm, iki dakikada anarşizm yüklenebilecek.

Yükleme işleminin muhtevasına bağlı olarak, dijital kütüphanenin önünden geçen insanları güvenlik görevlileri uyaracak: “Adam anarşizm yüklenmiş geliyor; açılın biraz; açılın arkadaşlar…”

Varsayalım ki işçinin biri patronuna kafayı taktı. Gelecek dijital kütüphaneye; oturacak dijital yükleme koltuğuna. Anında sosyalistin kralı olacak. Çok da pahalı değil ha; en fazla bir kilo domates fiyatına.

Diyeceksiniz ki, bunun işçiye ne faydası olacak?

Olmaz olur mu?

Ezilmekten kurtulmasa da, niye ezildiğini bilmiş olacak. (Hem zorla değil ya. Sosyalist olacağıma bir kilo domates alıp akşama melemen yapıp yerim derse, paşa gönlü bilir.)

Dijital yükleme teknolojisi ileride daha da gelişecek.

Öyle ki, vatandaş hangi yazar çizerin “müktesebatını” istiyorsa şappadak yüklenecek.

Çünkü bu “müktesebatlar” dijital kütüphanenin dijital raflarında nanoteknoloji sayesinde hazır bulunacak.

Engin Ardıç''ın “müktesebatını” mı yüklenmek istiyorsun; oturacaksın dijital koltuğa; ağrısız pansumansız yükleneceksin.

Lakin bunun şöyle bir rizikosu var:

Rağbet çok olursa memlekette binlerce Engin Ardıç türemiş olacak. Dolayısıyla “Bunun mala davara ne faydası var?” sorusunu soracak vatandaş bulmakta sıkıntı çekilebilir.

Ertuğrul Beyciğim “müktesebatı” yüklenen “zenci bir Türk”, dijital kabinden çıkar çıkmaz, “Beyaz Türk''üm” diye bağıracak.

Her teknolojik gelişme gibi “müktesebat” yükleme teknolojisinin da istenmeyen yan tesirleri olacak tabii.

Mesela, burnu kolonya kokusuna duyarlı Akşam''daki çocuğun “müktesebatını” yüklenenler çıkarsa ne olacak?

“Benim yalnız ve güzel ülkem” bu kadarına tahammül edebilir mi bakalım?

O değil de, ben en çok Kılıçdaroğlu''nun müktesebatını merak ediyorum.

Mümkün olsa da bir günlüğüne baksam sonra da reset etsem.

Nasıl oluyor da bir dediği bir dediğini tutmuyor?

Hayır yani, bu müktesebatla nasıl yaşanıyor, doğrusu çok merak ediyorum!