Yeni hükümet, Yeni Hakan Şükür ve zavallı ben

Nasipse "Yeni Hükümeti" de "Yeni Başbakanı" da konuşuruz daha çok vakit var, sağ olsun birçok kalem erbabı da konuşuyor zaten.

Elbette "Yeni Cumhurbaşkanımızı" da konuşacağız.

Pardon, "yeni" kelimesi kifayet etmedi değil mi; evet, "Seçilmiş Cumhurbaşkanı" ifadesi daha anlamlı.

Anlamlı, çünkü, "Seçilmiş Cumhurbaşkanı" aslında "Başkan" demektir.

Biliyorsunuz, Sayın Erdoğan cumhurbaşkanlığı seçimi boyunca yapacaklarının teminatı sadedinde yaptıklarını bir bir anlattı.

Yani...

Ekmeleddin Bey nasıl ki "ekmek" vaad etti, Erdoğan da "Yeni Türkiye"yi yükseğe, en yükseğe taşımayı vaad etti.

Malumunuz, Türkiye"nin yüzde 52"si de bu vaadi "satın aldı."

İcracı cumhurbaşkanı olmadan söz konusu vaadler nasıl gerçekleşecek peki?

Hiç lafı dolaştırmayalım; "Seçilmiş ve icracı cumhurbaşkanı" demek de tastamam "Başkan" demektir.

Eksik kalan sadece ve sadece "mevzuattan" ibarettir.

Önümüzdeki 2015 seçimleri sonrası Anayasa değiştirilecek, Erdoğan "Yeni Türkiye"nin İlk Başkanı" olacaktır. Gayrısı (ilk günden itibaren söylediğim gibi) "Yeni Türkiye"nin maazallah (zamanla) eskisine avdet etmesine neden olur.

Bu kadar "yeni" kelimesi yakmamızın bir nedeni daha var: Son günlerde sağda solda "İkinci Yeni" diye bir "şeye" rastlamaya başladım.

"Yeni dönem" veya "Yeni hükümet" veya "Yeni AK Parti"nin Yeni Genel Başkanı" falan kastediliyor galiba.

Arkadaşlar heyecanınızı anlıyorum, ama, bu "İkinci Yeni" kavramlaştırması olmaz, tutmaz, boşuna zorlamayın.

Tutmayacağı gibi "Yeni Türkiye" kavramlaştırmasını da aşağı çeker, zarar verir, haydi lafın düzünü edelim: "sulandırır."

Kimin aklına nerden nasıl geldi, bilmiyorum, belki de "İkinci Yeni" şiir akımından mülhemdir.

Değilse de herkesin aklına bu gelmiştir.

Arkadaşlar siyasette "İkinci Yeni" derken, muhakkak "Birinci Yeni"nin daha güçlü bir şekilde devamını kastetmişlerdir.

Lakin şiirde böyle olmamıştır.

Nasıl olsun ki, Birinci Yeni deyince akla gelen isimlerden Orhan Veli, "gemliğe doğru / denizi göreceksin/ sakın şaşırma" derken, İkinci Yeni"nin tek savunucusu İlhan Berk, "seni soydum / hep yeniden yapma adına seni / yeryüzünü / o zaman ormanı gördüm" demiştir.

İkinci Yeni"ye "akım" bile demeyenler vardı. Attila İlhan zaten demediğini bırakmamıştı.

O kadar ki, Birinci Yeni"ye (Orhan Velilerin Garip Akımı) "İnönü diktasının şiiri", İkinci Yeni"ye de "Menderes diktasının şiiri" yaftasını vurmuştu.

Gördüğünüz gibi "Kaptan" bu konuda muvazeneyi kaybetmişti. Ne İkinci Yeni"nin Menderes"le ne de Menderes"in "diktayla" alakası vardı.

İkinci Yeni deyince akla gelen isimlerden Edip Cansever, "İkinci Yeni akım değil, dalgadır..." demişti.

Bu vesileyle, "yeni" olan her şeye meftun arkadaşlar için sinemada "Yeni Dalga" akımını hatırlatalım. İtalyan Yeni Gerçeklik Akımından etkilenen şu Fransız sinema akımı işte. Godard, Truffaut, Chabrol gibi çok da önemli öncüleri vardı hani.

Uzun lafın kısası, arkadaşların "İkinci Yeni" ifadesi şiirden mülhem olamaz.

Geçen gün, Trabzonspor"un Rostov maçını hiçbir televizyon kanalı vermeyince mecburen internette canlı yayımlayan bir link aradım. Ararken de karşıma "İkinci Yeni" başlıklı bir site çıktı. Baktım, otomobil satıyorlar. İkinci elden yepisyeni falan diye.

Hayır, bundan da esinlenmiş olamazlar.

Yanlış anlaşılmasın; ben de yeniyi severim. Hem de Necip Fazıl üstadımızın "Ne put adam, ne ham yobaz, ne bozkurt / Yeni nizâm, yeni insan, yeni yurt" dizesine muttali olduğum ilk gençliğimden itibaren.

Mamafih arkadaşlar o kadar hızlı "yeni"leniyorlar ki yetişemiyorum.

Gelgelelim, her şeyin yenisi de o kadar iyi değildir.

Mesela, Hakan Şükür"ün eskisi iyiydi.

Ne bileyim, büyüklerine saygılı, naif, duygusal, biraz da hoşgörülüydü. Futbol yazarlarının olmadık hakaretlerine bile hoşgörü gösterirdi.

Geçenlerde bir yazımdan dolayı beni mahkemeye verdi.

Niye mi, bahsi diğer, veya madem şiirden gidiyoruz, Orhan Veli"nin "Dedikodu" şiirindeki gibi söyleyeyim: "Onu sonra anlatırım..."

Şu hale bakın: Erdoğan"ı ve AK Parti"yi desteklediğim için yıllar yılı hakarete uğradım, her gün sayısız küfür yedim, tehdit edildim, AK Parti"nin yeminli düşmanı köşe yazarları (M. Yakup Yılmaz ve Bekir Coşkun gibiler) tarafından mahkemeye verildim.

Şimdi de AK Parti"den milletvekili olan, milletvekilliği maaşı, "yandaş" diye hakaret edilen birçok köşe yazarı arkadaşımızın maaşından kat be kat fazla olan Hakan Şükür tarafından mahkemeye verildim.

Ne diyeyim, Sancho Panza deyimiyle: "Zavallı ben!"

İmdi, her şeyin yenisine meftun arkadaşlar söyleyin bakalım, bu "Yeni Hakan Şükür"ün neresi iyi?